บทที่ 54 ตกตะลึง!

ทุกคนในบริเวณนั้นต่างมองลู่ชิงอวี่ด้วยความตกตะลึง เซียวเหว่ยทนไม่ไหวจนส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น

"สุดยอดไปเลยเพื่อน นายโคตรเจ๋ง!"

"นี่ยังกล้าตีลังกาหลังเพิ่มเข้าไปอีก โคตรโชว์เหนือเลยว่ะ"

"ฉันจะโพสต์ลงโซเชียล มีคนพิชิตชาเลนจ์นี้ได้จริง ๆ ด้วย!"

คนรอบข้างต่างพากันหยิบมือถือขึ้นมาโพสต์ลงโซเชียลกันยกใหญ่

ตอนที่ลู่ชิงอวี่เห็นเหล่าหวังลองกระโดด เขาก็รู้ทันทีว่าสาเหตุหลักที่ทุกคนท้าทายไม่สำเร็จเป็นเพราะควบคุมแรงเฉื่อยของร่างกายไม่ได้ การเพิ่มท่าตีลังกาหลังเข้าไป ดูเผิน ๆ เหมือนจะอันตราย แต่จริง ๆ แล้วช่วยสลายแรงส่งกลางอากาศไปได้ส่วนหนึ่ง จากนั้นก็เปลี่ยนทิศทางของแรงเฉื่อยให้ทิ้งดิ่งลงล่าง เพียงเท่านี้ก็จะสามารถยืนทรงตัวได้อย่างมั่นคง

ทว่าพูดน่ะมันง่าย หากไม่มีฝีมือติดตัวอยู่บ้าง ใครจะกล้าลองทำแบบนี้?

โดยเฉพาะพื้นที่เหยียบตรงเสาเหล็กที่แคบขนาดนั้น ไม่มีใครกล้ารับประกันว่าจะกระโดดลงไปได้แม่นยำขนาดนี้

พอซูจี้สิงวิ่งมาถึงตรงหน้าก็แทบจะช็อกจนสติหลุด เขาชี้นิ้วไปที่ลู่ชิงอวี่อย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

"นาย... นาย... นายบ้าไปแล้วหรือไง"

ลู่ชิงอวี่นั่งยอง ๆ อยู่บนเสาเหล็กอย่างว่าง่ายเหมือนสิงโตหินตัวน้อยหน้าประตูบริษัท บนใบหน้าประดับรอยยิ้มกว้าง

"พี่ซู มาแล้วเหรอครับ"

จนถึงตอนนี้ซูจี้สิงก็ยังไม่คลายจากความกระวนกระวายใจ เขาเดินวนไปวนมาพลางคิดจะต่อว่าลู่ชิงอวี่สักสองสามคำ แต่พอเห็นตากล้องและอุปกรณ์ไลฟ์สด ในที่สุดก็ต้องสะกดอารมณ์ไว้แล้วไม่ได้พูดอะไรมากความ

ตอนนี้ซุนอี้หรูรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังมึนงงเพราะความดีใจจนแทบบ้า แม้การกระทำของลู่ชิงอวี่จะดูบ้าระห่ำไปหน่อย ทว่าหลังจากที่เขาโชว์กระโดดไปเมื่อครู่ ยอดผู้ชมในห้องไลฟ์สดของพวกเขาก็ทะลุสี่ล้านคนไปแล้ว!

จากเดิมที่คิดว่าการไลฟ์สดครั้งนี้คงจบลงอย่างเงียบเหงาซบเซา ใครจะไปคาดคิดว่าจู่ ๆ โชคก้อนใหญ่ฟ้าประทานจะหล่นทับแบบไม่ทันตั้งตัว

ตอนนี้บนสะพานข้ามคลองมีผู้คนมารุมล้อมกันไม่น้อย แถมยังมีพวกที่ชอบมุงดูเรื่องสนุกอีกเพียบ

พวกเซียวเหว่ยเพิ่งจะได้สติในตอนนี้นี่เองว่า ลู่ชิงอวี่ดูเหมือนจะเป็นดาราดังนี่นา

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างพากันส่งของขวัญให้อย่างบ้าคลั่ง

"666 โคตรตึง ไม่เคยเห็นดาราคนไหนทุ่มเทกับการไลฟ์ขนาดนี้มาก่อนเลย สุดยอดจริง ๆ"

"กรี๊ดดด น้องชิงอวี่คือน้องสมบัติล้ำค่า กดเซฟกดติดตามด่วน ๆ"

"ช่วยด้วยยย ช็อตกระโดดเมื่อกี้คือตกฉันเข้าเต็มเปา จากนี้ไปขอปวารณาตัวเข้าด้อมเลย!"

"หล่อเท่เกินไปแล้ว ใจฉันโดนช็อตกระโดดนั้นขโมยไปหมดแล้ว"

"ฟรีรันนิงของน้องคือระดับมืออาชีพชัด ๆ สะพานนั้นฉันรู้จักดีเลย มีคนมาท้าทายแล้วล้มเหลวไปตั้งเยอะ โคตรเก่งอ่ะ"

"แต่ฉันสงสัยจัง กระโดดไปอยู่ตรงนั้นแล้ว จะกลับขึ้นมายังไงล่ะนั่น?"

คนในเครือบริษัทจื้อโหยวเองก็กำลังจับตามองความคืบหน้าของกิจกรรมทั้งหมดอยู่เช่นกัน เมื่อทางฝั่งผิ่นนั่วเปิดไลฟ์สดขึ้นมา ยอดผู้ชมของฝั่งจื้อโหยวก็ลดฮวบลง คนที่เคยยื่นแผนงานแข่งกับซุนอี้หรูแล้วถูกปัดตกไปในตอนแรกจึงเริ่มเอ่ยปากเหน็บแนมประชดประชัน

"ลู่ชิงอวี่เบอร์เล็กเกินไปจริง ๆ ฉันบอกแล้วใช่ไหมล่ะ ยอดวิวยังไม่ถึงหนึ่งล้านด้วยซ้ำ พอผิ่นนั่วเปิดไลฟ์ก็โดนแย่งคนดูไปบาน ถ้าเลือกแผนงานของฉันตั้งแต่แรก ป่านนี้ยอดทะลุล้านไปนานแล้ว และคงไม่โดนทางฝั่งผิ่นนั่วกดดันยับเยินขนาดนี้หรอก"

"ไม่รู้ว่าซุนอี้หรูคิดอะไรอยู่ ถึงได้เลือกลู่ชิงอวี่ ลู่ชิงอวี่นี่เป็นใครมาจากไหนกัน มีเส้นสายญาติโกโหติกาอะไรกับใครในเครือบริษัทเราหรือเปล่า?"

"เรื่องนั้นก็ไม่เคยได้ยินนะ แต่แบ็กหลังน่าจะไม่ธรรมดาหรอก เขาดังเร็วเกินไป ถ้าไม่มีใครหนุนหลังจะไปเป็นไปได้ยังไง"

"ฉันว่านะ ประธานของเรายังเด็กเกินไป ถึงลู่ชิงอวี่คนนี้จะหน้าตาดีก็เถอะ แต่จะมาดูแค่หน้าตาอย่างเดียวไม่ได้ปะ"

"ผลงานกิจกรรมแย่ขนาดนี้ ฉันจะรอดูว่าพอกลับมาแล้วซุนอี้หรูจะรายงานตัวเลขยังไง"

พวกพนักงานต่างพากันซุบซิบนินทาอยู่ข้างนอก ผู้จัดการได้ยินเข้าก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสาวเท้าตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของประธานบริษัท

ประธานคนปัจจุบันของจื้อโหยวคือ หยางอวี่ถง อายุยี่สิบเก้าปี เธอรับช่วงสืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดาเมื่อสองปีก่อน

ผู้จัดการเคาะประตูแล้วเดินเข้าไป ก่อนจะยื่นข้อมูลยอดไลฟ์สดให้หยางอวี่ถงดู

"ท่านประธานครับ ทางผิ่นนั่วเปิดศึกชนกับเราโดยตรง ตัวเลขฝั่งเราเลยออกมาไม่ค่อยดี ฐานแฟนคลับของลู่ชิงอวี่น้อยเกินไป การจ้างพรีเซนเตอร์รอบนี้เราน่าจะขาดทุนแล้วล่ะครับ"

นับตั้งแต่หยางอวี่ถงขึ้นมารับตำแหน่ง เธอก็ดำเนินการปฏิรูปภายในบริษัทหลายอย่าง ซึ่งไปกระทบและลิดรอนผลประโยชน์ของคนไปไม่น้อย

ผู้จัดการคนนี้ทำงานในบริษัทมาเกือบสามสิบปีแล้ว ถือเป็นคนเก่าคนแก่ ตอนที่ประธานหยางคนก่อนจะส่งมอบตำแหน่งให้หยางอวี่ถง ก็มีคนคัดค้านไม่น้อย และผู้จัดการคนนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น

สิ่งที่พวกเขาคิดคือ บริษัทจะเปลี่ยนตัวเจ้านายก็ได้ แต่ควรจะเปลี่ยนเป็นพวกคนเก่าคนแก่อย่างพวกเขา ไม่ใช่ปล่อยให้เด็กสาวอายุยังไม่ถึงสามสิบปีคนหนึ่งมาคอยชี้นิ้วสั่ง

ทว่าแบรนด์จื้อโหยวยังไม่ได้เข้าตลาดหลักทรัพย์ ตระกูลหยางจึงมีสิทธิ์ขาดในการถือหุ้น การตัดสินใจของประธานหยางคนก่อนจึงเป็นการแจ้งให้ทราบ ไม่ใช่การขอความเห็น

แผนงานของซุนอี้หรูเป็นสิ่งที่เธอเคาะอนุมัติเอง ซูจี้สิงก็เดินทางมาแสดงความจริงใจด้วยตัวเอง หยางอวี่ถงจึงรู้สึกว่าการตัดสินใจของเธอไม่มีอะไรผิดพลาด

แม้ว่าระดับความดังของลู่ชิงอวี่จะยังไม่สูงมาก แต่หยางอวี่ถงได้ดูประวัติของเขาแล้ว ลู่ชิงอวี่ใช้เวลาไม่ถึงสองเดือนนับตั้งแต่เข้าวงการจนเริ่มมีกระแสโด่งดัง ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่คนทั่วไปจะเทียบได้เลย

ถ้าตอนนี้พวกเขาไม่เลือกลู่ชิงอวี่ รอจนเขาระเบิดความดังขึ้นมาเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นก็คงจ้างไม่ไหวแล้ว

คุณค่าของการยื่นมือเข้าช่วยในยามลำบาก กับการมาแสดงความยินดีในยามรุ่งโรจน์ มันเทียบกันไม่ได้เลย

หยางอวี่ถงไม่เหมือนพวกหัวโบราณในบริษัท เธอเชื่อมั่นในสายตาของตัวเอง และถนัดการช้อนซื้อหุ้นเก็งกำไรล่วงหน้า

แต่ไลฟ์สดในวันนี้กลับไม่ค่อยดีจริงๆ ตัวเลขทุกด้านไม่ถึงเป้า สินค้าไลน์ใหม่ของจื้อโหยวไม่ได้เปิดตัวอย่างเปรี้ยงปร้าง ซึ่งส่งผลกระทบต่อบริษัทของพวกเขาจริงๆ

ตั้งแต่ตอนที่ผู้จัดการเดินเข้ามา หยางอวี่ถงก็แอบกลอกตาไปเงียบๆ แล้ว ตาแก่คนนี้มาเวลานี้ ย่อมไม่ใช่เพื่อมาปลอบใจเธอแน่

เป็นไปตามคาด ผู้จัดการยืนบ่นพร่ำรำพันต่อหน้าเธออยู่พักใหญ่

"ท่านประธานครับ ผมขอเสนอให้พิจารณาเรื่องพรีเซนเตอร์ใหม่อีกครั้ง ดาราในแผนงานอื่นๆ ของฝ่ายวางแผนก็ดูดีไม่น้อยเลยนะครับ เราลองติดต่อพวกเขาดูดีไหมครับ"

เธอปิดไลฟ์สดในมือถือไปตั้งแต่ตอนที่ผู้จัดการเดินเข้ามา ตอนนี้หยางอวี่ถงจึงตั้งสมาธิรับมือกับผู้จัดการเยี่ยคนนี้

"วันนี้เป็นวันแรกของแคมเปญ ตัดสินใจตอนนี้ยังเร็วเกินไปค่ะ"

เมื่อผู้จัดการเยี่ยได้ยินหยางอวี่ถงพูดเช่นนั้น เขาก็หยิบเอกสารอีกชุดออกมาอย่างใจเย็น เขาเดาไว้อยู่แล้วว่าหยางอวี่ถงจะต้องพูดแบบนี้ จึงนำข้อมูลตัวเลขแคมเปญเปิดตัวสินค้าไลน์ใหม่ในอดีตทุกครั้งของจื้อโหยวออกมากางให้เธอดู

"ประธานหยางครับ เราเตรียมการแต่เนิ่นๆ ดีกว่า คุณเพิ่งมาทำงานได้ไม่นานเลยยังไม่ค่อยเข้าใจ กิจกรรมแต่ละครั้งของบริษัทเราประสบความสำเร็จอย่างมากมาตลอด แม้แต่ตัวเลขวันแรกก็ทำได้ตามเป้าหมายทุกตัวชี้วัด"

"การที่ลู่ชิงอวี่เป็นพรีเซนเตอร์จนถึงตอนนี้ตัวเลขยังธรรมดามาก เห็นได้ชัดว่าหมดแรงส่งแล้ว เพื่อประโยชน์ของบริษัท เราต้องรีบวางแผนใหม่ครับ"

คำพูดของผู้จัดการส่อเสียดว่าเธอทำหน้าที่ประธานได้ไม่ดีพอ หยางอวี่ถงไม่ได้โง่ มีหรือจะไม่เข้าใจความหมายแฝงนั้น

เธอค่อนข้างชื่นชอบลู่ชิงอวี่ แต่ก็ต้องยึดผลประโยชน์ของบริษัทเป็นหลัก คนพวกนี้เดิมทีก็ไม่ยอมรับเธออยู่แล้ว ตอนนี้พอยกเรื่องอะไรขึ้นมาได้นิดหน่อยก็กัดไม่ปล่อย หยางอวี่ถงเองพอต้องรับมือกับพวกคนเก่าแก่ที่เคยทำงานร่วมกับพ่อของเธอ จึงรู้สึกลำบากใจอยู่ไม่น้อย

ฝ่ายผู้จัดการเมื่อเห็นท่าทีของหยางอวี่ถง ก็คิดจะสั่งสอนเธอเสียหน่อย ให้เด็กสาวคนนี้ได้รู้ว่าการบริหารบริษัทมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แบบนั้น

ผู้จัดการพูดย้ำต้อนหยางอวี่ถงอย่างต่อเนื่อง หยางอวี่ถงยังอายุน้อย จึงเริ่มตั้งรับไม่ค่อยอยู่

การสนทนาของทั้งสองคนกินเวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมง ยิ่งคุยก็ยิ่งทำให้หยางอวี่ถงหงุดหงิดกระวนกระวายใจ

ในตอนที่หยางอวี่ถงกำลังจะยอมโอนอ่อนนั่นเอง พนักงานข้างนอกก็เคาะประตู และยังไม่ทันที่หยางอวี่ถงจะอนุญาต คนจากฝ่ายการตลาดก็เปิดประตูเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ

"ท่านประธานคะ ยอดขายของเราทะลุสองแสนแล้วค่ะ!"