บทที่ 88 โดนตั๋วผีหลอก

เสียงดนตรีไหลรินผ่านโสตประสาทอย่างนุ่มนวล เวทีใต้เท้าของลู่ชิงอวี่ค่อย ๆ ยกตัวสูงขึ้น ส่วนอื่น ๆ ของเวทีเรียงตัวลดหลั่นเป็นขั้นบันได มองจากด้านล่างดูราวกับระลอกคลื่นน้ำทะเลที่เอ่อล้นขึ้นมา และลู่ชิงอวี่ก็ยืนอยู่เหนือน่านน้ำนั้น สร้างความตื่นตาตื่นใจทางสายตาอย่างที่สุด

ท่อนฮุกเริ่มบรรเลงขึ้น:

"กลัวเจ้าจะบินจากไปไกล กลัวเจ้าจะทอดทิ้งฉันไป"

"ยิ่งกลัวเจ้าจะหยุดนิ่งอยู่ตรงนี้ตลอดกาล"

"หยาดน้ำตาทุกหยด ล้วนหลั่งไหลรินไปหาเจ้า"

"ไหลย้อนคืนสู่ก้นบึ้งสมุทรบนฟากฟ้า"

บนเวที ภาพสามมิติแบบ 3D ด้วยตาเปล่าปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก ทุกคนมองดูปลาใหญ่สีแดงตัวหนึ่งกระโจนพ้นผิวน้ำขึ้นมาด้วยความตกตะลึง มันแหวกว่ายข้ามเหนือศีรษะของลู่ชิงอวี่ สอดประสานไปกับเสียงร้องก้องกังวาน และโลดแล่นอยู่บนท้องฟ้ายามราตรีสีครามเข้ม

สายธารดวงดาราทอประกายระยิบระยับ ทุกคนที่ได้เห็นภาพตรงหน้าต่างพากันกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว

"แม่เจ้าโว้ย อลังการเกินไปแล้ว"

"เวทีแบบนี้ ถ้าไม่มีหลักล้านคงทำไม่ได้แน่ ๆ"

"เชี่ย สวยโคตร ๆ เอฟเฟกต์แบบนี้ทีมงานสมควรได้โบนัส!"

คนดูหน้าจอไลฟ์สดนึกว่าเป็นเอฟเฟกต์แต่งภาพในจอ เห็นเพียงปลาใหญ่สีแดงกำลังแหวกว่ายอยู่เหนือศีรษะของลู่ชิงอวี่ ทว่าผู้ชมในสถานที่จริงกลับสัมผัสได้ถึงความตระการตานั้นอย่างสมจริงจนขนลุก

ด้านล่างเวทีพวกโหลวชิงหรานต่างพากันอิจฉา ทำไมตอนที่พวกเธอร้องเพลงถึงไม่มีอะไรแบบนี้บ้างนะ

โหลวชิงหรานและคนอื่น ๆ อยู่ใกล้เวทีมาก หลายคนถึงกับอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืนแล้วยื่นมือออกไป ราวกับว่าหากเอื้อมไปข้างหน้าอีกแค่นิดเดียวก็จะสัมผัสปลาใหญ่ตัวนั้นได้

ผู้เชี่ยวชาญด้านสเปเชียลเอฟเฟกต์ประจำเวทียืนกอดอกมองภาพเหตุการณ์นี้อยู่ด้านหลังด้วยความภาคภูมิใจ

จะว่าไปก็ช่างประจวบเหมาะ ตอนที่พวกเขาทดสอบระบบ 3D ด้วยตาเปล่าบนเวที ตัวอย่างที่ทำไว้ก็คือปลาใหญ่กระโดดขึ้นจากน้ำพอดี เขาจึงหยิบมันมาใช้กับโชว์ของลู่ชิงอวี่เสียเลย

เมื่อเห็นทุกคนอ้าปากค้างด้วยความตะลึงงัน เขาก็รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง กะจะโชว์ความตื่นตาตื่นใจให้ดูเล่น ๆ สักหน่อย แต่มั่นใจเลยว่าเวทีที่ทุ่มทุนสร้างมหาศาลนี้จะต้องติดเทรนด์ฮิตอย่างแน่นอน

ท่อนดนตรีคั่นผ่อนจังหวะลง ลู่ชิงอวี่ร้องซ้ำอีกหนึ่งรอบ ทุกคนต่างจมดิ่งและเคลิบเคลิ้มไปกับอารมณ์ของบทเพลง

ครั้งนี้ซ่งเคอรู้สึกสิ้นหวังอยู่บ้าง แม้จะยังไม่ประกาศผลคะแนนโหวต แต่การแสดงของลู่ชิงอวี่นั้นยอดเยี่ยมกว่าของเขาอย่างเห็นได้ชัด ต่อให้ไม่อยากยอมรับก็คงปฏิเสธไม่ได้

ท่อนสุดท้ายของรอบที่สอง:

"มองดูเจ้าบินจากไปไกล มองดูเจ้าทอดทิ้งฉันไป"

"แท้จริงแล้วเจ้ากำเนิดมาเพื่อคู่ควรกับผืนนภา"

"หยาดน้ำตาทุกหยด ล้วนหลั่งไหลรินไปหาเจ้า"

"ไหลย้อนคืนสู่คราแรกที่เราได้พานพบ"

เมื่อร้องท่อนสุดท้ายจบลง ทุกคนคิดว่าเพลงจะจบลงแค่นี้ ทว่าเสียงดนตรีประกอบกลับไม่ได้เบาลง แต่กลับค่อย ๆ ไต่ระดับความเข้มข้นขึ้นไปทีละชั้น ทุกคนต่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

ทันใดนั้น ในจังหวะที่ทุกคนคิดว่าดนตรีไต่ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแล้ว เสียงกลับเว้นว่างไปครึ่งจังหวะ

จากนั้น ทุกคนก็ได้ประจักษ์ว่าเสียงของ 'ไซเรนแห่งท้องทะเล' นั้นเป็นเช่นไร

"อ๊า อา อ่า อาาา..."

เสียงฮัมประสานทำนองอันศักดิ์สิทธิ์และงดงามจับใจดังก้องกังวานไปทั่วทั้งฮอลล์จัดงานขนาดใหญ่ ราวกับพิธีกรรมอัญเชิญเทพเจ้าบรรพกาลจุติลงมาสู่โลกมนุษย์

ผู้คนราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในโลกที่ถูกรังสรรค์ขึ้นด้วยเสียงเพลงนั้น

"ทำไมถึงรู้สึกเหมือนจิตวิญญาณกำลังถูกชำระล้างอย่างนี้เนี่ย"

"เชี่ยเอ๊ย ขนลุกซู่ไปหมด ความรู้สึกวาบหวามแล่นตั้งแต่กระหม่อมจรดปลายเท้าเลย"

"เพลงนี้มันมีพลังงานอะไรแฝงอยู่รึเปล่า สุดยอดเกินไปแล้ว"

"ฉันขอยกย่องให้เป็นการฮัมเพลงระดับเทพเลย ไซเรนจุติมาเองก็คงไม่เกินไปกว่านี้หรอก"

ปลาใหญ่แหวกว่ายโลดแล่นอยู่ระหว่างท้องทะเลและผืนฟ้า พันธนาการที่เหนี่ยวรั้งหลุดลอยออกไป ก่อนที่มันจะแหวกว่ายมุ่งสู่แดนไกลในที่สุด

เฉินถิงที่อยู่ด้านล่างเวทีตื่นเต้นจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าลู่ชิงอวี่จะร้องทำนองก้องกังวานทรงพลังได้ขนาดนี้ ความเก่งกาจของลู่ชิงอวี่ทำให้เขารู้สึกภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง

นักร้องรุ่นใหญ่อีกสามคนที่ได้เห็นการแสดงชุดนี้ของลู่ชิงอวี่ต่างก็อดอิจฉาเฉินถิงไม่ได้

ลู่ชิงอวี่ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว อายุยังไม่ถึงยี่สิบปีด้วยซ้ำ เฉินถิงไปทำบุญด้วยอะไรมาถึงได้ดวงเฮงคว้าตัวลู่ชิงอวี่มาเซ็นสัญญาได้ คนที่มีพรสวรรค์ขนาดนี้ หากได้เจอถือเป็นโชคดี แต่ถ้าไม่เจอก็เป็นเรื่องธรรมดามาก

แม้แต่นิสัยสุขุมเยือกเย็นอย่างโหลวชิงหรานยังอดไม่ได้ที่จะตะโกนขึ้นไปบนเวทีว่า "ชิงอวี่ สุดยอดมาก!"

จางเซี่ยวเซี่ยวผิวปากเสียงดังลั่น พร้อมกับยกนิ้วโป้งทั้งสองข้างให้ลู่ชิงอวี่

ผู้กำกับที่อยู่ด้านล่างเวทียิ้มแก้มแทบปริ ยอดผู้ชมไลฟ์สดของพวกเขาทะลุสิบห้าล้านแล้ว!

เวยป๋ออัปเดตแบบเรียลไทม์ ตอนนี้คำค้นหายอดนิยมที่เกี่ยวกับรายการ "คู่หูเสียงดนตรี" มีถึงแปดอันดับ และเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับลู่ชิงอวี่ไปแล้วถึงสี่อันดับ ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้พวกเขาเซอร์ไพรส์ก็คือ ตัวสถานีโทรทัศน์เองก็ติดเทรนด์ฮิตเพราะความอลังการของเวทีด้วยเช่นกัน

นับว่าเปิดตัวได้อย่างเปรี้ยงปร้าง ทั้งมาตรฐานการผลิตและกระแสคำชมของทางสถานีต่างพุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด

เมื่อเสียงดนตรีสงบลงอย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเป็นเหล่าเมนเทอร์หรือผู้ชมในฮอลล์ต่างก็ลุกขึ้นยืนปรบมือให้อย่างพร้อมเพรียง

"ได้ฟังเพลงนี้เพลงเดียว ฉันรู้สึกว่าตั๋วผีราคา 1,888 หยวนที่ซื้อมานี่คุ้มค่าสุด ๆ แล้ว"

"การแสดงสดทรงพลังมาก เสียดายที่เขาห้ามใช้มือถือถ่ายคลิป ไม่อย่างนั้นฉันอยากอัดให้คนอื่นดูด้วยจริง ๆ"

"สเตจนี้เอาไปอวยได้ทั้งชีวิต ลู่ชิงอวี่โคตรสุดยอดเลย"

"กรี๊ดดดดด น้องชายจ๋า คะแนนโหวตของพี่สาวยกให้เธอหมดเลย!"

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องและเสียงเชียร์ที่ดังกึกก้องจากด้านล่างเวที ลู่ชิงอวี่ก็ค้อมคำนับให้แก่ผู้ชมทุกทิศทาง

หลังจากพิธีกรขึ้นมาบนเวที ก็ประกาศปิดการลงคะแนน

สำหรับการแสดงรอบนี้ ทุกคนต่างสงสัยกันมากว่าลู่ชิงอวี่จะได้คะแนนโหวตเท่าไร และจะสามารถทำลายสถิติเดิมของตัวเองได้หรือไม่

ทุกคนต่างจับจ้องไปบนเวที แถบสถานะบนหน้าจอขนาดใหญ่เปล่งแสงสีแดงพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

ตอนที่ตัวเลขทะลุสามล้าน หัวใจของทุกคนก็เริ่มเต้นระทึก

ตอนที่แตะสี่ล้าน เฉินถิงรู้สึกเหมือนตัวเองลืมหายใจไปแล้ว

จนกระทั่งแถบสถานะหยุดนิ่งอยู่ที่ตัวเลขหนึ่ง ทุกคนก็รู้สึกเหมือนลมหายใจถูกช่วงชิงไปจนหมดสิ้น

"เชี่ย 5.12 ล้านคะแนน!"

"กรี๊ดดดดด น้องชาย โคตรเจ๋ง!"

"ตัวเลขนี้บ้าไปแล้ว ลู่ชิงอวี่เก่งกาจเกินไปแล้ว!"

โหลวชิงหรานมองดูตัวเลขนี้แล้วกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ทั้งที่เป็นผลงานของลู่ชิงอวี่ แต่เธอกลับดีใจแทนเขาจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่

ซ่งเคอยอมรับความพ่ายแพ้อย่างราบคาบ ก่อนหน้านี้เขาหลงตัวเองเกินไปจริง ๆ เหนือฟ้ายังมีฟ้า คราวนี้ไม่ยอมรับก็คงไม่ได้แล้ว

ผู้กำกับใหญ่เองก็ไม่คาดคิดว่าตัวเลขจะออกมาสูงขนาดนี้ จำนวนคะแนนโหวตนี้สามารถสะท้อนให้เห็นได้ว่าผู้ชมรายการของพวกเขามีมากแค่ไหน แม้ข้อมูลเรตติ้งที่แน่นอนจะยังไม่ออกมา แต่ผู้กำกับใหญ่ก็นึกภาพออกว่าต้องทำลายสถิติเดิมได้อย่างแน่นอน

หลังจบรายการก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว เฉินถิงกับซูจี้สิงพาลู่ชิงอวี่กลับบ้านไปพักผ่อนก่อน กระแสความนิยมของ "คู่หูเสียงดนตรี" ยังคงพุ่งทะยานไม่หยุด สิ่งที่ผู้กำกับใหญ่รู้สึกเสียดายที่สุดในตอนนี้ก็คือ รายการนี้ถูกวางแผนไว้เพียง 6 ตอนเท่านั้น และสัญญาที่เซ็นกับแขกรับเชิญก็มีแค่ 6 ตอนเช่นกัน

ที่สำคัญคือพวกเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่ารายการนี้จะดังเปรี้ยงปร้างได้ถึงขนาดนี้

พอลู่ชิงอวี่กลับถึงบ้านก็เปิดเวยป๋อขึ้นมา กล่องข้อความแจ้งเตือนแทบแตก มีข้อความส่งเข้ามาเกิน 10,000+ ภายในคืนเดียวจนอ่านไม่หวาดไม่ไหว

ช่องคอมเมนต์ก็มีความคิดเห็นมากกว่าสามหมื่นข้อความแล้ว ลู่ชิงอวี่จึงตอบกลับคอมเมนต์แรก ๆ ไปสองสามข้อความ

ตอนที่หยางอีอีคอมเมนต์ในช่องแสดงความคิดเห็นของลู่ชิงอวี่ เธอก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้รับการตอบกลับ การตามติ่งดาราก็เป็นแบบนี้ พวกเธอมีความสุขกับช่วงเวลาที่ได้ติดตาม แม้การที่ดาราตอบกลับจะทำให้มีความสุขมากและพวกเธอก็เฝ้ารอ แต่แฟนคลับของดารามันเยอะเกินไปจริง ๆ

ข้อความที่หยางอีอีพิมพ์ไว้คือ "ติดตามน้องชายมาตั้งแต่รายการวาไรตี้แรกจนถึงตอนนี้ เมื่อวานดูไลฟ์สดแล้วบอกเลยว่าชอบมาก เสียดายที่ฉันวานเพื่อนตั้งแปดคนมาช่วยกดบัตรเข้าชมในฮอลล์ก็ยังกดไม่ทัน แอดพ่อค้าตั๋วผีไปห้าคน โดนหลอกเงินไปตั้ง 4,000 หยวน เรื่องบัตรจริงอย่าไปพูดถึงเลย พ่อค้าตั๋วผีทั้งห้าคนเป็นมิจฉาชีพหมดเลย แง ๆๆๆ ช่วยด้วย ใครมันแย่งบัตรกับฉันเนี่ย"