บทที่ 138 ข้อเสนอรับจ้างผลิต

"ถูกต้องครับ" หม่าอวี่เถิงพยักหน้า แล้วอธิบายแผนของตนเอง "พวกคุณรับจ้างผลิตแบตเตอรี่ลิเธียมรุ่น แอล 1 ให้เรา วัตถุดิบทั้งหมดรวมถึงวัสดุขั้วบวกขั้วลบ อิเล็กโทรไลต์ และแผ่นกั้นแบตเตอรี่ เราจะเป็นคนจัดหาให้" "เราจะให้ค่าจ้างผลิตกับพวกคุณ ก้อนละ 2.2 ดอลลาร์สหรัฐ ครับ" ราคานี้ทำให้หัวใจของเฉินจี้หัวดิ่งวูบ ราคานี้เมื่อหักค่าแรง ค่าน้ำค่าไฟ และค่าเสื่อมราคาโรงงานออกไปแล้ว แทบจะไม่เหลือกำไรเลย

หม่าอวี่เถิงเหมือนจะมองความคิดของเขาออก จึงพูดต่อว่า "ผจก.เฉิน ผมรู้ว่าราคานี้ไม่สูง แต่สำหรับพวกคุณ อย่างน้อยมันก็ทำให้โรงงานเดินเครื่องต่อไปได้ คนงานมีงานทำ และทำให้บริษัทรอดตายไปก่อนไม่ใช่เหรอครับ?" หม่าอวี่เถิงคิดในใจระหว่างรอคำตอบ แบตเตอรี่ แอล 1 ของเล่ยเถิงอินดัสเตรียล เทคโนโลยีไม่ได้ล้ำหน้าอะไรแล้ว แอลจีและซัมซุงต่างก็เปิดตัวแบตเตอรี่รุ่นใหม่ที่ประสิทธิภาพไล่ตามรุ่น แอล 2 ของเขามาติดๆ แต่จะทิ้งรุ่น แอล 1 ไปเลยก็ไม่ได้ เพราะยังต้องอาศัยความได้เปรียบด้านราคาของมันในการดึงลูกค้าหน้าใหม่ และชิงส่วนแบ่งตลาดระดับกลางถึงล่าง การโยนออเดอร์ส่วนนี้ให้เอ็นทีแอลรับไปผลิต นอกจากจะไม่ทำให้เทคโนโลยีหลักของเล่ยเถิงรั่วไหลแล้ว ยังช่วยปลดล็อกกำลังการผลิตของโรงงานตัวเอง ให้หันไปทุ่มผลิตรุ่น แอล 2 ที่กำไรสูงกว่าได้อย่างเต็มที่ สำหรับเล่ยเถิงอินดัสเตรียล นี่คือสถานการณ์ที่วิน-วินทั้งสองฝ่าย

ห้องทำงานตกอยู่ในความเงียบสงัด สมองของเฉินจี้หัวหมุนเร็วรี่ คำพูดสวยหรูที่เขาบอกว่า "ยินดีเดินตามหลังเล่ยเถิงอินดัสเตรียล" ก่อนหน้านี้ เป็นเพียงแค่วาทศิลป์บนโต๊ะเจรจาเท่านั้น เขาที่เป็นคนเก่งระดับหัวกะทิจากเกาะฮ่องกง ยอมทิ้งตำแหน่งและเงินเดือนสูงลิ่วที่ทีดีเค เพื่อมาบุกเบิกธุรกิจที่ก่วนเฉิง ก็เพื่อสร้างอาณาจักรธุรกิจของตัวเอง ไม่ใช่เพื่อมาเป็นเบี้ยล่างให้คนอื่น! แต่ข้อเสนอของหม่าอวี่เถิง เปรียบเสมือนมีดเย็นเฉียบที่แทงทะลุภาพฝันของเขาจนแตกสลาย โรงงานรับจ้างผลิต! นี่มันเท่ากับเอาตัวเองไปผูกติดกับราชรถของเล่ยเถิงอินดัสเตรียล และกลายเป็นลูกไล่ของอีกฝ่ายอย่างสมบูรณ์ไม่ใช่หรือไง? ภายในใจเขาเกิดการต่อสู้กันอย่างรุนแรง ศักดิ์ศรีกับความอยู่รอด อะไรสำคัญกว่ากัน?

เขานึกถึงพี่น้องที่ร่วมต่อสู้ฟันฝ่ามาด้วยกันในบริษัท นึกถึงสายการผลิตที่กำลังจะหยุดชะงัก นึกถึงแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของท่านประธานเหลียงอวี่หง ความเป็นจริง ช่างเย็นชาและโหดร้ายเหลือเกิน ทางฝั่งเจิงเส้าจวิน แบตเตอรี่ลิเธียมโพลิเมอร์ก็ยังวิจัยไม่สำเร็จ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเล่ยเถิงอินดัสเตรียล หรือคู่แข่งจากญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ เอ็นทีแอลในตอนนี้ไม่ว่าจะวัดกันที่เทคโนโลยี ห่วงโซ่อุปทาน เงินทุน หรือขนาดกิจการ ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของใครทั้งนั้น ต้องรอดให้ได้ก่อน! มีแต่รอดตาย ถึงจะมีสิทธิ์พูดเรื่องอนาคต!

เนิ่นนานผ่านไป เฉินจี้หัวเหมือนลูกโป่งที่ลมรั่ว ความฮึกเหิมทั้งหมดแฟบลงจนหมดสิ้น เขาเงยหน้ามองหม่าอวี่เถิง แล้วเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก "ท่านประธานหม่า... โดยส่วนตัวผม เห็นด้วยในหลักการกับข้อเสนอนี้ครับ" "แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ ผมต้องกลับไปรายงานและปรึกษากับท่านประธานบริษัทของผมก่อนครับ" "ไม่มีปัญหาครับ" หม่าอวี่เถิงพยักหน้า "ผมจะรอฟังข่าวดีจากคุณ"