บทที่ 99 ระบบกิลด์

"หึ ๆ ก็มาเรียนรู้เรื่องอินเทอร์เน็ตที่บริษัทท่านเฉินไงล่ะ"

"ท่านเฉิน ท่านเฉินไหนคะ"

หลิวฟางถิงมองเฉินอวี่ ด้วยท่าทางแบบว่าอย่าบอกนะว่าเป็นเธอ

แต่ถึงจะไม่มีใครพูดออกมา พอเห็นสายตาของทุกคน หลิวฟางถิงก็อ้าปากค้าง

หรือว่าเฉินอวี่คือเจ้าของหวนอวี่เทคโนโลยี

ไม่จริงน่า

เขาเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลาย จะเก่งขนาดนี้ได้ยังไง

เพียงแต่คำพูดของอธิบดีคังกลับยืนยันกับหลิวฟางถิงอีกครั้ง "เพียงแต่ก็ต้องยกความดีให้อาจารย์หลิวด้วยนะ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ จะบ่มเพาะนักเรียนที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ออกมาได้ยังไง"

บรรดาอธิบดีท่านอื่น ๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วยกันเป็นชุด

ตรงนี้ยิ่งทำให้หลิวฟางถิงกระอักกระอ่วนหนักเข้าไปอีก

นางบ่มเพาะเสียด้วย

นางบ่มเพาะอะไรกัน

เพียงแต่ถึงจะเป็นแบบนั้น หลิวฟางถิงก็ได้แต่เออออด้วยพร้อมรอยยิ้ม

นางย่อมรู้ว่าบรรดาอธิบดีเหล่านี้แค่พยักหน้าตามน้ำ ไม่อยากให้นางกระอักกระอ่วนเท่านั้นเอง

พอบรรดาอธิบดีจากไปหมดแล้ว ที่หน้าประตูก็เหลือแต่เฉินอวี่กับหลิวฟางถิง

"อาจารย์หลิว เอ่อ เข้าไปดื่มน้ำสักหน่อยไหมครับ"

"ครูไม่เข้าไปหรอก"

หลิวฟางถิงส่ายหน้า

จากนั้นก็สูดหายใจลึก ๆ สามครั้ง จ้องมองเฉินอวี่ ในใจยังคงตกใจอย่างที่สุด

วันนี้ตั้งใจมาเยี่ยมบ้านเรื่องที่เฉินอวี่โดดเรียนแท้ ๆ

แต่ไม่คิดเลยว่าเรื่องที่เจอตอนนี้กลับทำให้นางสมองลัดวงจรไปหน่อย

นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต่อจากนี้ควรพูดอะไร

จะไปเตือนไม่ให้เฉินอวี่โดดเรียนเหรอ

อธิบดีกรมการศึกษายังยืนอยู่ตรงนี้เลย จะพูดอะไรได้

คำพูดชุดนั้นมันไม่มีอำนาจอะไรเลยจริงไหม

หรือจะแกล้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วบอกลาไปเลย

ไม่ว่าจะพูดอะไร หลิวฟางถิงก็รู้สึกว่าไม่ค่อยดีทั้งนั้น

"หัวครูมึนอยู่หน่อย ไปก่อนนะ"

ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน หลิวฟางถิงทิ้งคำพูดไว้ประโยคหนึ่งแล้วเดินจากไปทันที

เฉินอวี่กลับพูดอย่างใจเย็นว่า "อาจารย์หลิว เดินทางปลอดภัยครับ ว่างมาดื่มชาได้นะครับ"

"ไอ้เด็กเวรนี่"

เซไปก้าวหนึ่ง หลิวฟางถิงด่าอยู่ในใจหนึ่งประโยค

...

ช่วงเวลาต่อจากนั้นทุกอย่างราบรื่นมาก

หลังจากเฉินอวี่ยื่นคำขอไปหนึ่งชุด นโยบายสิทธิพิเศษเหล่านี้ก็ได้รับอนุมัติ

อย่างแรกคือสถานที่ทำงาน เบื้องบนอนุมัติโรงงานร้างแห่งหนึ่งในนิคมอุตสาหกรรมให้หวนอวี่เทคโนโลยี

อีกอย่าง ค่าน้ำค่าไฟก็เก็บตามนโยบายอัตราที่พักอาศัย

ส่วนสายใยแก้วนำแสงเฉพาะ หน่วยงานโทรคมนาคมก็วางให้หวนอวี่เทคโนโลยีเรียบร้อยไปนานแล้ว

ดังนั้นเฉินอวี่จึงไม่ต้องออกแรงมากนัก ก็ย้ายทั้งบริษัทไปยังนิคมอุตสาหกรรมของอำเภอได้

"ท่านเฉิน ที่นี่กว้างขวางพอตัวเลยครับ"

"อือ รับคนเพิ่มอีกสองสามร้อยคนก็ยังรับไหว"

"ที่สำคัญยังแก้ปัญหาที่พักของพนักงานได้ด้วย อันนี้ก็ถือเป็นสวัสดิการก้อนใหญ่ของพนักงานเลย"

"ก็นั่นแหละ สภาพแวดล้อมการทำงานดีขนาดนี้ ต่อไปทุกคนก็ต้องตั้งใจทำงานให้สมกัน"

กับสถานที่ทำงานใหม่ เฉินอวี่พอใจมาก

ไม่เพียงค่าเช่าถูก อีกอย่างยังไม่ต้องตกแต่งอะไรมาก

แค่ปรับปรุงนิดหน่อย ทาสีผนังก็พอ

"จริงสิ ทางหวังฉ่างสถานการณ์เป็นยังไงบ้าง"

นับตั้งแต่ประชุมกันครั้งก่อน เฉินอวี่ก็ให้หวังฉ่างไปยังเมืองเซินเพื่อจัดตั้งสาขาของหวนอวี่เทคโนโลยี

ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์แล้ว ก็ไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นยังไง

"ท่านเฉิน หวังฉ่างคุยโทรศัพท์กับผมแล้ว บอกว่าจัดตั้งทีมงานหลักได้ในเบื้องต้นแล้ว"

"งั้นก็ดี"

เฉินอวี่พยักหน้า "ทางเมืองเซินไม่เหมือนซิ่นเฟิง พื้นที่ใหญ่ ข้อมูลข่าวสารก็แพร่เร็ว ในวงการมีความเคลื่อนไหวอะไรเพียงเล็กน้อย ก็รับรู้ได้เป็นเจ้าแรก"

นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมเฉินอวี่ถึงให้หวังฉ่างไปที่เมืองเซิน

กำลังพูดอยู่พอดี ตอนนั้นหวังฉ่างก็โทรเข้ามาหาเฉินอวี่

"หึ ๆ เพิ่งพูดถึงพี่ พี่ก็โทรมาพอดี เป็นยังไง ทางนั้นเรียบร้อยดีไหม"

"เงื่อนไขดีเกินไปเลย พอเทียบกับสำนักงานใหญ่แล้ว พวกเราเขินที่จะนั่งทำงานที่นี่เลย"

"หึ ๆ นี่พี่กำลังบอกว่าสำนักงานใหญ่ของเรากระจอกสินะ บอกให้เลยนะ พวกเราย้ายที่ทำงานใหม่แล้ว เงื่อนไขดีมากเลย"

"ท่านเฉิน ย้ายเร็วขนาดนี้เลยเหรอ ย้ายไปไหนล่ะ"

"ที่นิคมอุตสาหกรรมนี่แหละ ทางอำเภอให้โรงงานร้างแห่งหนึ่งมาเป็นที่ทำงานของเรา วันหลังพี่กลับมาก็แวะมาดูได้"

"คาดว่าคงกลับไม่ได้ในเร็ว ๆ นี้ ท่านเฉิน เพิ่งได้รับข่าวมา"

"ข่าวอะไร"

"โซวหูลงมือแล้ว"

"โซวหูเหรอ"

เฉินอวี่แปลกใจเล็กน้อย

ในความทรงจำ โซวหูทำแต่เว็บท่า เหมือนจะไม่ค่อยเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขา

เพียงแต่ไม่นาน เฉินอวี่ก็นึกขึ้นมาได้

"โซวหูซื้อกิจการเหรอ"

"ท่านเฉิน ท่านรู้ได้ยังไงคะ"

หวังฉ่างชะงัก

นางเองก็เพิ่งได้รับข่าวมือหนึ่งมาเหมือนกัน

"โซวหูกับเราไม่ได้อยู่ในสาขาเดียวกัน พอพี่เอ่ยถึงโซวหู ก็เป็นได้แค่การซื้อกิจการเท่านั้น แน่นอนว่าจริง ๆ พวกเขาจะไม่ซื้อกิจการก็ได้ ทำเองก็ได้เหมือนกัน แต่แบบนั้นก็ต้องเสียเวลาไปไม่น้อย"

ถูกต้อง

ในชาติที่แล้ว โซวหูไม่ค่อยมีเกมที่หยิบมาอวดได้เท่าไหร่ มีแค่เกมเทียนหลงปาปู้เกมเดียวที่ถือว่าใช้ได้

เพียงแต่พวกเขายังมีไม้เด็ดอีกอย่าง นั่นคือการซื้อกิจการเว็บท่าเกมเจ้าหนึ่ง

อาศัยเว็บเจ้านั้น โซวหูก็มีสถานะระดับหนึ่งในวงการเกมเช่นกัน

เพียงแต่ตอนนี้ถึงเว็บเจ้านั้นจะยังอยู่ แต่หลังจาก 5173 เร่งเครื่อง เว็บเจ้านั้นก็ค่อย ๆ ตามจังหวะไม่ทัน เฉินอวี่ยังนึกว่าถูกกวาดล้างไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายก็ยังถูกโซวหูซื้อกิจการอยู่ดี

อีกทั้งครั้งนี้ยังถูกซื้อกิจการเร็วกว่าเดิมด้วย

"ท่านเฉิน ท่านนี่เทพจริง ๆ"

หวังฉ่างนับถืออยู่ในใจ แล้วพูดว่า "ท่านเฉิน ข่าวนี้เพิ่งออกมา คาดว่าในระยะสั้นคงกระทบพวกเราไม่มาก แต่ยังไงก็เป็นหนึ่งในสี่เว็บท่าใหญ่ พวกเราต้องลงมือก่อนค่ะ"

ตอนนี้วงการอินเทอร์เน็ตในประเทศมีสี่เว็บท่าใหญ่ที่มีชื่อเสียงที่สุด

ถึงโซวหูจะตกไปไกลในอนาคต แต่โซวหูตอนนี้ยังแข็งแกร่งมาก

ด้วยข้อได้เปรียบด้านทราฟฟิกของโซวหู พวกเขามีโอกาสสูงมากที่จะไล่แซง 5173 ได้อย่างรวดเร็ว

"เดี๋ยวขอคิดก่อน"

ข้อเสนอของหวังฉ่างไม่ผิด

ถ้าอยากกวาดล้างให้สิ้น ก็ต้องฆ่าตั้งแต่ในเปล

ตอนนี้ถึงโซวหูจะซื้อกิจการไปแล้ว แต่ยังไม่มีความเคลื่อนไหว เฉินอวี่จึงยังมีเวลาอยู่บ้าง

"หวังฉ่าง เปิดยุทธศาสตร์โฆษณา ทุ่มโฆษณาของเราลงเว็บใหญ่ ๆ ทันที เทียนหยา จงกั๋วเหริน เว็บบอร์ดเกมรายใหญ่ทั้งหลาย รวมถึงสี่เว็บท่าใหญ่ด้วย"

"สี่เว็บท่าใหญ่ ทุ่มขนาดนั้นรายจ่ายบานเลยนะคะ"

"ไม่เป็นไร ทุ่มไปเลย"

"ทางโซวหูก็ทุ่มด้วยไหมคะ"

"ลองดูก็ได้ กวนใจพวกเขาสักหน่อย"

"ค่ะ"

หวังฉ่างวางสาย แล้วเตรียมเจรจาธุรกิจเรื่องโฆษณากับเว็บใหญ่ ๆ ทันที

"ท่านเฉิน โซวหูลงมือแล้วเหรอ"

"อือ ฉันสั่งให้หวังฉ่างไปติดต่อความร่วมมือด้านโฆษณากับเว็บใหญ่ ๆ แล้ว"

"ท่านเฉิน ถ้าทุ่มโฆษณาขนาดนี้ เราคงประคองไปได้ไม่นานนะ"

จางเจี้ยนหมิงลังเลอยู่บ้าง แต่ก็ยังพูดว่า "เว็บระดับรองยังพอทำเนา เรามีไมตรีกับพวกเขาอยู่บ้าง ค่าโฆษณาลดลงมาได้ แต่ค่าโฆษณาของเว็บท่ารายใหญ่แพงมาก ถ้าเราทุ่มแบบนี้ กระแสเงินสดที่สะสมมาอย่างยากลำบากจะต้องทุ่มลงไปหมดเลยนะ"

"ฉันรู้ เราทุ่มแค่ช่วงหนึ่ง เล่นให้พวกเขาตั้งตัวไม่ทันก่อน แล้วเราค่อยแย่งเวลามาให้ได้ระดับหนึ่ง"

พูดจบ เฉินอวี่ก็เรียกหลี่หนานเข้ามา

"หลี่หนาน เตรียมระบบกิลด์ของเราทันที"

"ระบบกิลด์"

หลี่หนานไม่ค่อยเข้าใจ "ท่านเฉิน ระบบกิลด์คืออะไรครับ"

"ก็คือพื้นที่หนึ่งที่เป็นของกิลด์" เฉินอวี่เปรียบเทียบให้เห็นภาพ "ใครก็สร้างกิลด์ได้ และกิลด์ไหนก็สร้างพื้นที่ที่เป็นของกิลด์ได้"

"ในพื้นที่นี้โพสต์เนื้อหาภายในกิลด์ได้ โพสต์รูปได้ โพสต์โฆษณาได้ โพสต์กระทู้ได้ รับสมัครสมาชิกใหม่ได้ และอื่น ๆ เทียบเท่ากับเว็บไซต์ขนาดเล็กแห่งหนึ่ง เพียงแต่เว็บนี้เป็นหน้าย่อยของเรา แต่กิลด์ใช้หน้าย่อยนี้ลงโฆษณาของตัวเองและนำเสนอตัวเองได้ในระดับหนึ่ง"

"ก็คือเว็บบอร์ดของกิลด์เหรอครับ"

หลี่หนานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด

"พูดแบบนั้นก็ได้ แต่มีฟังก์ชันมากกว่าเว็บบอร์ด และเป็นส่วนตัวกว่าด้วย เพราะนี่คือสิ่งที่เป็นของพวกเขา อยู่ตรงนี้พวกเขาก็เท่ากับมีบ้านของตัวเองหลังหนึ่ง"

"ผมเข้าใจแล้วครับ"

พอพูดถึงบ้านที่เป็นของตัวเอง หลี่หนานก็เข้าใจว่านี่คือระบบแบบไหน

ในเวลาเดียวกัน เขาก็เข้าใจด้วยว่าระบบกิลด์นี้มีประโยชน์อะไรกับพวกเขา