บทที่ 67 สอบเกาเข่า

ซ่งเคอมองลู่ชิงอวี่ เขาไม่ได้เข้าไปแสดงความยินดีเหมือนอย่างพวกโหลวชิงหราน แค่ปั้นยิ้มบนหน้าไว้ได้ก็ถือว่าพยายามเต็มกลืนแล้ว

สองโชว์หลังจากนั้น ผลงานของโหลวชิงหรานสร้างความประหลาดใจให้ทุกคนไม่น้อย เธอขึ้นแสดงเป็นคนที่สามและกวาดคะแนนโหวตไปได้ถึง 2.03 ล้านคะแนน ซึ่งทะลุสถิติเดิมของตัวเอง ส่วนจางเซี่ยวเซี่ยวได้ไป 1.9 ล้านคะแนน แม้จะรั้งท้าย แต่เจ้าตัวก็พอใจมาก เพราะรู้ดีว่าตัวเองยังอ่อนในด้านนี้

หลังจบรายการในรอบนี้ คะแนนสะสมของลู่ชิงอวี่ก็คว้าอันดับหนึ่งอีกครั้ง ผู้กำกับรายการจึงรีบปรี่เข้ามาหาตอนที่พวกเขายังไม่ทันกลับ

ผู้กำกับจูยิ้มแก้มแทบปริตอนเห็นลู่ชิงอวี่ นี่คือผู้มีพระคุณคนสำคัญของรายการเชียวนะ วันนี้รายการของพวกเขาไม่เพียงแต่ทำลายสถิติเดิม แต่ยังพุ่งทะยานขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในบรรดารายการวาไรตี้ช่วงเวลาเดียวกันอีกด้วย

เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ก่อนหน้านี้ผู้กำกับจูได้แต่แอบฝันถึงเท่านั้น ต้องรู้ก่อนว่าช่วงเวลาไพรม์ไทม์สองทุ่มแบบนี้ เป็นช่วงที่แต่ละช่องต่างส่งรายการวาไรตี้ตัวท็อปมาลงจอทั้งนั้น มีรายการหนึ่งฉายมาถึงซีซันที่สี่แล้ว ทั้งโปรดักชันและดาราที่เชิญมาล้วนระดับแถวหน้า ครองแชมป์อันดับหนึ่งติดต่อกันมาสี่ปีซ้อน คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกพวกเขาโค่นแชมป์ได้ในวันนี้

ยิ่งเพลง "อี้ฮุนอี้ซู่" ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพราะกินใจเกินไปแล้ว ตอนนี้บนโลกออนไลน์ต่างพากันพูดถึงเพลงนี้กันยกใหญ่

ผู้กำกับจูหยิบเครื่องดื่มมาให้ลู่ชิงอวี่ด้วยตัวเอง "เหนื่อยหน่อยนะครับอาจารย์เฉิน แล้วก็ชิงอวี่ด้วย"

เฉินถิงยืนอยู่ด้านหน้า ส่วนลู่ชิงอวี่เดินตามหลัง โอกาสแบบนี้มีเฉินถิงคอยคุยทักทายก็เพียงพอแล้ว เขาไม่ต้องออกหน้าอะไรมาก

เฉินถิง: "เกรงใจไปแล้วครับผู้กำกับจู"

ผู้กำกับจูอดชื่นชมลู่ชิงอวี่ไม่ได้ "วันนี้ชิงอวี่ทำได้ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ เพลงนั้นทำเอาผมน้ำตาซึมไปด้วยเลย"

ลู่ชิงอวี่: "ผู้กำกับจูชอบก็ดีแล้วครับ"

ลู่ชิงอวี่คุยไปได้สองสามประโยค ก็ทนไม่ไหวจนต้องหาวออกมาสองฟอด

ผู้กำกับจูเป็นคนรู้ความ "วันนี้อัดรายการกันดึกขนาดนี้ ทุกคนคงง่วงกันหมดแล้ว ผมไม่รบกวนเวลาแล้วครับ รีบกลับไปพักผ่อนกันเถอะ"

ตอนที่เฉินถิงขับรถไปส่งลู่ชิงอวี่ถึงบ้านก็ล่วงเลยเข้าช่วงดึกสงัดแล้ว พอลู่ชิงอวี่ถึงบ้านก็ล้มตัวลงนอนหลับเป็นตายทันที

วันรุ่งขึ้นเขาก็ฟื้นคืนชีพกลับมาสดใสเต็มพลัง

ตอนนี้เวลาลู่ชิงอวี่เดินทางไปไหนมาไหนมีคนจำเขาได้มากขึ้นเรื่อย ๆ แฟนคลับที่มาดักรอก็เยอะขึ้น ซูจี้สิงจึงต้องมารับส่งเขาไปบริษัทด้วยตัวเอง

ลู่ชิงอวี่ในตอนนี้เรียกได้ว่าดังเปรี้ยงปร้างจริง ๆ ดังจนดาราสายกระแสหลายคนยังต้องอิจฉา โพสต์อะไรบนโลกออนไลน์ที่เกี่ยวกับลู่ชิงอวี่ ยอดแชร์และยอดวิวก็พุ่งแตะหลักหมื่นหลักแสนได้อย่างง่ายดาย

ซูจี้สิงคัดเลือกงานพรีเซนเตอร์ระดับไฮเอนด์มาให้ลู่ชิงอวี่เพียบ ตารางงานของลู่ชิงอวี่จึงแน่นเอี้ยดตามไปด้วย นอกจากเวลาเข้าคลาสเรียนที่บริษัทแล้ว เขาก็แทบจะวิ่งรอกถ่ายโฆษณาตลอดเวลา

วันนี้เขาต้องไปถ่ายโฆษณานาฬิกาหรูแบรนด์หนึ่ง ระหว่างนั่งอยู่บนรถ ลู่ชิงอวี่ก็หยิบชุดข้อสอบจำลองเกาเข่าออกมาทำเพื่อเคาะสนิม ซูจี้สิงเห็นลู่ชิงอวี่นั่งทำข้อสอบก็ถึงกับชะงักไป

"นี่นายกำลังทำอะไรน่ะ"

ลู่ชิงอวี่ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา "ก็เห็นชัดอยู่ไม่ใช่เหรอครับ ทำข้อสอบไง"

ซูจี้สิง: "ฉันรู้ว่านายทำข้อสอบ แต่จะทำไอ้นี่ไปเพื่ออะไร"

ลู่ชิงอวี่เอ่ยออกมาเรียบ ๆ "สอบเกาเข่าไงครับ"

ซูจี้สิงเบิกตากว้างจนแทบถลน น้ำเสียงพุ่งสูงขึ้นมาทันที:

"นายจะไปสอบเกาเข่าทำไม บริษัทอนุมัติเรื่องที่นายจะไปเรียนที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลสามเดือนในฤดูใบไม้ผลิปีหน้าแล้วไม่ใช่เหรอ"

ลู่ชิงอวี่เคยยื่นเรื่องนี้กับทางบริษัทแล้ว และเฉินถิงก็เซ็นอนุมัติเรียบร้อย เรื่องเรียนยังไงก็เป็นเรื่องเป็นราวอยู่แล้ว ลู่ชิงอวี่ยื่นขอไปเรียนหลักสูตรสามเดือนในฤดูใบไม้ผลิ ถึงเวลานั้นซูจี้สิงก็จะตามไปด้วย พอเรียนเสร็จลู่ชิงอวี่ก็ยังสามารถขยายงานทางฝั่งนู้นได้อีก

สิ่งที่ลู่ชิงอวี่ยื่นไปคือแผนการ ซูจี้สิงนึกว่าเขาเตรียมตัวพร้อมหมดแล้ว พอถึงเวลาก็แค่บินไปได้เลย

ลู่ชิงอวี่: "ก็ใช่อยู่ครับ แต่ถ้าผมไม่สอบเกาเข่า แล้วจะไปได้ยังไงล่ะ"

ซูจี้สิง: "นายไม่รู้เหรอ ขอแค่มีวุฒิมัธยมปลาย แล้วคุณสมบัติอื่นครบตามเกณฑ์ก็ไปได้แล้ว"

ลู่ชิงอวี่คราวนี้ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมาอย่างเชื่องช้า "รู้ครับ แต่ผมไม่มีวุฒิมัธยมปลายนี่สิ"

ซูจี้สิงสะดุ้งเฮือก "นะ...นาย ทำไมถึงไม่มี"

ลู่ชิงอวี่: "ก็ผมดร็อปเรียนออกมาแล้ว โรงเรียนมัธยมที่ไหนจะยอมออกใบจบให้ผมล่ะครับ"

ซูจี้สิงรู้สึกเหมือนฟ้าผ่าลงกลางกบาลทันที ให้ตายเถอะ รู้สึกได้เลยว่าเรื่องใหญ่กำลังจะเกิดแล้ว

เขาคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าลู่ชิงอวี่จะมีปัญหาตรงเงื่อนไขการไปเรียนต่อนอกในข้อที่ผ่านได้ง่ายที่สุดแบบนี้

ชั่วพริบตานั้น CPU ในหัวของซูจี้สิงแทบจะไหม้ พอมองดูเหล่าดาราในวงการบันเทิง คะแนนวิชาการก็ไม่ได้สูงกันอยู่แล้ว เส้นค่าเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 260 คะแนน นาน ๆ ทีจะมีหัวกะทิที่ได้ 500 กว่าคะแนนโผล่มาสักคน แต่ก็น้อยมากจริง ๆ

ถ้าลู่ชิงอวี่ดร็อปเรียนออกมา คะแนนวิชาการก็คงไม่สูงแน่ ๆ แล้วตอนนี้เพิ่งจะมาอ่านหนังสือแบบไฟลนก้น เขาชักกลัวจริง ๆ กลัวว่าลู่ชิงอวี่จะทำคะแนนได้ไม่ถึง 200 คะแนนด้วยซ้ำ

กระแสของเขากำลังมาแรงขนาดนี้ ต้องมีคนจับตามองคะแนนสอบวิชาการของเขาเพียบแน่นอน ซูจี้สิงกลัวว่าลู่ชิงอวี่จะได้คะแนนต่ำเกินไป หรือไม่ก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยในประเทศไม่ติดจนกลายเป็นตัวตลกให้คนหัวเราะเยาะ

ซูจี้สิงคิดทบทวนไปมาแล้วเอ่ยขึ้น "เอาอย่างนี้ นายอ่อนวิชาไหน เดี๋ยวฉันจ้างติวเตอร์ให้ แล้วฉันจะให้ครูของบริษัทมาติววิชาสายศิลป์ให้ด้วย เกณฑ์คะแนนของวิทยาลัยสื่อสารมวลชนปกติไม่ได้สูงมากขนาดนั้น ถ้านายพยายามหน่อยก็น่าจะสอบติด"

ลู่ชิงอวี่: "แต่วิทยาลัยสื่อสารมวลชน ผมไม่ได้สมัครไว้นี่ครับ"

ลู่ชิงอวี่ให้หวังหนิงช่วยจัดการเรื่องสมัครสอบให้ และที่เขาสมัครไปก็คือสถาบันการศึกษาอันดับหนึ่งของหลงกั๋วอย่างมหาวิทยาลัยหัวชิง

ซูจี้สิงเหงื่อตก "แล้วนายสมัครที่ไหนไปล่ะ"

ลู่ชิงอวี่: "หัวชิงครับ"

ซูจี้สิงสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ เขาไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าถ้าพวกนักข่าวรู้เรื่องนี้เข้าจะเขียนพาดหัวข่าวยังไง

"นายเป็นบ้าไปแล้วเหรอ"

หลายวันมานี้ลู่ชิงอวี่เปิดดูเนื้อหาแต่ละวิชาของการสอบเกาเข่าของที่นี่ไปรอบหนึ่งแล้ว ไม่ได้ต่างจากชาติก่อนของเขาสักเท่าไร เขาจึงรู้สึกว่าตัวเองไม่มีปัญหาอะไร ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเวลาเหลือเฟืออีกต่างหาก

"ใจเย็น ๆ สิครับ เกาเข่าเริ่มเดือนมิถุนายนปีหน้าโน่น ผมมีเวลาอ่านหนังสือเหลือเฟือเลย"

ซูจี้สิง: "นายพูดเพ้อเจ้ออะไรเนี่ย อีกเดือนเดียวก็จะสอบเกาเข่าแล้วชัด ๆ"

คราวนี้ถึงคราวลู่ชิงอวี่ที่ต้องอึ้งบ้าง "คุณพูดเพ้อเจ้ออะไรครับ เกาเข่าไม่ใช่สอบวันที่ 7 มิถุนายนหรอกเหรอ"

ซูจี้สิง: "ใครบอกนาย? คนเขารู้กันทั้งประเทศว่ามันคือวันที่ 7 กันยายนต่างหาก"

มือที่ถือปากกาอยู่ของลู่ชิงอวี่ชะงักกึก "เกาเข่าของหลงกั๋วไม่ได้สอบวันที่ 7 มิถุนายนเหรอครับ"

ซูจี้สิง: "นั่นมันสอบจงเข่าไม่ใช่เหรอ มันเกี่ยวอะไรกับเกาเข่าด้วยล่ะ"

ภายในรถ ทั้งสองคนจ้องตากันปริบ ๆ ผ่านไปครู่ใหญ่ ลู่ชิงอวี่ถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าเหมือนตัวเองจะเข้าใจผิดไปจริง ๆ

เขาลืมไปเลยว่านี่คือหลงกั๋ว เพราะทุกอย่างคล้ายกับชาติก่อนของเขามากเกินไป เขาจึงคิดไปเองตามความคุ้นเคยว่าการสอบเกาเข่าต้องเป็นเดือนมิถุนายน แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่ นั่นหมายความว่า ลู่ชิงอวี่เหลือเวลาอีกแค่หนึ่งเดือนก่อนจะถึงวันสอบเกาเข่า

ซูจี้สิงถามคำถามที่แม้แต่ตัวเองก็ยังรู้สึกตลกออกมา "แล้วตอนนี้ฉันควรทำยังไงดีล่ะเนี่ย"