บทที่ 99 ผีผาสิง

พอคะแนนโหวตชุดนี้ออกมา จางเซี่ยวเซี่ยวก็ดีใจเป็นล้นพ้น เธอรู้ระดับฝีมือของตัวเองดี จึงไม่หวังอันดับหนึ่ง ขอแค่ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองได้ก็พอแล้ว

คนที่สองที่ขึ้นเวทีคือโหลวชิงหราน ต้องยอมรับว่าโหลวชิงหรานเป็นหญิงสาวที่มีพรสวรรค์จริง ๆ ครั้งนี้เธอทำผลงานออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม เธอเป็นผู้เข้าแข่งขันประเภทที่ยิ่งเจอคู่แข่งเก่งก็ยิ่งแกร่ง เพลงธีมเลิกราของเธอมีสไตล์ที่ตรงข้ามกับจางเซี่ยวเซี่ยวโดยสิ้นเชิง

แม้เนื้อเพลงจะเรียบง่ายแต่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายชีวิตจริง ท่วงทำนองของทั้งเพลงแฝงไว้ด้วยความรู้สึกหม่นหมองเศร้าสร้อย

ยามที่เสียงสูงของเธอระเบิดออกมา มันทำให้ผู้ฟังรู้สึกถึงการปลดปล่อยความเจ็บปวดในใจ ไม่ต้องเดาเลย เพลงนี้จะต้องติดท็อปสามบนชาร์ตเพลง และกลายเป็นเพลงที่คนอกหักต้องฟังอย่างแน่นอน

ในที่สุดคะแนนโหวตของโหลวชิงหรานก็ปรากฏ 4.76 ล้านคะแนน ตัวเลขนี้เป็นคะแนนที่แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังคาดไม่ถึง

เธอพอใจกับคะแนนนี้เป็นอย่างมาก

คนที่สามที่ขึ้นแสดงก็คือซ่งเคอ คำสำคัญสามคำของซ่งเคอคือ ร็อก, กีตาร์ และเย้ายวน

คำสำคัญทั้งสามคำนี้นอกจากจะไม่ยากสำหรับซ่งเคอเลยสักนิด กลับยิ่งทำให้เขาเหมือนปลาได้น้ำ

นี่มันเปิดโปรโกงชัด ๆ

บนเวที ทุกคนได้เห็นซ่งเคอสวมแจ็กเก็ตหนังตัวสั้น มีสร้อยคอเงินเส้นหนาห้อยอยู่ที่คอ ท่อนล่างแมตช์ด้วยกางเกงสแล็กสีขาว เส้นผมทำไฮไลต์สีน้ำเงิน ในมือสะพายกีตาร์ไว้ ดูทันสมัยและเท่สุด ๆ

สิ่งที่ซ่งเคอถนัดที่สุดคือดนตรีร็อก ตอนนี้เมื่อเข้าสู่ถิ่นของตัวเอง ออร่าของเขาก็เปล่งประกายออกมาเต็มที่

แฟนคลับของซ่งเคอเห็นเขาในลุคนี้ก็กรี๊ดกันจนเวทีแทบแตก เมื่อเสียงดนตรีอันดุดันดังขึ้น ซ่งเคอก็เริ่มระเบิดพลังร็อก แฟน ๆ ต่างพากันหวีดหน้าจอกันยกใหญ่

เพลงของซ่งเคอเป็นแนวเมทัลร็อก ใช้สไตล์ดิบเถื่อนแบบชายชาตรีเพื่อสะท้อนเสน่ห์ของผู้ชายออกมา ให้ตรงกับโจทย์ความเย้ายวน

ด้านล่างเวทีมีคนดนตรีอยู่ไม่น้อย พอได้ยินเพลงนี้ต่างก็พยักหน้าตามกันไม่หยุด เพราะมาก เป็นร็อกขนานแท้ และการเรียบเรียงเสียงประสานก็ยอดเยี่ยมมาก

ผู้ชมข้างล่างพากันลุกขึ้นยืน ซ่งเคอร้องเพลงบนเวทีจนเลือดสูบฉีดพลุ่งพล่าน เขารู้สึกได้ทันทีว่านี่คือโชว์ที่ฟอร์มดีที่สุดของตัวเอง

อาจเป็นเพราะการแข่งขันรอบสุดท้ายช่วยกระตุ้นศักยภาพในตัว ตอนนี้ซ่งเคอจึงมั่นใจเต็มเปี่ยม แชมป์รอบสุดท้ายนี้ต้องเป็นของเขาอย่างแน่นอน

เมื่อการแสดงของซ่งเคอสิ้นสุดลง ก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ เสียงกรีดร้องดังสนั่นไปทั่วทั้งฮอลล์ ล้วนเป็นเสียงขอบคุณที่เขาพาแฟน ๆ ไปสัมผัสกับดนตรีที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้

ตอนที่พิธีกรประกาศคะแนน ซ่งเคอตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง จนกระทั่งเห็นคะแนนสุดท้ายออกมาที่ 6.13 ล้านคะแนน เขาก็เก็บรอยยิ้มที่มุมปากเอาไว้ไม่อยู่

6.13 ล้านคะแนน เขานำโหลวชิงหรานอยู่ถึง 1.37 ล้านคะแนน ครั้งนี้เขาไม่มีทางพลาดแน่

ซ่งเคอเชิดหน้าเดินลงจากเวที สายตาที่เขามองไปยังลู่ชิงอวี่เหมือนกับไก่ชนที่เพิ่งชนะศึก

สถานการณ์นี้ทำให้เขานึกถึงสมัยเรียน ตอนนั้นผลการเรียนในห้องของเขาอยู่อันดับหนึ่งมาตลอด ต่อมามีเด็กผู้ชายคนหนึ่งย้ายโรงเรียนเข้ามา หมอนั่นก็เรียนเก่งมากเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นการสอบประจำสัปดาห์ สอบประจำเดือน หรือสอบกลางภาค เขาล้วนถูกเด็กคนนั้นกดทับอยู่ก้าวหนึ่งเสมอ ทว่าทุกครั้งที่มีการสอบปลายภาค ตัวเขาเองก็ยังคงคว้าอันดับหนึ่งได้ตลอด

สุดท้ายคนที่ทุกคนชื่นชมก็ยังคงเป็นเขาอยู่ดี ลู่ชิงอวี่ก็เหมือนกับเพื่อนร่วมชั้นคนนั้น ผลงานช่วงปกติจะดีไปมีประโยชน์อะไร ขอแค่ "ปลายภาค" ตัวเองคว้าอันดับหนึ่งมาได้ ในสายตาของทุกคน เขาก็ยังเป็นคนที่ยอดเยี่ยมที่สุด

ถึงคราวที่ลู่ชิงอวี่ต้องขึ้นเวทีแล้ว เฉินถิง โหลวชิงหราน และคนอื่น ๆ ที่นั่งอยู่ด้านล่างต่างก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นแทน พวกเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าลู่ชิงอวี่จะร้องเพลงแบบไหนออกมา

ทว่าคนส่วนใหญ่ไม่ได้ตั้งความหวังไว้มากนัก เพราะคำสำคัญที่คนดูให้มามันประหลาดเกินไปจริง ๆ

ผู้ชมส่วนใหญ่ยังคงเน้นความอยากรู้อยากเห็นเป็นหลัก พวกเขาชอบที่จะได้เห็นดาราชื่อดังตกม้าตาย ส่วนแฟนคลับของลู่ชิงอวี่ก็แค่หวังว่าเขาจะแต่งเพลงออกมาให้เป็นเพลงที่สมบูรณ์ได้ก็พอแล้ว จะเพราะหรือไม่เพราะไม่ใช่เรื่องสำคัญ อย่างน้อยก็ได้ส่งการบ้านแล้ว

วันนี้ลู่ชิงอวี่สวมชุดสไตล์จีนประยุกต์ที่ฉินเจาออกแบบให้ สีขาวนวลพระจันทร์แทบจะกลายเป็นสีประจำตัวที่ฉินเจาจัดไว้ให้ลู่ชิงอวี่ไปแล้ว กางเกงทรงกระบอกตรงสีดำเข้าคู่กับรองเท้าบูทมาร์ตินหุ้มข้อสีดำ ดูสุขุมสง่างามแต่แฝงไว้ด้วยความดุดันมีเสน่ห์

ขณะที่ทุกคนกำลังเดากันว่าลู่ชิงอวี่จะร้องเพลงอะไร บนเวทีก็ปรากฏตัวอักษรลายพู่กันจีนสไตล์ภาพวาดหมึกซึมคำว่า "ผีผาสิง" ขึ้นมา ทำเอาทุกคนถึงกับอึ้งไป

[ผีผาสิง ใช่ผีผาสิงแบบที่กูรู้จักปะวะ?]

[กรี๊ดดด ผีผาสิงเอามาร้องเป็นเพลงได้ด้วยเหรอเนี่ย?]

[น้องมีเรื่องให้เซอร์ไพรส์ตลอดเลย น้องสู้ ๆ นะ]

พอเห็นชื่อเพลง แม้แต่เฉินถิงเองก็อยากรู้อยากเห็นจนทนไม่ไหว

เสียงดนตรีดังขึ้น อินโทรสั้นมาก ทุกคนได้ยินลู่ชิงอวี่เริ่มร้อง:

"ส่งแขกริมแม่น้ำสวินหยางยามราตรี ใบเมเปิ้ลดอกอ้อสะบัดไหวในฤดูสารทอันเยียบเย็น"

"เจ้าบ้านลงจากหลังม้า แขกขึ้นสู่ลำเรือ ยกจอกสุราหมายร่ำดื่ม ทว่าไร้เสียงดนตรีขับกล่อม"

"เมามายไร้ความสำราญ ร่ำลากันด้วยความหมองหม่น ยามจากจร แม่น้ำเวิ้งว้างสะท้อนเงาจันทร์"

"พลันแว่วเสียงผีผาลอยล่องเหนือน้ำ เจ้าบ้านลืมหวนกลับ แขกหยุดยั้งไม่ออกเรือ"

"ตามหาเสียงแผ่วถามว่าใครบรรเลง เสียงผีผาหยุดชะงัก ลังเลเนิ่นนานก่อนจะเอื้อนเอ่ย"

[บทกวีโบราณผีผาสิงจริง ๆ ด้วย คุณพระ น่าสนใจมาก บทกวีโบราณเอามาทำเป็นเพลงร้องได้ด้วย]

[แถมยังร้องในรูปแบบเพลงป็อปอีก เหลือเชื่อเกินไปแล้ว]

[ตื่นเต้น ๆๆๆ ฉันมีลางสังหรณ์ว่าเพลงนี้ต้องปังแน่]

[โคตรเท่ ลู่ชิงอวี่ฉลาดเกินไปแล้ว เพลงนี้ภาษาโบราณล้วนชัวร์]

พอเฉินถิงได้ยินเนื้อเพลงก็หัวเราะในใจ เจ้าเด็กนี่เจ้าเล่ห์ชะมัด ถ้าเป็นบทกวีล่ะก็ มันไม่มีภาษาพูดปนเลยสักประโยคเดียวจริง ๆ

ขณะที่ทุกคนกำลังทึ่งกับเพลงนี้ เสียงผีผาก็ดังแทรกขึ้นมาในดนตรีประกอบ

เสียงผีผาใสกระจ่าง กรีดสายพลิ้วไหวไพเราะ โน้ตง่าย ๆ เพียงไม่กี่ตัวผสานเข้าด้วยกัน ราวกับมีบางสิ่งกระแทกเข้ามาในสมอง ทำให้จำเสียงนี้ได้ติดหูทันทีไม่มีวันลืม

ในหัวของทุกคนมีเพียงคำเดียวคือ สุดยอด

จังหวะดนตรีพลันโปร่งชัดเจนขึ้นมา บนเวที ลู่ชิงอวี่ร้องต่อ:

"เทียบเรือเข้าใกล้เชื้อเชิญพบหน้า เติมสุราจุดตะเกียงเปิดงานเลี้ยงอีกครา"

"กู่เรียกพันครั้งหมื่นหนจึงยอมปรากฏกาย ยังคงอุ้มผีผาบดบังครึ่งใบหน้า"

"หมุนหลักดีดสายสองสามครา ท่วงทำนองยังมิทันเป็นเพลง อารมณ์ความรู้สึกก็เอ่อล้นออกมาก่อน"

"สายแล้วสายเล่าสะกดกลั้น ทุกเสียงเปี่ยมล้นความคิดคำนึง ราวกับบอกเล่าความคับข้องใจตลอดชีวิต"

"ก้มหน้าปล่อยมือบรรเลงไปเรื่อย ๆ พรรณนาเรื่องราวนับไม่ถ้วนในดวงใจจนหมดสิ้น"

"สัมผัสแผ่วเบาคลึงช้า ๆ กรีดสายดีดย้อน เพลงแรกคือนีชาง เพลงหลังคือลิ่วเยา"

เมื่อผสานเข้ากับจังหวะที่กระชับสนุกสนาน ทุกคนไม่คาดคิดเลยว่าบทกวีผีผาสิงนี้จะร้องตามได้ติดปากและไพเราะอย่างน่าเหลือเชื่อขนาดนี้

[รักเลยยย นอกจากจะได้ฟังเพลงเพราะ ๆ แล้ว ฉันยังค้นพบวิธีท่องบทเรียนใหม่อีกด้วย]

[กรี๊ดดดด คิดได้ไงเนี่ยเอาบทกวีโบราณมาร้องเป็นเพลง โคตรเก่ง โคตรเพราะ]

[ช่วยด้วย ทำไมมันเพราะขนาดนี้เนี่ย!]

ยอดคนดูไลฟ์สดทะลุ 25 ล้าน ผู้กำกับที่อยู่ใต้เวทีตื่นเต้นจนไม่รู้จะวางมือไว้ตรงไหนดี

เขาไม่เพียงแต่ตกหลุมรักเพลงนี้ แต่ยังตกหลุมรักเด็กหนุ่มที่กำลังร้องเพลงคนนี้เข้าเต็มเปา

ถ้าไม่ใช่เพราะกฎหมายห้ามไว้ เขาคงอยากจะผ่าหัวลู่ชิงอวี่ดูสักทีว่าข้างในมันสร้างมาแบบไหน ถึงคิดเอาผีผาสิงมาร้องได้

โจทย์ระดับนรกแตกแบบนี้ พอมาถึงมือลู่ชิงอวี่ กลับแก้ปัญหาได้ง่าย ๆ แค่นี้เลยเนี่ยนะ!

เวลานี้ซ่งเคอกำลังขบฟันกรามแน่น

ขณะที่ทุกคนกำลังทึ่งกับการร้องของลู่ชิงอวี่ ลู่ชิงอวี่ก็พลันเปลี่ยนไปใช้เสียงร้องงิ้ว

"สายใหญ่ดังกึกก้องประดุจสายฝนกระหน่ำ สายเล็กแผ่วเบากระซิบกระซาบ... กระซิบกระซาบ"

"เสียงกึกก้องและแผ่วเบาดีดสลับประสาน ดั่งไข่มุกเม็ดใหญ่เม็ดเล็กร่วงหล่นสู่จานหยก... สู่จานหยก"