บทที่ 76 เพลงแต่งใหม่อีกแล้วเหรอ

"ทำอะไรอยู่พี่ชาย เลิกคุยได้แล้ว รีบเลือกเพลงเร็วเข้าสิ"

"น้องชายนี่ไม่รีบร้อนเลยจริง ๆ ยังคุยเล่นอยู่อีก"

"ทำไมความคืบหน้าฝั่งเขาถึงช้าที่สุดทุกทีเลยนะ ฉันลุ้นจนใจจะขาดแล้วเนี่ย"

ลู่ชิงอวี่ที่ถูกชาวเน็ตบ่นว่าชักช้า ในเวลานี้กำลังถกเถียงอย่างจริงจังอยู่กับเฉินถิง

เพลงที่เฉินถิงอยากเลือกในครั้งนี้ก็คือเพลง "หงเฉินอีเมิ่ง" เหมือนกัน ทว่าเขาช้าไปก้าวหนึ่ง พอเอ่ยชื่อเพลงนี้ออกไป ทีมงานรายการก็แจ้งว่าฝั่งของซ่งเคอได้เลือกเพลงนี้ไปแล้ว

เฉินถิงขมวดคิ้วแน่น ส่วนทีมงานรายการที่ชอบดูเรื่องสนุกไม่กลัวเรื่องใหญ่ก็บอกว่า "อาจารย์เฉิน ถ้าคุณอยากร้องเพลงนี้ก็ร้องได้นะครับ"

เฉินถิงปฏิเสธอย่างเด็ดขาด สองทีมเลือกเพลงเดียวกัน นี่ไม่ใช่แค่หาเรื่องอย่างเดียว แต่ยังจงใจเล็งเป้าชัด ๆ!

เขาไม่ได้กลัวแพ้หรอก เพียงแต่พอถึงเวลา ใครร้องดีใครร้องแย่ ผลลัพธ์มันจะเห็นชัดเจนเกินไป การทำแบบนั้นมันจะทำให้ผิดใจกันเปล่า ๆ

เฉินถิงไม่อยากสร้างเรื่องแบบนี้ เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเจียงอวี่ถือว่าค่อนข้างดีทีเดียว

เฉินถิงหันไปมองลู่ชิงอวี่ "ชิงอวี่ ยกให้นายจัดการแล้วกัน นายเลือกมาสักเพลงสิ"

เฉินถิงมอบสิทธิ์ให้ลู่ชิงอวี่ เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าลู่ชิงอวี่มีความคิดอย่างไร

ลู่ชิงอวี่ไม่ค่อยรู้จักเพลงดั้งเดิมของโลกนี้มากนัก แต่ถ้าพูดถึงเพลงร้องคู่ ในหัวเขามีอยู่เพลงหนึ่งจริง ๆ

ลู่ชิงอวี่ "ผมมีเพลงใหม่อยู่เพลงหนึ่งพอดี พี่เฉินอยากลองดูไหมครับ"

พอได้ยินลู่ชิงอวี่พูดแบบนี้ เฉินถิงก็เกิดความสนใจขึ้นมา ตั้งแต่อีพีแรกจนถึงตอนนี้ เพลงทั้งหมดของลู่ชิงอวี่ไม่เคยทำให้เขาผิดหวังเลย เขาก็เลยอยากรู้เหมือนกันว่าลู่ชิงอวี่จะร้องเพลงอะไร

"อำนาจตัดสินใจอยู่ที่นายแล้ว นายว่าร้องเพลงอะไรก็เพลงนั้นแหละ"

เมื่อเห็นดังนั้น ลู่ชิงอวี่จึงเปิดคอมพิวเตอร์แล้วเคาะแป้นพิมพ์พิมพ์เนื้อเพลงลงไป

ใช้เวลาไม่ถึงสามนาที ลู่ชิงอวี่ก็พิมพ์เนื้อเพลงเสร็จและสั่งพิมพ์ออกมา

ก่อนจะส่งเนื้อเพลงให้เฉินถิง ลู่ชิงอวี่เพิ่งนึกขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง เพลงนี้เป็นเพลงภาษากวางตุ้ง เฉินถิงพูดภาษากวางตุ้งเป็นไหมนะ ถ้าพูดไม่ได้ เขาคงต้องเขียนคำอ่านเทียบเสียงกำกับให้อีก

ลู่ชิงอวี่ "พี่เฉิน พี่พูดภาษากวางตุ้งเป็นไหมครับ"

พอได้ยินลู่ชิงอวี่ถามแบบนี้ เฉินถิงก็ตวัดสายตาหยิ่งทะนงใส่ทันที "ดูถูกฉันเหรอ ฉันคนกวางตุ้งนะ"

แววตาของลู่ชิงอวี่เป็นประกายขึ้นมาทันที "ถ้างั้นก็เยี่ยมเลยครับ" ปัญหาใหญ่ได้รับการแก้ไขแล้ว!

ลู่ชิงอวี่ "พี่เฉิน ผมจำได้ว่าพี่จำเป็นเนื้อเพลงได้เร็วเป็นพิเศษใช่ไหมครับ"

ร่างของเฉินถิงพลันเกร็งขึ้นมาทันใด เขานึกถึงเพลง "เจียปิน" คราวก่อน เนื้อเพลงที่ทั้งแน่นทั้งถี่แทบจะทำเอาโรคกลัวอะไรถี่ ๆ ของเขากำเริบ

"ฉันเปล่านะ นายอย่ามาใส่ความฉัน"

ลู่ชิงอวี่ยื่นเนื้อเพลงในมือไปให้ "พี่เฉิน ภาษากวางตุ้งของผมเพิ่งมาฝึกทีหลัง สำเนียงคงไม่เป๊ะเท่าพี่ พี่ช่วยร้องเยอะกว่าหน่อยนะครับ"

ภาษากวางตุ้งไม่เหมือนภาษาจีนกลางที่มีแค่สี่เสียงวรรณยุกต์ ภาษากวางตุ้งมีถึงเก้าเสียง การฝึกฝนจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ในเมื่อลู่ชิงอวี่พูดขนาดนี้แล้ว เฉินถิงก็คิดว่าจะช่วยร้องเยอะกว่าหน่อยก็ไม่เสียหายอะไร ทว่าหลังจากเห็นเนื้อเพลงแล้ว เฉินถิงก็ปฏิเสธเสียงแข็งทันควัน

เนื้อเพลงบนกระดาษถูกแบ่งออกเป็นสีแดงกับสีน้ำเงิน ประโยคแรกตอนเริ่มต้นเป็นสีแดง จากนั้นก็เห็นว่า เนื้อหาที่เหลือด้านหลังของกระดาษ A4 แผ่นแรกล้วนเป็นตัวหนังสือสีน้ำเงินทั้งสิ้น

แกเรียกแบบนี้ว่าร้องเพิ่มนิดหน่อยเรอะ!

"ไม่เอาละ ฉันแก่แล้วความจำไม่ดี ฉันขอเลือกท่อนน้อย ๆ ดีกว่า"

เขาไม่หลงกลหรอก ครั้งนี้จำจนขึ้นใจแล้ว เพลงก่อนหน้านี้เหนื่อยแทบขาดใจขนาดนั้นคิดว่าเขาไม่รู้ตัวหรือไง

ในที่สุดภายใต้การยืนกรานอย่างหนักแน่นของเฉินถิง ลู่ชิงอวี่จึงต้องเป็นคนร้องท่อนยาว

ตอนซ้อมร้องเพลง เหงื่อของเฉินถิงก็ผุดขึ้นมาอีกรอบ

เพลงที่เจ้าเด็กนี่แต่งขึ้นมาทำไมมันถึงร้องยากร้องเย็นทุกเพลงเลยวะ!

ในความทรงจำของเฉินถิง การร้องคู่ก็แค่ฉันร้องประโยคหนึ่ง นายร้องประโยคหนึ่ง แล้วก็มาร้องประสานด้วยกันอีกสองสามท่อนก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ แต่พอได้เห็นการแบ่งท่อนของลู่ชิงอวี่ เฉินถิงก็รู้สึกว่ามันหลุดโลกเกินไปจริง ๆ

ตอนแรกคิดว่าการแบ่งท่อนแบบนี้ไม่สมดุล ร้องแบบนี้ไม่ได้แน่ แต่พอลองร้องประสานคู่กับลู่ชิงอวี่ไปรอบหนึ่ง กลับพบว่ามันเพราะจนแทบละลาย

โดยเฉพาะช่วงท้ายที่ทั้งสองคนร้องเนื้อเพลงต่างกันในจังหวะเดียวกัน วิธีการถ่ายทอดแบบนี้ไม่เพียงแต่จะไม่ฟังดูสับสนวุ่นวาย แต่ยังมีมิติและชั้นเชิงอย่างยิ่ง

เฉินถิงแทบจะอดใจไม่ไหวอยากจะคว้าลู่ชิงอวี่มาหอมฟอดใหญ่สักที

เวลาสองชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างก็ซ้อมกันจนเกือบพร้อมแล้ว

ทั้งสามกลุ่มของซ่งเคอ จางเซี่ยวเซี่ยว และโหลวชิงหรานต่างทยอยออกจากห้องซ้อม ส่วนกลุ่มของลู่ชิงอวี่ก็เป็นกลุ่มสุดท้ายอีกตามเคย คาดว่าคงจะออกมาแบบเฉียดฉิวพอดีเวลา

ทางรายการได้ประกาศรายชื่อเพลงออกมาแล้ว พอพวกเขาเห็นเพลงของกลุ่มลู่ชิงอวี่ก็ถึงกับชะงัก "หลัวเซิงเหมิน"? ไม่เคยได้ยินเพลงนี้มาก่อนเลย

พอมองลงไปอีกนิด ช่องเนื้อร้องและทำนองกลับใส่ชื่อลู่ชิงอวี่ไว้

ซ่งเคอ: ??? เชี่ยเอ๊ย ไม่รู้จะพูดยังไงดีว่าไอ้เด็กเปรตลู่ชิงอวี่นี่มันใจกล้าบ้าบิ่นหรือว่าโอหังกันแน่ เล่นเพลงแต่งเองอีกแล้วเหรอวะ

หมอนี่ทำไมมันชอบทำตัวเด่นนัก กลุ่มของพวกเขาเลือกเพลง "หงเฉินอี๋เมิ่ง" ถือว่านอนมาเห็นๆ เผลอๆ ลู่ชิงอวี่คราวนี้อาจจะพังไม่เป็นท่าก็ได้ ซ่งเคอแค่นยิ้มเย็น

ทว่าโหลวชิงหรานกับจางเซี่ยวเซี่ยวกลับสนใจเพลงนี้เป็นอย่างมาก

จางเซี่ยวเซี่ยว: "ฉันค่อนข้างตั้งตารอเพลงของน้องชิงอวี่เลยล่ะค่ะ"

โหลวชิงหรานมีท่าทีสนใจหัวข้อนี้อย่างหาได้ยาก "ฉันก็เหมือนกันค่ะ 'หลัวเซิงเหมิน' แค่ชื่อเพลงก็น่าค้นหามากแล้ว"

ก่อนเริ่มรายการนับถอยหลังหนึ่งนาที ลู่ชิงอวี่กับเฉินถิงก็ค่อยๆ เดินออกมาจากหลังเวทีอย่างไม่รีบร้อน เฉียดฉิวตรงเวลาเป๊ะ

เพราะตอนก่อนหน้าแพ้ให้ลู่ชิงอวี่ ซ่งเคอจึงคอยจับตาดูกลุ่มของพวกเขาอยู่ตลอด แต่หลังจากที่เฉินถิงและพวกปรากฏตัว ความระแวงของซ่งเคอก็หายวับไป

สภาพของเฉินถิงดูไม่ค่อยสู้ดีนัก เดินขมวดคิ้วแน่นออกมาจากหลังเวทีตลอดทาง ปากก็พร่ำบ่นงึมงำ สายตาที่มองลู่ชิงอวี่แทบจะอยากประเคนหมัดใส่หน้าเขาสักสองหมัด

ใบหน้าของซ่งเคอผุดรอยยิ้มขึ้นมา เขาสันนิษฐานว่าการเลือกเพลงและขั้นตอนการซ้อมของพวกนั้นต้องมีปัญหาแน่นอน

แต่ยิ่งพวกนั้นไม่ราบรื่นเท่าไร เขาก็ยิ่งสะใจมากเท่านั้น

รายการเริ่มขึ้น ลำดับการขึ้นแสดงในรอบนี้ใช้วิธีการจับสลาก ทีมงานเตรียมลูกบอลไว้สี่ลูก ลู่ชิงอวี่กับเพื่อนร่วมรายการทั้งสี่คนขึ้นไปจับบนเวที ผลสรุปออกมาว่า จางเซี่ยวเซี่ยวได้ลำดับที่หนึ่ง ซ่งเคอลำดับที่สอง ลู่ชิงอวี่ลำดับที่สาม และโหลวชิงหรานเป็นคนสุดท้าย

แขกรับเชิญประจำตำแหน่ง ไลฟ์สดดำเนินต่อไป

จางเซี่ยวเซี่ยวกับวังไห่ก้าวขึ้นสู่เวที ผู้ชมด้านล่างต่างโบกป้ายไฟของจางเซี่ยวเซี่ยวพร้อมกับส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจเธออย่างพร้อมเพรียง

จางเซี่ยวเซี่ยวโบกมือทักทายผู้ชมด้านล่างเวที

ตรงหน้าพวกลู่ชิงอวี่ก็มีจอมอนิเตอร์ไลฟ์สดอยู่เช่นกัน ต้องยอมรับเลยว่า แม้ผลงานของจางเซี่ยวเซี่ยวจะไม่ใช่คนที่ทำได้ดีที่สุด แต่ทุกครั้งที่เธอขึ้นแสดงในไลฟ์สด ความอลังการของแฟนคลับจัดเต็มที่สุดจริงๆ

"เสี้ยวเสี้ยวโบยบินอย่างกล้าหาญ ครอบครัวจะอยู่เคียงข้างเสมอ"

"แม่มาเปย์ของขวัญให้ลูกสาว มาซัปพอร์ตลูกสาวแล้วจ้า"

"พวกเราไม่สนหรอกว่าเสี้ยวเสี้ยวจะไปได้ไกลแค่ไหน ขอแค่เสี้ยวเสี้ยวมีความสุขก็พอ"

"เสี้ยวเสี้ยว พี่ชายมาแล้ว แข่งให้เต็มที่ ไม่ต้องกังวลนะ"

รูปรถลัมโบร์กินี จรวดยักษ์ ปราสาทสายรุ้งบนหน้าจอผุดขึ้นมารัวๆ ไม่ขาดสาย ต้องยอมรับว่าลุคของเสี่ยเบอร์หนึ่งตอนทุ่มเปย์ของขวัญรัวๆ นี่มันเท่จริงๆ

บนเวที เพลงที่จางเซี่ยวเซี่ยวและคู่หูเลือกมาเป็นเพลงรักหวานๆ สไตล์ร้องคู่ ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบอันดับเพลงฮิตบนโต่วยินในปัจจุบัน

จางเซี่ยวเซี่ยวเหมาะกับเพลงแนวนี้อยู่แล้ว เมื่อร้องออกมาจนจบเพลง ผลลัพธ์จึงยอดเยี่ยมมาก

ในที่สุด จางเซี่ยวเซี่ยวก็คว้าคะแนนโหวตไปได้ 1.66 ล้านคะแนน

คะแนนโหวตนี้ถือว่าทะลุสถิติเดิมของจางเซี่ยวเซี่ยว ทว่าในใจของเธอย่อมรู้ดีว่าผลงานระดับนี้ยังคงรั้งท้ายสุดในบรรดาทุกคนอยู่ดี

คนที่ขึ้นเวทีเป็นลำดับที่สองก็คือซ่งเคอ

ซ่งเคอพกพาความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม เพลง "หงเฉินอี๋เมิ่ง" แต่งโดยนักแต่งเพลงระดับแถวหน้าของหลงกั๋ว ผ่านกาลเวลามากว่าสิบปีแต่ก็ยังคงได้รับความนิยมอย่างไม่เสื่อมคลาย มีเวอร์ชันคัฟเวอร์ไม่ต่ำกว่าหลายสิบเวอร์ชัน ซึ่งก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าเพลงนี้สุดยอดแค่ไหน

แค่เพลงที่พวกซ่งเคอเลือกมาก็ดึงดูดใจคนได้มากพออยู่แล้ว

บนเวที ซ่งเคอกับเจียงอวี่ยืนอยู่คนละฝั่งซ้ายขวา หลังจากไฟดับมืดลง จอภาพขนาดยักษ์ด้านหลังก็ฉายฉากจากภาพยนตร์ที่ใช้เพลง "หงเฉินอี๋เมิ่ง" เป็นเพลงประกอบขึ้นมา