บทที่ 53 กระโดดน้ำแถมอีกรอบ

จากนั้นทุกคนในห้องไลฟ์ก็ได้เห็นเกม Temple Run ฉบับคนจริง

ผ่านไปสองนาที ลู่ชิงอวี่รู้สึกว่าพอหอมปากหอมคอแล้วถึงได้หยุดลง ส่วนกลุ่มวัยรุ่นปาร์กัวร์ที่วิ่งตามมาติด ๆ นั้นมีสภาพต่างจากลู่ชิงอวี่ลิบลับ พวกเขาเหนื่อยหอบจนหมดสภาพเหมือนหมาหอบแดด

เซียวเหว่ยยอมใจจริง ๆ ฝีมือปาร์กัวร์ของเขาถือว่าอยู่อันดับต้น ๆ ในกลุ่ม ไม่ได้เจอคู่ปรับมานานมากแล้ว แต่วันนี้เจ้าหมอนี่เจ๋งเกินไปจริง ๆ

"พี่ชาย นายสุดยอดจริง ๆ"

เซียวเหว่ยยกนิ้วโป้งให้ลู่ชิงอวี่ ส่วนลู่ชิงอวี่ก็ปาดเหงื่อบนหน้าผากพลางไม่ลืมหน้าที่หลักของตัวเอง "ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ หลัก ๆ คือรองเท้าคู่นี้ใส่สบาย วิ่งแล้วให้ความรู้สึกเหมือนกำลังบินอยู่เลย"

พวกเซียวเหว่ยมองไปที่รองเท้าของลู่ชิงอวี่ ปรากฏว่าดูดีไม่เบา

"เพื่อน นายซื้อรองเท้าคู่นี้มาจากไหนเหรอ"

ลู่ชิงอวี่ตอบ "รุ่นใหม่ล่าสุดของจื้อโหยวครับ แค่ 299 หยวนเท่านั้น"

อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลย พวกเซียวเหว่ยโดนป้ายยาเข้าเต็มเปาจริง ๆ

"ถูกขนาดนี้เลย พรุ่งนี้ฉันต้องไปซื้อสักคู่แล้ว คู่นี้ที่ฉันใส่อยู่ตั้ง 699 หยวน ใส่แล้วยังไม่เห็นจะดีเท่าไหร่เลย"

ลู่ชิงอวี่เสริม "แผ่นรองรองเท้าคู่นี้ใช้นวัตกรรมล้ำสมัย ระบายอากาศได้ดี น้ำหนักเบา แถมไม่กัดเท้า คุ้มค่าน่าซื้อมากครับ"

ลู่ชิงอวี่เนียนขายของได้อย่างเป็นธรรมชาติสุด ๆ จนคนในห้องไลฟ์เริ่มสนใจรองเท้าคู่นี้ขึ้นมาจริง ๆ แล้ว นึกสงสัยกันว่าใส่แล้วจะรู้สึกเหมือนบินได้จริงหรือเปล่า

ซุนอี้หรูกับทีมงานขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้ามา แต่ทางเข้าสวนสาธารณะไม่อนุญาตให้นำรถเข้า จึงต้องจอดไว้แล้วเดินเข้าไปตามหาคน

ตอนนี้จำนวนคนดูในห้องไลฟ์พุ่งทะลุสองล้านเจ็ดแสนคนไปแล้ว ซุนอี้หรูเห็นข้อความที่ทีมงานหลังบ้านส่งมาก็แทบจะหายใจไม่ทัน

ยอดขายของรองเท้ารุ่นนี้ทะลุหนึ่งแสนคู่ไปแล้ว!

มีแวบหนึ่งที่ซุนอี้หรูถึงกับสงสัยว่าสิ่งที่ตัวเองเห็นเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า

เชี่ยเอ๊ย ลู่ชิงอวี่อยู่ไหน บรรพบุรุษตัวน้อยคนนี้อยู่ที่ไหน วันนี้พวกเธอต้องกราบเชิดชูเขาไว้บนหิ้งให้ได้เลย

ในที่สุดซูจี้สิงก็มาถึง ซุนอี้หรูเห็นเข้าก็ส่งเสียงเรียก ซูจี้สิงรีบปรี่เข้ามา พวกเขาถามรปภ. ของสวนสาธารณะว่าจุดที่ปรากฏในไลฟ์อยู่ตรงไหน แล้วจึงรีบมุ่งหน้าไปทันที

ลู่ชิงอวี่คุยกับพวกเซียวเหว่ยไปสองสามประโยค เซียวเหว่ยรู้สึกถูกคอกับเขาไม่น้อย

ฝีมือของลู่ชิงอวี่เหนือกว่าพวกเขา และพอดีว่าในสวนสาธารณะแห่งนี้มีอยู่จุดหนึ่งที่พวกเขาลองท้าทายกันแล้วล้มเหลวไปหลายคน น่าจะให้ลู่ชิงอวี่ลองดูสักตั้ง

"พี่ชาย ฝีมือคล่องแคล่วไม่เบา มีที่แห่งหนึ่งอยากไปท้าทายดูหน่อยไหม"

ลู่ชิงอวี่ยิ้มพลางหันไปมองเด็กหนุ่มที่เดินตามมา "เอาสิครับ"

เซียวเหว่ยพาลู่ชิงอวี่ไปอีกฝั่งของคลองแล้วชี้ลงไปข้างล่างให้ดู

เมื่อมองลงไปจากสะพานข้ามคลอง ที่ระดับต่ำกว่าสะพานสี่เมตรและห่างจากขอบสะพานออกไปราว ๆ ห้าเมตร มีเสาเหล็กต้นหนึ่งปักตระหง่านอยู่ในน้ำ บนยอดเสาเหล็กมีแท่นเล็ก ๆ ที่มีพื้นที่พอวางได้เพียงสองเท้าเท่านั้น

ไม่รู้ว่าเสาเหล็กต้นนี้มีไว้ทำอะไร ก่อนหน้านี้ไม่รู้มีใครเปิดคำท้าว่า ถ้าใครกระโดดจากสะพานไปเหยียบบนเสาเหล็กนั้นได้ จะให้เงินห้าพันหยวน

เพื่อเงินห้าพันหยวน คนที่มาร่วมท้าประลองรวม ๆ แล้วน่าจะมีถึงสามสี่สิบคน แต่ก็ล้มเหลวกันหมด

หลังจากนั้นก็มีคนแวะเวียนมาเช็กอินท้าทายที่นี่มากขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าแทบไม่มีใครทำสำเร็จเลย

วัยรุ่นปาร์กัวร์สองสามคนชี้ไปยังตำแหน่งนั้นแล้วเอ่ยกับลู่ชิงอวี่ "พี่ชาย นายกล้าลองไหมล่ะ"

ลู่ชิงอวี่ตั้งอุปกรณ์ไลฟ์สดไว้บนสะพาน ทุกคนจึงได้เห็นเสาเหล็กต้นนั้น

"ล้อเล่นน่า เป็นไปไม่ได้หรอก"

"เด็กพวกนี้มาจากไหนกัน นิสัยแย่ชะมัด จะมายุยงให้น้องชายพวกเราโดดน้ำเรอะ"

"น้องชายอย่าหาทำนะ ห้ามรับปากเด็ดขาด รีบหนีไปเร็ว"

"ลู่ชิงอวี่ เอาหน่อย เอาเลย!"

"ถ้านายโดดลงไปจากตรงนี้ ฉันจะซื้อรองเท้าสิบคู่เลย"

ลู่ชิงอวี่เห็นข้อความของชาวเน็ตที่ใช้ชื่อไอดีว่า "หนุ่มน้อยผู้อ่อนโยน" ก็รีบถามทันที "โดดลงไปแล้วซื้อสิบคู่ พูดจริงหรือพูดเล่นครับเนี่ย"

หนุ่มน้อยผู้อ่อนโยน: "ถ้าโกหกยอมกินขี้เลย"

ลู่ชิงอวี่ "งั้นคุณต้องรักษาสัจจะด้วยนะ"

ซูจี้สิงกับซุนอี้หรูเห็นฉากนี้ผ่านหน้าจอมือถือก็ร้อนใจขึ้นมาทันที แบบนี้ไม่ได้นะ มันอันตรายเกินไปแล้ว

เสาต้นนั้นอยู่ห่างจากสะพานตั้งขนาดนั้น จุดลงเท้าก็แคบนิดเดียว อย่าว่าแต่จะกระโดดไปถึงเลย ต่อให้โดดถึง แต่เมื่อไม่มีอะไรให้ยึดจับ พอตัวพุ่งออกไป แรงเฉื่อยของร่างกายก็ต้องพาเขาตกลงไปในน้ำอยู่ดี

เซียวเหว่ย: "เหล่าหวังของพวกเราลองมาแปดรอบแล้ว ประสบการณ์ค่อนข้างโชกโชน เดี๋ยวฉันให้เขาสาธิตเป็นตัวอย่างให้นายดูก่อนแล้วกัน"

คนที่เซียวเหว่ยเรียกว่าเหล่าหวังเดินแยกออกมาจากกลุ่ม "ได้เลย งั้นฉันลุยละนะ"

ลู่ชิงอวี่หันกล้องมือถือตามไป จากนั้นก็เห็นเหล่าหวังถอยหลังบนสะพานไปสิบกว่าก้าว สูดหายใจเข้าลึก ๆ สองครั้ง แล้วพุ่งพรวดออกไปทันที

จากนั้นทุกคนก็เห็นเหล่าหวังกระโดดไปถึงแผ่นกระดานแผ่นนั้นจริง ๆ ทว่ากลับเหมือนแมลงปอแตะผิวน้ำ เท้ายังไม่ทันหยุดนิ่ง ร่างก็ร่วงตูมกระแทกผิวน้ำดังสนั่น

พอเห็นเหล่าหวังตกน้ำ ทุกคนกลับดูไม่แปลกใจอะไรเลยสักนิด

เซียวเหว่ย: "เห็นไหม ตอนตกน้ำต้องพยายามทำตัวให้ตั้งตรงเข้าไว้เพื่อลดพื้นที่ปะทะ ร่างกายจะได้ไม่เจ็บมาก"

ลู่ชิงอวี่: !!! ที่แท้ก็สอนประสบการณ์การตกน้ำให้เขานี่เอง

"ขำจะตายอยู่แล้ว ฉันบอกแล้วว่าไม่มีทางยืนอยู่บนนั้นได้หรอก"

"ตกน้ำต้องมีเทคนิคจริง ๆ นะ ถ้ากระแทกน้ำแบบระเบิดปลาคงเจ็บตัวน่าดู"

"เรื่องนี้นักกีฬาทีมชาติฟิลิปปินส์เขามีประสบการณ์นะ ให้พวกนั้นมาช่วยชี้แนะหน่อยไหม"

"น้องชายอย่าลองเลย นี่มันต่างอะไรกับการกระโดดน้ำเล่า"

เหล่าหวังว่ายน้ำกลับขึ้นมาแล้ว เขาสะบัดน้ำออกจากตัว "เป็นไง พอไหวไหม นายว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า ถ้าว่ายไม่เป็นเดี๋ยวฉันลงไปรอในน้ำให้นะ"

ลู่ชิงอวี่: "ขอบคุณมากครับ แต่ไม่ต้องหรอก"

ทางฝั่งของลู่จิ่น ยอดคนดูในห้องไลฟ์สดกลับดิ่งวูบหายไปกว่าครึ่ง ตอนนี้เหลือไม่ถึงหกแสนคนแล้ว

ลู่จิ่นขมวดคิ้วส่งสายตาให้ทีมงานที่คุมกล้องไลฟ์สด เร่งให้รีบไปตรวจสอบว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ทางฝั่งนั้นเริ่มตรวจเช็กกันจ้าละหวั่น หนึ่งนาทีต่อมา ลู่จิ่นก็หาข้ออ้างขอตัวไปดื่มน้ำเพื่อปลีกตัวออกมาจากหน้ากล้อง ทีมงานจึงเปิดหน้าไลฟ์สดของลู่ชิงอวี่ให้เขาดู

"ลู่ชิงอวี่กำลังจะโชว์กระโดดน้ำ ทุกคนเลยแห่ไปที่ห้องไลฟ์สดของจื้อโหยวกันหมดครับ"

ตอนนี้ในเวยป๋อมีสองฮอตเสิร์ชที่เกี่ยวกับลู่ชิงอวี่ อันแรกคือ #ลู่ชิงอวี่โดดตึก#

และอีกอันคือ #ลู่ชิงอวี่จะโดดน้ำ#

ตอนนี้ไม่ใช่แค่แฟนคลับที่เข้าไปดูไลฟ์สดของลู่ชิงอวี่ แต่มีคนทั่วไปหลั่งไหลเข้ามาดูอีกเป็นจำนวนมาก

ลู่จิ่นขมวดคิ้วมองไลฟ์สดที่เปิดจากมือถือของทีมงาน จากนั้นก็เห็นลู่ชิงอวี่กำลังยืนคุยกับคนกลุ่มหนึ่งอยู่ในสวนสาธารณะ

ได้ยินว่ากำลังจะกระโดดลงไปจากสะพาน

ลู่จิ่นถึงกับพูดไม่ออก ช่างเป็นตัวตลกเสียจริง เพื่อเรียกร้องความสนใจ ถึงกับยอมเอาตัวเข้าแลกด้วยการกระโดดน้ำเชียวเหรอ

แต่ก็กระโดดไปเถอะ ขอให้กระแทกน้ำจนสลบไปเลยยิ่งดี จากนั้นหมอนี่ก็หมดความน่ากลัวสำหรับเขาแล้ว

ซุนอี้หรูคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่ายอดคนดูในห้องไลฟ์สดของลู่ชิงอวี่จะทะลุสามล้านคนไปแล้ว

ลู่ชิงอวี่เห็นว่ายอดคนดูในห้องไลฟ์สดเริ่มคงที่แล้วจึงพูดขึ้นว่า "งั้นผมจะเริ่มแล้วนะครับ"

พี่ตากล้อง ซูจี้สิง และซุนอี้หรูมองเห็นลู่ชิงอวี่แล้ว ลู่ชิงอวี่กำลังจะกระโดด ซุนอี้หรูกับคนอื่น ๆ ยังพอวิ่งต่อไหว แต่พี่ตากล้องไม่ไหวแล้ว เขาเลยตั้งกล้องขึ้นถ่ายตรงนั้นทันที

อุปกรณ์ราคาหลายล้านนี่มันดีจริง ๆ แม้จะอยู่ห่างออกไปร้อยกว่าเมตร ก็ยังถ่ายภาพได้คมชัดแจ๋ว

ลู่ชิงอวี่ส่งไม้เซลฟี่ให้เซียวเหว่ย "คุณช่วยถ่ายให้ผมหน่อยนะ"

เซียวเหว่ยรับไม้เซลฟี่มาปรับมุมกล้อง "วางใจได้เลย ฉันจะถ่ายท่าลงน้ำของนายให้ออกมาสวยเป๊ะแน่นอน"

ลู่ชิงอวี่พยักหน้า จากนั้นก็ขยับข้อเท้าไปมา เขากะระยะทางคร่าว ๆ ด้วยสายตา แล้วถอยหลังไปเจ็ดแปดก้าวเพื่อเตรียมตั้งท่าวิ่งเหมือนอย่างเหล่าหวังก่อนหน้านี้

ซุนอี้หรูกับซูจี้สิงเพิ่งจะก้าวขึ้นมาบนสะพาน ยังไม่ทันได้อ้าปากตะโกนก็สายไปเสียแล้ว วินาทีนั้นลู่ชิงอวี่พุ่งตัวออกไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่

ซุนอี้หรูกับซูจี้สิงเพิ่งจะก้าวขึ้นมาบนสะพาน ยังไม่ทันได้อ้าปากตะโกนก็สายเกินไปเสียแล้ว ลู่ชิงอวี่ในเวลานี้พุ่งพรวดออกไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่แล้ว

ซูจี้สิงกับซุนอี้หรูเบิกตากว้างมองเงาร่างที่พุ่งออกไป กลุ่มของเซียวเหว่ยที่ถือมือถืออยู่เดิมทียังมีรอยยิ้มเปื้อนหน้า ทว่าในเสี้ยววินาทีที่ลู่ชิงอวี่พุ่งตัวออกไปนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึง

เชี่ย เขายืนอยู่ได้ว่ะ!

แถมยังตีลังกากลางอากาศไปรอบหนึ่งด้วย!