บทที่ 140 การฝ่าทะลุทางตันของแบตเตอรี่ลิเธียมโพลิเมอร์

ด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง ซาโต เคน เคาะประตูห้องทำงานของวาตานาเบะ ยูอิจิ เมื่อได้รับฟังรายงานจากซาโต เคน ใบหน้าของวาตานาเบะก็เปลี่ยนสีจากเขียวคล้ำเป็นแดงก่ำด้วยความโกรธ เขาลุกพรวดขึ้น กวาดเอกสารทั้งหมดบนโต๊ะร่วงลงพื้นในคราวเดียว! "บากะยาโร่!!!" (ไอ้บัดซบ!!!)

เสียงคำรามราวกับสัตว์ป่าดังก้องไปทั่วทั้งชั้น "หม่าอวี่เถิง! เล่ยเถิงอินดัสเตรียล! รังแกกันเกินไปแล้ว!!" ตัวของเขาสั่นเทิ้มด้วยความโกรธแค้น ด้านนอกห้องทำงาน เมื่อได้ยินเสียงคำรามของหัวหน้า ทุกคนต่างเงียบกริบราวกับจั๊กจั่นในฤดูหนาว ก้มหน้าก้มตาแสร้งทำเป็นยุ่งอยู่กับงาน หลังจากระบายอารมณ์อยู่นาน วาตานาเบะถึงทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง เหมือนถูกสูบพลังงานออกไปจนเกลี้ยง ความโกรธเกรี้ยวไม่ช่วยแก้ปัญหาใดๆ ความเป็นจริงคือ คำสั่งซื้อของพวกเขามีไม่พอ โรงงานกำลังเผชิญวิกฤตหยุดการผลิต

"แจ้งคำสั่งลงไป..." เขาหลับตาลง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความอัปยศอดสู "ฝ่ายผลิต ให้... ให้พนักงานหยุดงานไปก่อนชั่วคราว รักษาไลน์ผลิตหลักเอาไว้ ส่วนอื่นๆ... หยุดไปก่อน" เขาไม่กล้าปลดพนักงาน และยิ่งไม่กล้ายุบสายการผลิต เขารู้ดีว่าศักยภาพของตลาดแบตเตอรี่ลิเธียมนั้นมหาศาล ราคาที่ลดลงจะทำให้ขนาดตลาดระเบิดตัวแบบก้าวกระโดด สิ่งที่เสียไปในวันนี้ ในอนาคตยังมีโอกาสแย่งคืนกลับมา ขอแค่คนยังอยู่ สายการผลิตยังอยู่ ก็ยังมีความหวัง

"ซาโตคุง" เขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาฉายแววอำมหิตของคนที่จนตรอก "ครับ!" "ความต้องการในตลาดแบตเตอรี่ลิเธียมที่มีอยู่ตอนนี้อิ่มตัวแล้ว เราทำอะไรไม่ได้ชั่วคราว!" น้ำเสียงของวาตานาเบะเย็นยะเยือกบาดกระดูก "แต่เราสามารถไปเปิดสนามรบใหม่ได้!" "เอาโครงสร้างราคาใหม่ของเรา ไปขายให้กับโรงงานที่ยังใช้ แบตเตอรี่นิกเกิลแคดเมียม และ แบตเตอรี่นิกเกิลเมทัลไฮไดรด์ อยู่! บอกพวกเขาว่า จ่ายในราคาที่พอๆ กัน พวกเขาสามารถอัปเกรดมาใช้แบตเตอรี่ลิเธียมที่มีประสิทธิภาพดีกว่าและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่าได้! นี่คือโอกาสของเรา! ไปแย่งตลาดของพวกมันมาซะ!"

ในขณะเดียวกัน ที่เมืองก่วนเฉิง ตงต้า จูสยงเฟย เจ้าของบริษัท เฟยฉือแบตเตอรี่ ผู้ผลิตแบตเตอรี่นิกเกิลแคดเมียมรายใหญ่ที่สุดในประเทศ และเป็นคู่แข่งเก่าของเล่ยเถิงแบตเตอรี่ กำลังคาบซิการ์ นั่งอยู่ในห้องทำงานสุดหรู เฝ้ามองราคาหุ้นของบริษัทที่ขยับขึ้นในช่วงนี้ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ เขาพอจะได้ยินข่าวคราวความวุ่นวายในตลาดแบตเตอรี่ลิเธียมระดับโลกมาบ้าง แต่ไม่ได้ใส่ใจ ในสายตาของเขา นั่นคือเรื่องของ "เซียนเหยียบเมฆ" สู้กัน ตัวเขา จูสยงเฟย แค่รักษาอาณาจักรแบตเตอรี่นิกเกิลแคดเมียมอันน้อยนิดของตัวเองไว้ ก็กินอิ่มนอนหลับโกยกำไรได้มหาศาลแล้ว เขาไม่รู้ตัวเลยว่า หายนะที่จะทำลายล้างบริษัทของเขา ได้คืบคลานเข้ามาอย่างเงียบเชียบแล้ว