บทที่ 56 ชักจะลอยหน้าลอยตาน่าดู

รถแบ็กโฮมีแขนกลขนาดใหญ่ สามารถใช้แขนกลเป็นแท่นเหยียบข้ามมาได้ แบบนี้ก็ง่ายขึ้นเยอะ

แต่ตอนนี้ซูจี้สิงชักอยากจะให้ลู่ชิงอวี่กระโดดลงน้ำแล้วว่ายข้ามมาจริง ๆ เสียแล้ว

ทว่าย่อมทำแบบนั้นไม่ได้จริง ๆ ซูจี้สิงกับซุนอี้หรูจึงรีบไปตามเจ้าหน้าที่ของสวนสาธารณะมา ส่วนลู่ชิงอวี่ก็ยืนรออยู่ตรงนั้นอย่างสบายอกสบายใจ

จะว่าไป ตำแหน่งตรงนั้นก็ดีเหมือนกัน ไม่โดนแฟนคลับเบียด แถมยังยืนเด่นเป็นสง่าอยู่คนเดียวอีกต่างหาก

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือต้องหน้าหนาสักหน่อย เพราะคนที่มายืนมุงดูเริ่มเยอะขึ้นเรื่อย ๆ

ยอดคนดูในห้องไลฟ์สดเวลานี้พุ่งทะลุเจ็ดล้านคนไปแล้ว

"บรรยากาศกู้ภัยฉุกเฉินแบบสด ๆ นี่มันน่าดูกว่าไลฟ์ปกติอีกนะเนี่ย"

"ต้องยอมรับเลยว่า ลู่ชิงอวี่คนนี้มีของจริงว่ะ"

"จริง ๆ เขาจะโทรเรียกนักดับเพลิงก็ได้นะ"

ลู่ชิงอวี่เห็นคอมเมนต์นั้นเข้าจึงตอบกลับไปว่า "พวกพี่ ๆ นักดับเพลิงงานยุ่งกันมากครับ เราจะเอาทรัพยากรของรัฐมาใช้สิ้นเปลืองตามใจชอบไม่ได้หรอก"

คนดู : ...... "คิดรอบคอบดีเหลือเกินนะพ่อคุณ"

ทางฝั่งห้องไลฟ์สดของลู่จิ่นปิดไปเรียบร้อยแล้ว เพราะช่วงหลังคนดูเริ่มร่อยหรอลงเรื่อย ๆ ขืนยังเปิดต่อไปก็มีแต่จะขายหน้าตัวเองเปล่า ๆ

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง ซูจี้สิงถึงได้ตามรถแบ็กโฮขนาดเล็กมาได้ คนขับเองพอมาถึงก็เพิ่งรู้ว่าคนที่ตัวเองต้องช่วยคือดารา เขาเลยเกิดอาการประหม่าอยู่บ้าง เพราะคนรอบข้างเยอะเหลือเกิน ตอนที่เขาสอนนักเรียนอยู่ที่โรงเรียนฝึกขับยังไม่เคยมีคนเยอะขนาดนี้มาก่อน

ซูจี้สิงเอ่ยปาก "พี่ครับ รบกวนด้วยนะครับ ระวังหน่อยนะ"

ซูจี้สิงกังวลเล็กน้อยว่าถ้าคนขับเกิดตื่นเต้นหรือพลาดพลั้งขึ้นมา แขนกลขนาดใหญ่อาจจะกวาดลู่ชิงอวี่ร่วงลงน้ำไปเสียก่อน

คนขับขับรถแบ็กโฮมานานกว่ายี่สิบปี ย่อมไม่ยอมเสียหน้า "วางใจได้เลยครับ ไม่มีปัญหาแน่นอน"

ในที่สุด ภายใต้สายตาของผู้ชมเจ็ดล้านคน ลู่ชิงอวี่ก็กระโดดขึ้นไปเหยียบบนแขนกลแล้วข้ามกลับขึ้นฝั่งได้สำเร็จ

จากเดิมที่การไลฟ์สดควรจะใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมง สุดท้ายลากยาวไปถึงสองชั่วโมงเต็มจึงจบลง

ซูจี้สิงพาลู่ชิงอวี่ไปสตูดิโอเพื่อถ่ายโฆษณาต่อ ส่วนซุนอี้หรูกลับไปสรุปยอดสั่งจองล่วงหน้าจากการไลฟ์สด

บนรถ คราวนี้ไม่มีคนนอกอยู่แล้ว ซูจี้สิงจึงพูดได้อย่างเปิดอกเสียที

"ชิงอวี่ ฉันว่าเราต้องคุยกันหน่อยแล้ว"

ลู่ชิงอวี่ทำสัญญาณมือบอกให้ซูจี้สิงหยุดพูดก่อน เขารู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายอยากจะพูดอะไร

"พี่ซู พี่อยากจะบอกผมใช่ไหมล่ะครับว่า ต่อไปให้ระวังเรื่องความปลอดภัยให้มากกว่านี้"

คำว่า "ไม่" ของซูจี้สิงยังไม่ทันหลุดออกจากปาก ลู่ชิงอวี่ก็ชิงพูดต่อทันที

"ผมเข้าใจแล้วครับ พี่ซูวางใจได้เลย ผมรู้ลิมิตตัวเองน่า อีกอย่างที่ผมทำไปก็เพื่อพี่ เพื่อบริษัททั้งนั้นนะครับ"

"พี่อุตส่าห์แย่งชิงโอกาสดี ๆ แบบนี้มาให้ผม ผมก็ต้องทุ่มเทสุดตัวสิครับถึงจะคู่ควรกับความเหนื่อยยากของพี่"

สีหน้าของลู่ชิงอวี่แสดงออกชัดเจนว่า 'ผมช่างรู้ใจและเป็นห่วงพี่จริง ๆ'

ซูจี้สิง "นาย..."

ซูจี้สิงตั้งใจจะบอกว่า ต่อให้เป็นแบบนั้นก็ไม่ควรทิ้งแผนงานแล้ววิ่งเตลิดไปตามใจชอบ ทว่าเพิ่งจะเอ่ยปากได้แค่คำเดียวก็ถูกลู่ชิงอวี่ดักคอไว้อีกครั้ง

"ผมรู้ครับพี่ซู พี่คงเห็นว่าผมยอดเยี่ยมเกินไปเลยกลัวว่าผมจะเหนื่อย ไม่เป็นไรครับ ผมไม่เหนื่อยเลยสักนิด"

ซูจี้สิง "ฉัน..."

ลู่ชิงอวี่ "ผมจะดูแลตัวเองเป็นอย่างดี พี่สบายใจได้เลยครับ"

แววตาของลู่ชิงอวี่ดูจริงใจอย่างยิ่ง ซูจี้สิงถูกขัดจังหวะติดกันสามครั้ง เป็นการพิสูจน์คำกล่าวที่ว่า 'ครั้งแรกฮึกเหิม ครั้งสองแผ่วลง ครั้งสามหมดแรง' ได้เป็นอย่างดี

คำพูดที่ตั้งใจจะบ่นในตอนแรก ดูเหมือนจะไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว ซูจี้สิงจึงได้แต่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่า ข่าวลือข้างนอกที่ว่าเขาเป็นคนคารมคมคายนั้นคงเป็นแค่เรื่องเหลวไหล ไม่อย่างนั้นทำไมตอนนี้ถึงพูดอะไรไม่ออกสักคำ

"เอาเถอะ แต่จำไว้เลยนะ ต่อไปจะทำอะไรต้องบอกฉันล่วงหน้าก่อน ให้ฉันได้เตรียมตัวเตรียมใจบ้าง"

ลู่ชิงอวี่ยิ้มร่าพลางดูดชานมที่ทีมงานซื้อมาให้ ส่วนซูจี้สิงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูหัวข้อค้นหายอดนิยมเกี่ยวกับลู่ชิงอวี่ในวันนี้

เมื่อดูจากกระแสในตอนนี้ ความนิยมของลู่ชิงอวี่ถือว่าดีมากจริง ๆ ดีจนถึงขั้นที่เด็กใหม่คนไหนเห็นก็ต้องอิจฉา ทว่าพอดูไปเรื่อย ๆ เขากลับสะดุดตากับหัวข้อหนึ่งที่ดูทะแม่ง ๆ แม้จะไม่ได้เอ่ยชื่อลู่ชิงอวี่ แต่ซูจี้สิงกลับมั่นใจว่าต้องเป็นเขาแน่ ๆ

ซูจี้สิงกดเข้าไปดู รายการข่าวช่องหนึ่งกำลังรายงานว่า

"ปากัวร์เป็นกีฬาเอ็กซ์ตรีมที่มีความเสี่ยงและอันตราย ทุกท่านที่เล่นกีฬาประเภทนี้โปรดอย่ามุ่งแสวงหาแต่ความตื่นเต้นเร้าใจเพียงอย่างเดียว จำเป็นต้องมีมาตรการความปลอดภัยที่รัดกุม มิฉะนั้นอาจจะลงเอยด้วยผลลัพธ์แบบในคลิปต่อไปนี้"

ภาพประกอบคือภาพลู่ชิงอวี่นั่งอยู่บนแขนของรถขุด

ซูจี้สิง: "..." เชี่ย ขึ้นพาดหัวข่าวจริง ๆ ด้วย

ในใจของซูจี้สิงมีไฟโทสะผุดขึ้นมาอีกระลอก "นายดูนายสิ"

ลู่ชิงอวี่เขยิบเข้าไปข้างตัวซูจี้สิงอย่างใจเย็น สองมือประคองแก้วชานมกวาดตามองมือถือของซูจี้สิงแวบหนึ่งแล้วเอ่ยช้า ๆ ว่า

"เรื่องนี้ผมบอกล่วงหน้าแล้วนะ"

ซูจี้สิงถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ พอนึกถึงตอนที่นั่งรถไปร้านจื้อโหยว ลู่ชิงอวี่เคยพูดเรื่องนี้จริง ๆ แต่ใครแม่งจะไปคิดว่าเขาพูดจริงล่ะวะ

"วันหลังนายอย่าเที่ยวเล่นมุกไปเรื่อยแบบนี้ได้ไหม"

ลู่ชิงอวี่ไม่เข้าใจอย่างยิ่ง "ผมไม่เคยล้อเล่นนะ"

ซูจี้สิงรู้สึกเหมือนผมหงอกบนหัวเริ่มผุดออกมาเปรี๊ยะ ๆ เด็กคนนี้เลี้ยงยากไปหน่อยแล้ว

การถ่ายโฆษณาช่วงบ่ายกลับราบรื่นเป็นอย่างมาก หลังจากแต่งหน้าทำผมเสร็จ ก็ใช้เวลาถ่ายไปสี่เซ็ตไม่ถึงสามชั่วโมงก็เสร็จเรียบร้อย

ซุนอี้หรูกลับไปสรุปยอดข้อมูลของวันนี้ พอเธอเห็นตัวเลขบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

นับจนถึงห้าโมงเย็น รองเท้าผ้าใบพื้นเรียบรุ่นใหม่ขายไปได้แล้ว 350,000 คู่ สต็อกของพวกเขาขายหมดเกลี้ยงไปตั้งนานแล้ว โดยในจำนวนนี้มีถึง 150,000 คู่ที่เป็นยอดพรีออเดอร์

สถิติของลู่ชิงอวี่ในครั้งนี้ทำลายสถิติตลอดสิบปีที่ผ่านมาของจื้อโหยว ยอดขายถล่มทลายยิ่งกว่าตอนที่จ้างดาราระดับแถวหน้าเหล่านั้นมาเสียอีก

เพื่อนร่วมงานในออฟฟิศที่เคยค่อนแคะซุนอี้หรูก่อนหน้านี้คราวนี้พากันเงียบกริบ พอเจอหน้าซุนอี้หรูก็ทำได้แค่นินทาลับหลังสองสามคำเท่านั้น

หยางอวี่ถงมองดูตัวเลขนี้แล้วตื่นเต้นจนรู้สึกว่าตัวเองสามารถทำงานล่วงเวลาโต้รุ่งได้สบาย เธอเข้ารับตำแหน่งมานานขนาดนี้ ลูกน้องข้างล่างหลายคนไม่ยอมรับ เธอจึงอยากหาโปรเจกต์สักงานมาปิดปากคนพวกนั้นมาโดยตลอด และตอนนี้ก็มีแล้วในที่สุด

ลู่ชิงอวี่มีชื่อเสียงโด่งดังในชั่วข้ามคืน งานพรีเซนเตอร์โฆษณาของเขาก็หลั่งไหลเข้ามาอย่างถล่มทลาย ซูจี้สิงเห็นงานพรีเซนเตอร์มากมายขนาดนี้ก็ดีใจจนหุบยิ้มไม่ได้

ฝั่งลู่ชิงอวี่ยิ่งหาเงินได้มากเท่าไร ชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ยิ่งพัฒนาได้ดีขึ้นเท่านั้น

หวังหนิงทำตามคำสั่งของลู่ชิงอวี่ ในที่สุดก็ช่วงชิงความได้เปรียบในสมรภูมิมินิซีรีส์มาครองได้สำเร็จ

"เสน่ห์ลวงหวนคืน" ถือว่าฮิตถล่มทลายในโลกออนไลน์ ตอนนี้ไม่ว่าจะบนรถไฟใต้ดิน ร้านกาแฟ หรือร้านอาหารข้างนอก พอมีเวลาว่างทุกคนต่างก็หยิบมือถือขึ้นมาดู "เสน่ห์ลวงหวนคืน" กันทั้งนั้น ตอนที่หวังหนิงไปซื้อกาแฟเมื่อเช้าแล้วเห็นภาพนี้ก็ดีใจจนเนื้อเต้น

ที่น่าพูดถึงยิ่งกว่านั้นคือ พวกเขาได้สปอนเซอร์โฆษณาเข้ามาไม่น้อย ลำพังแค่ค่าโฆษณาของมินิซีรีส์เรื่อง "เสน่ห์ลวงหวนคืน" เพียงเรื่องเดียว ก็มีมูลค่าสูงถึงสามล้านหกแสนกว่าหยวนแล้ว ทั้งที่ตอนเริ่มถ่ายทำ "เสน่ห์ลวงหวนคืน" งบประมาณมีแค่สองแสนหยวนเท่านั้น

นอกจากนี้ยังมีรายได้จากช่องทางออนไลน์ตามมาอีก ตอนนี้หวังหนิงแทบอยากจะกราบไหว้บูชาลู่ชิงอวี่ เขาไม่ต้องกังวลว่าจะตกงานอีกต่อไปแล้ว

ตอนนี้ไม่ต้องให้ลู่ชิงอวี่มาคอยสั่งงาน หวังหนิงก็จัดการเองได้หมด

ชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์ย้ายไปอยู่ออฟฟิศที่ใหญ่ขึ้น เพราะระยะเวลาการถ่ายทำมินิซีรีส์นั้นสั้น บทหนึ่งเรื่องใช้เวลาเฉลี่ยแค่หนึ่งสัปดาห์ แถมพวกเขายังเปิดกล้องพร้อมกันถึงห้ากองถ่าย ประสิทธิภาพจึงสูงเป็นพิเศษ

เพื่อให้มีบทซีรีส์ป้อนเข้ามาอย่างต่อเนื่อง หวังหนิงยังเซ็นสัญญากับคนเขียนบทที่เชี่ยวชาญด้านมินิซีรีส์โดยเฉพาะไว้อีกเพียบ ในขณะที่บริษัทอื่นเพิ่งจะมองเห็นลู่ทางของมินิซีรีส์ ชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์ก็พัฒนาจนสมบูรณ์แบบและยึดครองพื้นที่ส่วนนี้ได้อย่างเบ็ดเสร็จแล้ว

หลังจาก "เสน่ห์ลวงหวนคืน" ออนแอร์จนจบ รายได้รวมทั้งหมดทั้งค่าลิขสิทธิ์ ค่าโฆษณา และอื่น ๆ มีมากถึงสี่สิบเก้าล้านหยวน ตอนที่หวังหนิงทำสรุปยอดเสร็จถึงกับอึ้งตาค้าง

หวังหนิงโทรหาลู่ชิงอวี่ "บอสครับ บอสยกเลิกสัญญากับเฮยเจินจูดีไหม กลับมาชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์ เดี๋ยวพวกเราปั้นบอสเอง"

ลู่ชิงอวี่: "..." ไม่ยักรู้มาก่อนเลยว่า หวังหนิงจะเหลิงได้ขนาดนี้