บทที่ 57 พ่อมหาเศรษฐีคิดจะเอาเปรียบ

แน่นอนว่าหวังหนิงแค่พูดทีเล่นทีจริง ลู่ทางหลักของชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์ในตอนนี้คือมินิซีรีส์ ซึ่งเทียบกับเฮยเจินจูไม่ได้เลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่นั่นยังมีผู้จัดการมือทองอย่างซูจี้สิงอยู่อีกคน

ลู่ชิงอวี่ปฏิเสธไปเพราะรู้สึกว่าไม่มีความจำเป็น เขาไม่ได้คิดจะปักหลักอยู่ในวงการบันเทิงระยะยาวอยู่แล้ว การเซ็นสัญญากับเฮยเจินจูก็แค่เพื่อหาเงินไปทำธุรกิจ เมื่อหมดสัญญา ตามแผนที่เขาวางไว้ ถึงตอนนั้นเขาก็สามารถเข้าไปถือหุ้นในเฮยเจินจู เปลี่ยนสถานะจากพนักงานเป็นเจ้าของได้สบายๆ

การที่เขาตั้งใจทำงานในตอนนี้ ก็ถือเป็นการหาเงินให้ตัวเองในอนาคตเช่นกัน

ทางด้านลู่จิ่นเกิดปัญหาขึ้นมาบ้าง สินค้าตัวใหม่ของผิ่นนั่วทำยอดขายได้ไม่ดีเพราะไม่ได้เตรียมการมาให้พร้อม ลู่กั๋วจงโมโหมากจนด่าลู่จิ่นไปยกใหญ่

ลู่จิ่นเองก็นึกไม่ถึงว่าตัวเองจะแพ้ให้กับลู่ชิงอวี่ ใครจะไปรู้ว่าอีกฝ่ายจะเจ้าเล่ห์ขนาดทำเรื่องเรียกร้องความสนใจแบบนั้น

หลังจากลู่จิ่นออกไป ลู่กั๋วจงก็มองข่าวเกี่ยวกับลู่ชิงอวี่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยสีหน้าซับซ้อน นึกไม่ถึงเลยว่าในเวลาสั้นๆ แค่เดือนเดียว ลู่ชิงอวี่จะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้

เมื่อก่อนที่เขาไม่อยากยอมรับลู่ชิงอวี่ก็เพราะอีกฝ่ายเป็นแค่ขยะไร้ค่าคนหนึ่ง แต่สถานการณ์ในตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว เมื่อดูจากมูลค่าทางการค้าของลู่ชิงอวี่ในปัจจุบัน บางทีอาจจะพิจารณาดูใหม่อีกทีได้

ลู่กั๋วจงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตัดสินใจ

ช่วงบ่าย ลู่ชิงอวี่เพิ่งเรียนคลาสเสร็จและกำลังจะกลับบ้าน ทันทีที่เดินออกมาจากประตูด้านข้างของบริษัท เขาก็ถูกชายชุดดำสองคนที่ดูเหมือนบอดี้การ์ดขวางทางเอาไว้

"คุณลู่ครับ คุณท่านของเราต้องการพบคุณ กรุณาตามพวกเราไปด้วยครับ"

ลู่ชิงอวี่เหลือบมองพวกเขาแวบหนึ่ง "คุณท่านของพวกคุณคือใครครับ"

รถสีดำคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอด เมื่อประตูรถเปิดออก คนที่อยู่ข้างในกลับเป็นลู่กั๋วจง

เขาคือพ่อแท้ๆ ของลู่ชิงอวี่ในโลกใบนี้

ลู่ชิงอวี่เองก็อยากรู้เหมือนกันว่าลู่กั๋วจงต้องการจะทำอะไร จึงก้าวขึ้นรถไป

รถแล่นไปได้ครึ่งชั่วโมง ทั้งสองคนบนรถต่างไม่พูดไม่จา ซึ่งทำให้ลู่กั๋วจงคาดไม่ถึงเลยว่าลู่ชิงอวี่จะสุขุมและใจเย็นได้ขนาดนี้

ทั้งสองมาถึงโรงแรมที่มีความเป็นส่วนตัวแห่งหนึ่ง หลังจากเข้าไปในห้อง พนักงานบริการก็นำชาหนึ่งกาเข้ามาเสิร์ฟ เมื่อจัดการธุระเสร็จก็ถอยออกไป ในห้องจึงเหลือเพียงลู่กั๋วจงกับลู่ชิงอวี่

ลู่ชิงอวี่ "ไม่ทราบว่าคุณลู่เรียกผมมามีธุระอะไรครับ"

ลู่กั๋วจงนั่งอยู่อีกฝั่งของโต๊ะอย่างหยิ่งยโส เขาวางท่าทีของผู้ใหญ่ผู้สูงส่งแล้วโยนเอกสารชุดหนึ่งให้ลู่ชิงอวี่ เมื่อลู่ชิงอวี่เปิดออกดู มันคือผลการตรวจดีเอ็นเอพิสูจน์ความเป็นพ่อลูก

"ฉันจะพูดตรงๆ เลยแล้วกัน เธอเป็นลูกชายของฉัน ตอนที่เธอเกิดถูกสลับตัวกับลู่จิ่น ฉันอยากจะรับเธอกลับคืนมา"

ลู่ชิงอวี่มองรายงานผลตรวจดีเอ็นเอนั้นด้วยสีหน้านิ่งสงบ ลู่กั๋วจงคิดว่าคงต้องให้เวลาลู่ชิงอวี่ทำใจยอมรับสิ่งที่เขาพูดสักพัก ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่าลู่ชิงอวี่จะไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เขาจึงพูดต่อไปว่า

"ตระกูลลู่ของเราก็นับว่ามีหน้ามีตาในสังคม ประวัติเก่าๆ ของเธอไม่ค่อยจะดีนัก ถ้าประกาศออกไปว่าเธอเป็นคนของตระกูลลู่ เกรงว่าจะกลายเป็นขี้ปากชาวบ้าน แล้วก็จะพลอยทำให้ลู่จิ่นเดือดร้อนไปด้วย เอาเป็นว่าบอกคนนอกว่าเธอเป็นหลานชายของฉันก็แล้วกัน"

ลู่จิ่นคือคนที่ตระกูลลู่ทุ่มเทเงินทองมากมายเพื่อฟูมฟักสั่งสอน อีกทั้งมูลค่าทางการค้าของลู่จิ่นก็ยังสูงกว่าลู่ชิงอวี่ตั้งไม่รู้กี่เท่า ลู่กั๋วจงจะยอมปล่อยมือจากลู่จิ่นได้อย่างไร

"พรุ่งนี้เธอไปยกเลิกสัญญากับจื้อโหยวซะ ค่าปรับผิดสัญญาฉันจะจ่ายให้เอง แล้วพรีเซนเตอร์ของผิ่นนั่วฉันก็ยกให้เธอได้เหมือนกัน"

ความโกรธสายหนึ่งพวยพุ่งขึ้นมาในใจของลู่ชิงอวี่ เขายิ้มเยาะด้วยความโมโห พลางรู้สึกไม่คุ้มค่าแทนลู่ชิงอวี่ในโลกใบนี้ที่ตายไปแล้วจริงๆ

ที่ลู่กั๋วจงคิดจะรับเขากลับคืนมา ไม่ใช่เพราะว่าเขาคือสายเลือดแท้ๆ แต่เป็นเพราะตอนนี้เขามีมูลค่าขึ้นมาแล้วต่างหาก

ตั้งแต่ลู่กั๋วจงบอกว่าตัวเองเป็นลูกชายแท้ๆ เขาไม่เคยเอ่ยถามเลยสักคำว่าหลายปีมานี้ใช้ชีวิตเป็นอย่างไรบ้าง แต่กลับเปิดปากสั่งให้ไปยกเลิกสัญญากับจื้อโหยวทันที

ไม่อยากมีลูกชายที่มีประวัติด่างพร้อย จึงให้ลู่จิ่นครอบครองฐานะนั้นต่อไป ขณะเดียวกันก็ไม่อยากพลาดผลประโยชน์จากมูลค่าของเขา เลยจะให้เขารับบทเป็นหลานชายเพื่อมาเป็นพรีเซนเตอร์ให้ผิ่นนั่ว

ช่างคิดจะกอบโกยเอาแต่ได้ฝ่ายเดียวจริงๆ

ลู่ชิงอวี่วางรายงานลง "ขอโทษด้วยครับ ผมไม่สนใจที่จะเป็นทั้งลูกชายหรือหลานชายของคุณทั้งนั้น"

สีหน้าของลู่กั๋วจงเคร่งขรึมขึ้นมาทันที ด้วยเข้าใจว่าลู่ชิงอวี่โลภมากอยากได้ฐานะลูกชายแท้ๆ "ตอนนี้การเปิดเผยตัวตนของเธอไม่มีผลดีกับใครทั้งนั้น อย่ามาเอาแต่ใจไปหน่อยเลย"

ลู่ชิงอวี่มองลู่กั๋วจงด้วยสายตาเย็นชา ไม่มีผลดีกับตัวคุณเองล่ะสิไม่ว่า

ลู่ชิงอวี่ถือรายงานฉบับนั้นพลางเอ่ยกับลู่กั๋วจง "วันที่ในรายงานฉบับนี้คือเมื่อห้าปีก่อน แล้วทำไมคุณถึงเพิ่งเอาออกมาตอนนี้ล่ะครับ"

สีหน้าของลู่กั๋วจงชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะรีบกลบเกลื่อน เขาไม่ได้ตอบคำถามของลู่ชิงอวี่ตรงๆ แต่พูดว่า "หลายปีมานี้ทำให้เธอต้องลำบากแล้ว"

ลู่ชิงอวี่แค่นหัวเราะ "เป็นเพราะเมื่อห้าปีก่อนคุณคิดว่าผมไม่คู่ควรจะเป็นลูกชายของคุณล่ะสิ"

ลู่กั๋วจง "เธอต้องการอะไร"

ลู่ชิงอวี่ "ผมต้องการให้คุณไสหัวไป และอยู่ห่างจากโลกของผมให้มากที่สุด"

ลู่กั๋วจงตบโต๊ะดังปัง ถ้าเป็นคนทั่วไปคงตกใจกลัวไปแล้ว แต่ลู่ชิงอวี่กลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย

"สารเลว แกพูดกับพ่อตัวเองแบบนี้ได้ยังไง!"

ลู่ชิงอวี่แทบอยากจะกลอกตาบน ตามใจจนเคยตัวล่ะสิ ยังคิดจะมาเป็นพ่อของผมอีก

"ประธานลู่อยากจะรับผมเป็นลูกเหรอ ได้สิครับ คุณก็ประกาศต่อสาธารณชนสิว่าผมเป็นลูกชายแท้ๆ ของคุณ ลู่จิ่นต่างหากที่เป็นเด็กที่ถูกสลับตัวไป จากนั้นก็ยึดทุกอย่างที่ลู่จิ่นมีอยู่ตอนนี้กลับคืนมาให้ผมทั้งหมด แล้วผมจะยอมเชื่อฟังคุณอย่างว่าง่าย เป็นไงครับ"

ลู่กั๋วจงเริ่มโมโห ลู่ชิงอวี่ยังคงไร้การอบรมสั่งสอนจริงๆ "เธอเอาแต่ใจเกินไปแล้ว"

ลู่ชิงอวี่ "คิดจะกอบโกยเรื่องดีๆ เอาไว้คนเดียวหมดเลยหรือไง มีสิทธิ์อะไร อาศัยแค่ใบตรวจดีเอ็นเอนี่น่ะเหรอครับ"

แววตาของลู่กั๋วจงมืดครึ้มลง "แล้วสรุปตอนนี้เธอจะเอายังไง"

ลู่ชิงอวี่ "ไม่ได้จะเอายังไง ข้อเรียกร้องของผมง่ายนิดเดียว ก็อย่างที่พูดไปเมื่อกี้ ประธานลู่ตกลงได้ไหมล่ะครับ"

ลู่กั๋วจงไม่ตอบ ลู่ชิงอวี่จึงพูดต่อ "ในเมื่อทำไม่ได้ วันหลังก็อย่ามารบกวนผมอีก"

ลู่กั๋วจง "เธอรู้ไหมว่าเธอกำลังปฏิเสธใครอยู่"

"เธอจะต้องเสียใจ"

ลู่ชิงอวี่ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปโดยไม่หันกลับมามอง ไปตายให้หมดเหอะ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะยอมกลับไปให้ลู่กั๋วจงชักเชิด

หลังจากที่ลู่ชิงอวี่เดินออกไป ลู่กั๋วจงก็โกรธจัด เขาไม่คิดเลยว่าลู่ชิงอวี่จะกล้าปฏิเสธเขา สมแล้วที่ขาดการอบรมสั่งสอนมาตั้งแต่เด็ก เจ้าตัวคงไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังทิ้งอะไรไป

แต่ไม่เป็นไร เขาสามารถสั่งสอนบทเรียนให้อีกฝ่ายได้

ลู่กั๋วจงคิดจะสั่งสอนบทเรียนให้ลู่ชิงอวี่ ส่วนลู่ชิงอวี่เองก็คิดแบบเดียวกัน จะต้องทำให้ลู่กั๋วจงอยู่ห่างๆ จากเขาในวันข้างหน้า อย่าได้สะเออะเข้ามาเฉียดใกล้เด็ดขาด

ช่วงเวลาหกโมงกว่าในตอนเย็น ขณะที่ลู่กั๋วจงกำลังสั่งการเลขาฯ ให้ไปสั่งสอนบทเรียนแก่ลู่ชิงอวี่ ผู้ช่วยของลู่กั๋วจงก็เคาะประตูเดินเข้ามาอย่างร้อนรน

"ท่านประธานลู่ แย่แล้วครับ"

ผู้ช่วยยื่นแท็บเล็ตให้ลู่กั๋วจง

"ลู่ชิงอวี่โพสต์เวยป๋อ บอกว่าเขาเป็นลูกชายแท้ๆ ของคุณ ส่วนลู่จิ่นกับเขาเป็นเด็กที่ถูกสลับตัวกันครับ"