บทที่ 114 ความจริงใจของเจิ้งจื้อเจียน

หน้าประตูโรงงาน ธงทิวหลากสีปลิวไสว พรมแดงถูกปูทอดยาว บนซุ้มประตูลมขนาดมหึมา มีป้ายผ้าแขวนข้อความว่า "ขอแสดงความยินดีอย่างยิ่งกับการเริ่มเดินสายการผลิตอย่างเป็นทางการของ บริษัท หมิงโจว ซานซาน เล่ยเถิง นิวแมททีเรียล จำกัด" ทันทีที่รถของหม่าอวี่เถิงจอดสนิท ชายวัยกลางคนท่าทางกระฉับกระเฉง หวีผมเรียบแปล้ ก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับ เขาคือประธานกรรมการของซานซานกรุ๊ป เจิ้งจื้อเจียน

"ท่านประธานหม่า เดินทางมาเหนื่อยเลยนะครับ!" เจิ้งจื้อเจียนจับมือหม่าอวี่เถิงอย่างกระตือรือร้น ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่ออกมาจากใจจริง "ท่านประธานเจิ้ง เกรงใจกันเกินไปแล้วครับ" หม่าอวี่เถิงยิ้มตอบ "พอเห็นโรงงานสร้างเสร็จและเริ่มการผลิตได้เร็วขนาดนี้ ผมดีใจจนหายเหนื่อยเลยครับ"

"ฮ่าๆๆ นี่ต้องขอบคุณเงินทุนที่ท่านประธานหม่าจัดสรรมาให้นั่นแหละครับ!" เจิ้งจื้อเจียนตบแขนเขาเบาๆ อย่างสนิทสนม "ไปกันเถอะครับ ท่านผู้นำจากทางเมืองก็มาถึงแล้ว รอท่านอยู่คนเดียวเลย"

ทั้งสองเดินเคียงไหล่กันไปยังสถานที่จัดงาน เสิ่นฮ่าวหิ้วกระเป๋าเอกสาร เดินตามหลังเงียบๆ โดยเว้นระยะห่างครึ่งก้าว ขั้นตอนพิธีการเปิดสายการผลิตนั้นคล้ายคลึงกันทุกที่ บนเวทีประธาน หม่าอวี่เถิง เจิ้งจื้อเจียน และรองผู้ว่าราชการเมืองหมิงโจวที่ดูแลด้านอุตสาหกรรม นั่งเรียงกันหน้ากระดาน ท่านรองผู้ว่าฯ กล่าวเปิดงานด้วยความกระตือรือร้น ยกย่องการผนึกกำลังระหว่างเล่ยเถิงอินดัสเตรียลและซานซานกรุ๊ปว่าเป็นต้นแบบของอุตสาหกรรมไฮเทคในเมืองหมิงโจว และเป็นตัวอย่างที่ดีของการยกระดับและเปลี่ยนผ่านองค์กรธุรกิจดั้งเดิม

จากนั้น เจิ้งจื้อเจียนก็ขึ้นเวที ในฐานะเจ้าบ้าน ถ้อยแถลงของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวังที่มีต่ออนาคต "...ซานซานกรุ๊ปของเรา ประสบความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ ในอุตสาหกรรมดั้งเดิมอย่างเสื้อผ้าและอสังหาริมทรัพย์ แต่พวกเราตระหนักดีว่า การแข่งขันในอนาคต คือการแข่งขันด้านเทคโนโลยี!"