บทที่ 139 วาตานาเบะ ยูอิจิ ผู้เกรี้ยวกราด

"ลี่ซิน คุณรีบติดต่อไปยังลูกค้าที่มีแนวโน้มจะซื้อทุกคนที่เคยติดต่อเรามาเดี๋ยวนี้! บอกพวกเขาว่าปัญหาเรื่องกำลังการผลิตของเราได้รับการแก้ไขแล้ว รีบล็อกคำสั่งซื้อของพวกเขาไว้ให้หมด!" น้ำเสียงของหม่าอวี่เถิงเคร่งขรึมจริงจัง "พวกโซนี่ไม่มีทางยอมอยู่เฉยๆ แน่ ประกาศลดราคาของพวกเขาอาจจะถูกส่งไปที่กล่องจดหมายของลูกค้าทุกคนในเร็วๆ นี้ เราต้องชิงลงมือก่อนในช่วงที่พวกเขายังตั้งตัวไม่ติด! ปิดประตูตลาดให้สนิทด้วยสัญญาซื้อขาย ก่อนที่ราคาใหม่ของพวกเขาจะออกมา!" "ทำให้พวกเขาต่อให้ลดราคา ก็หาคนซื้อไม่ได้!"

"รับทราบค่ะ ท่านประธาน!" เสียงของหลี่ลี่ซินสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น สงครามการกวาดต้อนคำสั่งซื้อที่สะเทือนวงการอิเล็กทรอนิกส์ทั่วโลก ได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการในวินาทีนี้! หลี่ลี่ซินนำทัพพนักงานฝ่ายการตลาดของเล่ยเถิงอินดัสเตรียล พุ่งเข้าใส่ลูกค้าที่กำลังน้ำลายสออยากได้แบตเตอรี่ลิเธียมราคาถูกเหล่านั้น สัญญาจัดซื้อฉบับแล้วฉบับเล่า ปลิวว่อนราวกับเกล็ดหิมะจากยุโรป จากสหรัฐอเมริกา ผ่านเครื่องแฟกซ์มายังนิคมอุตสาหกรรมเล่ยเถิงในเมืองเผิงเฉิง

...

สำนักงานใหญ่โซนี่ ห้องประชุม

วาตานาเบะ ยูอิจิ เอนหลังพิงเก้าอี้อย่างเหนื่อยล้า สายตาจดจ้องรายงานวิเคราะห์ต้นทุนในมือ หลังจากกลุ่มพันธมิตรการจัดซื้อร่วมใช้วิธีบีบคั้นกดดันอย่างถึงที่สุด ต้นทุนวัตถุดิบรวมของทั้งห้าบริษัทก็ลดลงไปได้ประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ นี่ถือเป็นตัวเลขที่น่าตกใจมาก ถ้าเป็นเวลาปกติ วาตานาเบะคงหัวเราะร่าออกมาแล้ว แต่ตอนนี้ บนใบหน้าของเขากลับไม่มีความยินดีแม้แต่น้อย เพราะคู่แข่งของพวกเขา คือเล่ยเถิงอินดัสเตรียลที่มีห่วงโซ่อุตสาหกรรมเป็นของตัวเอง