บทที่ 132 ตรวจเยี่ยมโรงงาน

ขณะนั้น ชายวัยกลางคนสวมชุดทำงานสีน้ำเงินและสวมแว่นตา เดินกึ่งวิ่งออกมาต้อนรับจากภายในเขตโรงงานอย่างรวดเร็ว "ท่านประธานหม่า! ผอ.ฮั่ว! เลขาฯ เสิ่น!" ผู้มาเยือนคือ หวังเหว่ย ผู้จัดการโรงงานเล่ยเถิงอิเล็กทรอนิกส์ เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับโทรศัพท์แจ้งล่วงหน้าจากเสิ่นฮ่าว จึงมารออยู่ที่หน้าประตูแต่เนิ่นๆ

"ผจก.หวัง ลำบากคุณแล้ว" หม่าอวี่เถิงพยักหน้า "ไม่ลำบากครับ ไม่ลำบาก!" บนใบหน้าของหวังเหว่ยฉายแววตื่นเต้นและดีใจที่ปิดไม่มิด เพราะเจ้านายใหญ่ไม่ได้มาเยี่ยมฝั่งเขานานมากแล้ว "ท่านประธานหม่านานๆ จะมาที เชิญครับ เชิญด้านในเลยครับ!"

ทั้งสามเดินตามหลังหวังเหว่ย เข้าสู่โรงงานรับจ้างผลิตขนาดมหึมาแห่งนี้ บนถนนสายหลักที่กว้างขวางของนิคมฯ รถโฟล์คลิฟต์และรถลากจูงที่บรรทุกวัสดุและสินค้าสำเร็จรูปจนเต็มคันวิ่งขวักไขว่ไปมาอย่างเป็นระเบียบ สองข้างทาง คืออาคารโรงงานขนาดมหึมาที่หน้าตาแทบจะเหมือนกันทุกประการ ผนังสีขาว กระจกสีน้ำเงิน สะท้อนแสงแดดเป็นประกายเย็นเยียบ

"ท่านประธานครับ ปัจจุบันโรงงานเรามีสายการผลิตอิเล็กทรอนิกส์ที่สมบูรณ์ทั้งหมด 34 สายครับ" หวังเหว่ยเดินนำทางพลางแนะนำด้วยความรวดเร็ว "ในจำนวนนี้ 20 สายคือสายการผลิตความเร็วสูง รับผิดชอบผลิตมือถือรุ่นเรือธงระดับไฮเอนด์อย่าง โมโตโรลา วี 998 หรือ โนเกีย 7190 เป็นหลักครับ"

"อีก 14 สายคือสายการผลิตมาตรฐาน รับผิดชอบผลิตรุ่นระดับกลางถึงล่าง และโน้ตบุ๊กคอมพิวเตอร์ของไอบีเอ็มครับ"