บทที่ 161 ผลกระทบจากทำเนียบมหาเศรษฐี

หม่าอวี่เถิงเดินไปที่หน้าต่าง มองลงไปข้างล่าง และก็เห็นคนกลุ่มใหญ่รวมตัวกันอยู่ที่ประตูทางเข้านิคมอุตสาหกรรมจริงๆ บางคนสวมสูทผูกไท ในมือถือปึกแผนงานหนาเตอะ กำลังเถียงกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหน้าดำหน้าแดงด้วยท่าทางฮึกเหิม บางคนก็เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ดูแล้วสติสตังไม่ค่อยสมประกอบ ในอ้อมแขนกอดโมเดลรูปร่างประหลาดที่ประกอบขึ้นจากเศษเหล็กเศษทองแดง พวกเขาทุกคนต่างเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าตัวเองคืออัจฉริยะที่โลกไม่เห็นค่า และหม่าอวี่เถิง ก็คือ "ป๋อเล่อ" (ผู้หยั่งรู้ม้าดี) ที่จะค้นพบความสามารถของพวกเขา

"ส่ง รปภ. ไปให้หมด สกัดพวกเขาไว้ ห้ามปล่อยให้เข้ามาแม้แต่คนเดียว!" หม่าอวี่เถิงออกคำสั่งเสียงเย็น "ครับ แต่... คนเยอะมากเลยครับ รปภ. ของเราจะต้านไม่ไหวแล้ว!"

เหตุการณ์นี้ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานปกติของบริษัทอย่างรุนแรงแล้ว หม่าอวี่เถิงนวดขมับที่ปวดตุบๆ ยกโทรศัพท์อีกเครื่องขึ้นมา กดสายตรงหาเลขาฯ ของจางจวินซั่ว เขาไม่ได้ใส่สีตีไข่ เพียงแค่เล่าสถานการณ์ลำบากที่บริษัทกำลังเผชิญอยู่อย่างเป็นกลาง การตอบสนองของเทศบาลเมืองรวดเร็วมาก ไม่ถึงยี่สิบนาที รถตำรวจหลายคันก็เปิดไซเรนมาจอดที่หน้าประตูนิคมอุตสาหกรรมเล่ยเถิง ตำรวจลงจากรถ กั้นแนวเขตเตือน และเริ่มสลายฝูงชน เหล่า "นักประดิษฐ์" แม้จะไม่ยอมแพ้ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าตำรวจ ก็ไม่กล้าก่อความวุ่นวาย ไม่นานก็แตกฮือกันไปคนละทิศละทาง หน้าประตูนิคมอุตสาหกรรม ในที่สุดก็กลับคืนสู่ความสงบ

หม่าอวี่เถิงยืนอยู่หน้าหน้าต่าง มองดูแสงไฟวูบวาบของรถตำรวจที่ด้านล่าง แต่ในใจกลับไม่รู้สึกผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย เขารู้ว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ฉายา "มหาเศรษฐีหมื่นล้าน" ก็เหมือนสปอตไลต์ขนาดยักษ์ ที่กระชากเขาจากหลังม่านออกมาสู่กลางเวทีอย่างไม่เต็มใจ

กรุงปักกิ่ง อาคารสถานีโทรทัศน์ตงต้า (CCTV) ในห้องทำงานกว้างขวางที่อบอวลไปด้วยควันบุหรี่ ชายวัยกลางคนสวมแว่นตา ท่าทางภูมิฐาน กำลังขมวดคิ้วจ้องมองหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งบนโต๊ะ พาดหัวข่าวหน้าหนึ่ง ก็คือ "ทำเนียบมหาเศรษฐีตงต้า" ที่กำลังสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่ว เขาคือ หวังเจี้ยนกั๋ว โปรดิวเซอร์ใหญ่ของรายการ "ตุ้ยฮว่า"