บทที่ 70 รักเธอหนึ่งหมื่นปี

"ต้าฮว่าซีโหยว"

"ต้าฮว่าซีโหยว?"

"ต้าฮว่าซีโหยว!"

ในหัว คำว่าต้าฮว่าซีโหยวถูกท่องซ้ำไปมาไม่หยุด

จากนั้นเฉินอวี่ก็มองไอคอนต้าฮว่าซีโหยวบนหน้าจอคอมพิวเตอร์

ไอคอนนี้ไม่ใช่ต้าฮว่าซีโหยวของโจวซิงฉือ แต่เป็นเกมออนไลน์ต้าฮว่าซีโหยวของเน็ตอีส

"เชี่ย ทำไมกูถึงคิดไม่ออกนะ"

ตบหัวตัวเองทีหนึ่ง เฉินอวี่ก็ได้สติขึ้นมาในทันที

ภาพยนตร์ของโจวซิงฉือกับเกมของเน็ตอีสล้วนชื่อต้าฮว่าซีโหยว

ระหว่างสองสิ่งนี้ ถึงตอนนี้จะยังไม่มีความเชื่อมโยงที่จำเป็นอะไร แต่จริง ๆ แล้วเชื่อมโยงพวกมันเข้าด้วยกันได้เลย

"จะเชื่อมโยงยังไงดีล่ะ?"

ในหัวของเฉินอวี่พลิกไปพลิกมาไม่หยุด

เขาจับเงื่อนงำได้จุดหนึ่ง

ต้าฮว่าซีโหยวในปัจจุบันตั้งแต่ฉายเมื่อปี 1995 เป็นต้นมาก็ไม่เคยดังเลย

ไม่เพียงไม่ดัง หรือกระทั่งพูดได้ว่าเจ๊งไม่เป็นท่า

ในเวลานั้นรายได้ตั๋วในฮ่องกงจบลงที่ห้าสิบกว่าล้าน

อย่าไปดูว่ารายได้ห้าสิบกว่าล้านนั้นเยอะ แต่จะบอกให้ ลำพังงบสร้างหนังก็สี่สิบกว่าล้านแล้ว

พูดได้ว่าท่านซิงถูกหนังเรื่องนี้ทำเอาแทบตาย และเพราะหนังเรื่องนี้ บริษัทหนังที่เขาเปิดก็ถึงกับล้มละลายปิดตัวลง

ปี 1996 ต้าฮว่าซีโหยวเข้าฉายในแผ่นดินใหญ่ ฉายติดต่อกันสามวัน ได้รายได้ตั๋วแค่สองแสน

เพราะรายได้เจ๊งจนสลดเกินกว่าจะดูได้ โรงหนังใหญ่ ๆ จึงต้องหยุดฉายต้าฮว่าซีโหยวแล้วเปลี่ยนไปฉายเรื่องอื่นแทน

แน่นอนว่าถ้าต้าฮว่าซีโหยวเจ๊งไม่เป็นท่าไปแบบนั้นเลย มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะกลายเป็นหนังคลาสสิก

ต่อมาตอนที่อินเทอร์เน็ตค่อย ๆ แพร่หลาย ต้าฮว่าซีโหยวกลับดังขึ้นมาบนอินเทอร์เน็ตอย่างกะทันหัน

บทพูดคลาสสิกนับไม่ถ้วนถูกเล่าปากต่อปากกันบนเน็ต จากนั้นต้าฮว่าซีโหยวก็กลายเป็นหนังคลาสสิก

ตอนนี้คือปี 2001 อินเทอร์เน็ตในประเทศยังแพร่หลายไม่เต็มที่ ต้าฮว่าซีโหยวถึงจะค่อย ๆ ดึงดูดคนได้ไม่น้อยแล้ว แต่ก็ยังไม่ดังเท่ายุคหลัง

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ทำไมตัวเองไม่ใส่ฟืนเพิ่มเข้าไปบนฐานนี้อีกสักหน่อยล่ะ

《ต้าฮว่าซีโหยว รักเธอหนึ่งหมื่นปี》

ตัดสินใจฉับพลัน เฉินอวี่เปิดเอกสารขึ้นมาทันที แล้วเริ่มเขียนบทความในชื่อ 《ต้าฮว่าซีโหยว รักเธอหนึ่งหมื่นปี》

รักเธอหนึ่งหมื่นปีแน่นอนว่าหมายถึงคำพูดที่ซุนหงอคงพูดกับจื่อเสียในต้าฮว่าซีโหยว เพราะเพิ่งดูหนังจบ บวกกับตัวเองก็ชอบหนังเรื่องนี้อยู่แล้ว เฉินอวี่จึงเขียนรวดเดียวไม่ต้องแก้ ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงก็เขียนเสร็จ

"พี่เจี้ยนหมิง สูบบุหรี่เสร็จหรือยัง มานี่หน่อย"

"เรื่องอะไร?"

"มาก่อนสิ"

จางเจี้ยนหมิงโยนก้นบุหรี่ทิ้ง แล้วเดินเข้าออฟฟิศ

"มา พี่เจี้ยนหมิง ลองอ่านบทความนี้ดู"

"ต้าฮว่าซีโหยว รักเธอหนึ่งหมื่นปี? แกเขียนเหรอ?"

"ใช่"

"แกเขียนอันนี้ทำไม?"

"แกอ่านดูก็รู้เอง"

"ได้"

ถึงจะไม่เข้าใจว่าเฉินอวี่หมายความว่ายังไง แต่จางเจี้ยนหมิงรู้ว่าเฉินอวี่ไม่มีทางเอาตัวเองมาล้อเล่นแน่นอน

จ้องตาไปที่เอกสาร จางเจี้ยนหมิงอ่านอย่างละเอียดและตั้งใจ

สิบกว่านาทีต่อมา จางเจี้ยนหมิงตบขาตัวเองทีหนึ่ง "เชี่ย ต้าฮว่าซีโหยวโคตรเทพขนาดนี้เลยเหรอ?"

"แกว่าล่ะ?"

"โอ๊ยเว้ย ก่อนหน้านี้กูยังไม่รู้สึกว่าหนังเรื่องนี้จะเป็นยังไงเลย แต่พออ่านบทวิจารณ์หนังของแก กูก็พบขึ้นมาทันทีว่าหนังเรื่องนี้โคตรเทพเลย"

"ก็นั่นแหละ"

"ไม่ได้ ตอนนี้กูต้องกลับไปดูหนังเรื่องนี้ใหม่แล้ว"

บางครั้งมันก็เป็นแบบนี้

ตอนที่คุณไม่ชอบหนังเรื่องหนึ่งไม่ใช่เพราะหนังเรื่องนั้นสร้างมาห่วย แต่เป็นเพราะคุณดูหนังเรื่องนั้นไม่เข้าใจ

และเมื่อจางเจี้ยนหมิงอ่านบทความที่เฉินอวี่เขียนจบ ในใจของเขากลับตื่นเต้นขึ้นมาสุดขีดในทันที

ราง ๆ เขารู้สึกว่าต้าฮว่าซีโหยวมีความรู้สึกบางอย่างที่พูดไม่ออกและจับต้องไม่ได้ ความรู้สึกแบบนี้ทำให้คนซาบซึ้งมาก และทำให้คนเดือดพล่านมาก หรือกระทั่งทำให้คุณอดหลั่งน้ำตาออกมาไม่ได้

"ได้ แกไปดูเถอะ"

เฉินอวี่ก็ไม่ได้ห้าม

แต่ในระหว่างที่จางเจี้ยนหมิงกลับไปดูต้าฮว่าซีโหยวใหม่ เฉินอวี่กลับส่งบทความนี้ขึ้นเว็บ 5173

......

หวังเฟยเป็นผู้เล่นเกมคนหนึ่ง

ต่างจากผู้เล่นคนอื่น หวังเฟยเล่นเกมทุกเกม

แต่ช่วงนี้เกมที่หวังเฟยเล่นมากที่สุดก็ยังเป็น Legend of Mir ไม่ใช่เพราะ Legend of Mir สนุกที่สุด แต่เพราะ Legend of Mir มีคนเล่นมากที่สุด

เกมที่มีคนเล่นมากที่สุดย่อมกลายเป็นเกมที่น่าสนใจกว่าไปด้วย

แต่ Legend of Mir สนุกก็สนุกอยู่ พอเล่นนาน ๆ ก็เหนื่อยเหมือนกัน

ตอนกลางคืนหลังฟาร์มมอนเสร็จ หวังเฟยกลับล็อกอินเข้าเว็บ 5173

ช่วงนี้เว็บไซต์ที่หวังเฟยเข้าดูมากที่สุดก็คือเว็บ 5173

แน่นอนว่าเขาไม่ได้เข้า 5173 ไปขายของ และไม่ได้เข้าเว็บ 5173 ไปดูคู่มือเกม สิ่งที่เขาดูคือกระทู้ในเว็บบอร์ด

ไม่ผิดแน่

จริง ๆ แล้ว 5173 ไม่เพียงขายของได้ ไม่เพียงดูคู่มือเกมได้ แต่ยังมีฟังก์ชันที่น่าสนใจกว่านั้นอีกอย่าง นั่นคือความบันเทิง

ผู้เล่นอีกมากมายที่เหมือนกับเขาจะเข้าไปที่เว็บบอร์ดของเกมใดเกมหนึ่งบนเว็บ 5173 แล้วแบ่งปันเรื่องสนุก ๆ ที่เจอจากการเล่นเกมในวันนั้น

สิ่งนี้ทำให้หวังเฟยรู้สึกผ่อนคลายมากและสนุกมากด้วย

วันนี้ก็เหมือนทุกวัน หวังเฟยเปิดเว็บ 5173 ขึ้นมา แล้วเตรียมจะดูเรื่องใหญ่ ๆ ที่เกิดขึ้นในวงการเกมก่อน

《ต้าฮว่าซีโหยว รักเธอหนึ่งหมื่นปี》

พาดหัวบนหน้าแรกก็คือข่าวนี้ ตอนแรกหวังเฟยคิดว่า 5173 ทำการตลาดให้ต้าฮว่าซีโหยวอีกแล้ว

แต่ว่า ถึงจะรู้ว่าอันนี้ดูเหมือนโฆษณาอยู่บ้าง แต่แผนงานของต้าฮว่าซีโหยวหลายครั้งก่อนหน้านี้ก็จัดได้ดีมาก

อย่างตารางอันดับสาวสวย การแต่งงานของผู้เล่นในโลกจริง อะไรพวกนี้ล้วนดึงดูดหวังเฟยได้มาก

ต่อให้ตัวเองไม่ค่อยได้เล่นต้าฮว่าซีโหยว แต่การได้ดูภาพสาวสวยพวกนี้ก็สบายตาดี

ไม่มีอะไรคาดไม่ถึง หวังเฟยคลิกเข้าไปที่กระทู้นี้

แต่กระทู้นี้กลับไม่ได้พูดถึงเกมต้าฮว่าซีโหยว แต่พูดถึงต้าฮว่าซีโหยวของโจวซิงฉือ

【ความรักไม่รู้ว่าเริ่มต้นจากที่ใด แต่เมื่อเริ่มแล้วก็ลุ่มลึกจนถึงที่สุด ผู้มีชีวิตอาจตายเพื่อรัก ผู้ตายแล้วอาจฟื้นคืนเพราะรัก ผู้ที่มีชีวิตแล้วไม่อาจตายเพื่อรัก ผู้ที่ตายแล้วไม่อาจฟื้นคืน ล้วนไม่ใช่ผู้ที่รักถึงที่สุด ความรักในความฝัน จำเป็นด้วยหรือว่าต้องเป็นจริง ในใต้หล้านี้ใครเล่าไม่ใช่คนในความฝัน คำพูดนี้ถึงจะเกินเลยไปหน่อย เพราะการที่ความรักทำให้คนตายแล้วฟื้นคืนนั้นเป็นไปไม่ได้ในชีวิตจริง ไม่งั้นก็คงไม่มีคนร้องไห้เป็นตายกันมากมายขนาดนี้ แต่คำพูดนี้เมื่อวางลงใน 《ต้าฮว่าซีโหยว》 กลับเหมาะสมที่สุด โลกของต้าฮว่าซีโหยวเวลาข้ามไปมาได้ตามใจ ยังจะมีอะไรที่เป็นไปไม่ได้อีก แต่ต้าฮว่ากลับหนีไม่พ้นคำว่ารักคำเดียว ความรักไม่รู้ว่าเริ่มต้นจากที่ใด แต่เมื่อเริ่มแล้วก็ลุ่มลึกจนถึงที่สุด ดูต้าฮว่าซีโหยวถ้าคุณแค่หัวเราะ แสดงว่าคุณยังเด็ก ถ้าคุณร้องไห้ แสดงว่าคุณดูจนกระจ่าง ถ้าคุณซาบซึ้งจนไม่รู้ว่ามันขมหรือมันน่าขัน แสดงว่าคุณดูจนเข้าใจแล้ว ถ้าคุณดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแยกไม่ออกแล้วว่านั่นคือน้ำตาหรือรอยยิ้ม นั่นแสดงว่าคุณตกหลุมรักมันไปแล้ว...】

ถ้าก่อนหน้านี้แค่อ่านด้วยความคิดที่จะหาความบันเทิง ตอนนี้หวังเฟยกลับตะลึงไปนานแล้ว

"เชี่ย หนังเรื่องนี้ดีขนาดนี้จริง ๆ เหรอ?"

"เมื่อก่อนทำไมกูถึงไม่ได้สังเกตนะ?"

"เคยมีรักแท้วางอยู่ตรงหน้าฉัน..."

หวนนึกถึงหนังที่เคยดูมาก่อนหน้านี้ หางตาของหวังเฟยก็ชื้นไปนานแล้ว

ที่แท้ต้าฮว่าซีโหยวคลาสสิกขนาดนี้ น่าขำ ปีนั้นกูกลับดูไม่เข้าใจ

"พี่น้องทั้งหลาย กระทู้สุดยอดแห่งยุค ไม่อ่านไม่ได้"

"ต้าฮว่าซีโหยว พวกแกต้องกลับไปดูอีกรอบ"

"หนังคลาสสิกที่พวกเราเคยลืมเลือนไป ต้าฮว่าซีโหยว..."

แทบจะโดยไม่ทันคิด หวังเฟยก็ส่งต่อกระทู้นี้ไปให้เพื่อน ๆ ทุกคนของตัวเอง

แน่นอนว่ายังรวมถึงเว็บบอร์ดใหญ่ ๆ ที่ตัวเองเข้าประจำด้วย