บทที่ 116 อนาคตของรถยนต์ไฟฟ้า

คอมพิวเตอร์เปิดเครื่องช้ามาก เสียงดนตรีเปิดเครื่องอันเป็นเอกลักษณ์ของวินโดวส์ 98 ดังขึ้น ฟังดูแสบแก้วหูเล็กน้อยในหอพักที่เงียบสงัด เสิ่นฮ่าวนั่งอยู่บนเก้าอี้ รอคอยอย่างอดทน ไอคอนบนหน้าจอเดสก์ท็อปค่อยๆ โหลดขึ้นมาทีละอัน เสิ่นฮ่าวจับเมาส์ ดับเบิลคลิกที่ไอคอนตัว "e" สีฟ้า ในปี 2000 เครือข่ายอินเทอร์เน็ตในประเทศกับต่างประเทศยังเชื่อมต่อกันอย่างสมบูรณ์ "กำแพง" ที่คนในอนาคตรู้จักกันดี ต้องรออีกหลายปีถึงจะค่อยๆ ถูกสร้างขึ้น นั่นหมายความว่า ขอแค่คุณมีความอดทนมากพอและมีระดับภาษาต่างประเทศที่ดีพอ คุณก็จะสามารถเข้าถึงข้อมูลที่ล้ำสมัยที่สุดจากทั่วโลกได้

เสิ่นฮ่าวเข้าสู่หน้าเว็บของกูเกิลอย่างคล่องแคล่ว แล้วพิมพ์คำว่า Electric Car (รถยนต์ไฟฟ้า) เป็นภาษาอังกฤษลงไป สิบกว่าวินาทีต่อมา ผลการค้นหาก็แสดงขึ้นมาทีละบรรทัด สายตาของเสิ่นฮ่าว ถูกคำศัพท์ในลิงก์อันดับต้นๆ ดึงดูดความสนใจไปในทันที "จีเอ็ม อีวีวัน" (GM EV1) "โตโยต้า พริอุส"

"ฮอนด้า อีวี พลัส"

เขาคลิกที่ลิงก์ "จีเอ็ม อีวีวัน" เป็นอันดับแรก นั่นคือรายงานข่าวจากหนังสือพิมพ์ นิวยอร์กไทมส์ ภาพประกอบข่าว คือรถสปอร์ตสองประตูที่มีรูปทรงล้ำยุคเหมือนนิยายวิทยาศาสตร์ เส้นสายลื่นไหล เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งโลกอนาคต หัวใจของเสิ่นฮ่าวเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว ที่แท้เมืองนอกก็มีรถยนต์ไฟฟ้ากันจริงๆ แล้วเหรอ? เขาอ่านเนื้อหาต่อด้วยความกระตือรือร้น

ทว่า ยิ่งอ่าน คิ้วของเขาก็ยิ่งขมวดแน่นขึ้น ในรายงานระบุว่า รถยนต์ไฟฟ้าที่เจนเนอรัล มอเตอร์ส (จีเอ็ม) เปิดตัวในปี 1996 รุ่นนี้ ไม่ได้วางขายให้คนทั่วไป แต่ให้บริการในรูปแบบการเช่าแก่ผู้ใช้กลุ่มเล็กๆ เท่านั้น แหล่งพลังงานของมันคือ แบตเตอรี่ตะกั่วกรด ซึ่งต่อมาอัปเกรดเป็น แบตเตอรี่นิกเกิลเมทัลไฮไดรด์ ระยะทางวิ่ง ในสถานการณ์ที่เหมาะสมที่สุด ก็ทำได้แค่ 160 กิโลเมตรเท่านั้น ที่ร้ายแรงกว่านั้นคือ จีเอ็มมองว่ามันไม่มีอนาคตทางธุรกิจ จึงได้สั่งยุติการผลิตไปแล้วในปีนี้ ตอนท้ายของบทความ ยังอ้างคำพูดของผู้บริหารจีเอ็มท่านหนึ่งว่า: "รถยนต์ไฟฟ้าเป็นสิ่งที่ไม่มีความเป็นไปได้ ทั้งในทางเศรษฐกิจและทางเทคนิค"