บทที่ 165 แผนขยายอาณาจักรของหม่าหมิง

"ปีนี้มีแผนอะไรบ้าง?" หม่าอวี่เถิงวางถ้วยชาลง นี่คือจุดประสงค์หลักที่เขามาคุยส่วนตัวกับหม่าหมิงในวันนี้

เมื่อได้ยินคำถามนี้ สีหน้าตื่นเต้นบนใบหน้าของหม่าหมิงก็ยิ่งชัดเจนขึ้น เขายืดตัวตรง เหมือนเตรียมคำพูดในใจมานานแล้ว ก่อนจะสาธยายออกมาอย่างพรั่งพรู "แผนปีนี้ ผมแบ่งออกเป็นหลายส่วนครับ" "อันดับแรก แน่นอนว่าต้องเป็นธุรกิจหลักของเรา ตัวซอฟต์แวร์ พีพี (PP) เอง" หม่าหมิงชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว "เราจะปรับปรุงประสบการณ์ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เพิ่มฟังก์ชันที่ใช้งานได้จริงและสนุกๆ เข้าไปอีก เช่น รูปโปรไฟล์ที่กำหนดเองได้ หรือกลุ่มแชทพีพี... สรุปคือ ต้องทำให้ผู้ใช้เสพติดเรามากขึ้น เพื่อปกป้องบัลลังก์ในวงการรับส่งข้อความทันทีของเราอย่างเบ็ดเสร็จครับ!"

หม่าอวี่เถิงพยักหน้า นี่คือฐานที่มั่น การรักษาฐานที่มั่นให้แข็งแกร่งคือเงื่อนไขเบื้องต้นของการขยายอาณาจักร "อย่างที่สอง คือ เกม ครับ" หม่าหมิงชูนิ้วที่สองขึ้นมา แววตาเป็นประกาย "ความสำเร็จของแพลตฟอร์มเกมไพ่และกระดาน ทำให้เรามีความมั่นใจมาก และยังช่วยฝึกฝนทีมงานของเราด้วย ผมคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เราจะลองทำเกมออนไลน์แบบผู้เล่นหลายคน (MMORPG) ที่ซับซ้อนและมีมิติมากกว่าเดิมครับ!" "เราจะพึ่งพาแต่การซื้อลิขสิทธิ์เกม 'ฉวนฉี' (The Legend of Mir) หากินไปตลอดไม่ได้ เราต้องมีผลิตภัณฑ์เรือธงที่เป็นของเราเอง" "ผมศึกษาเกม 'ต้าฮว่าซีโหยว' (Westward Journey) ของค่าย หวั่งจวี้ (Netease) ดูแล้ว แม้จะยังอยู่ในช่วงทดสอบวงปิด แต่ศักยภาพไม่น้อยเลย เราต้องรีบไล่ตามให้ทัน หรือแซงหน้าพวกเขาไปให้ได้ครับ!"

หม่าอวี่เถิงพยักหน้าอีกครั้ง แสดงความเห็นด้วย การวิจัยและพัฒนาด้วยตัวเอง คือเส้นทางที่ต้องเดินผ่าน "อย่างที่สาม คือเว็บพอร์ทัลที่เราเพิ่งเปิดตัว 'เว็บไซต์พีพี' (PP.com) ครับ" น้ำเสียงของหม่าหมิงแฝงไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ "แม้ตอนนี้สามยักษ์ใหญ่เว็บพอร์ทัลจะครองส่วนแบ่งตลาดส่วนใหญ่ไว้ แต่ก็ใช่ว่าจะสั่นคลอนไม่ได้! ข้อได้เปรียบของเราคือ เรามีซอฟต์แวร์พีพีที่เป็นท่อส่งทราฟฟิก (Traffic) เข้ามาอย่างไม่ขาดสายครับ!" "ต่อไป เราจะทุ่มไม่อั้นเพื่อดึงตัวคนมาเติมเต็มเนื้อหา ใช้ข่าวที่มีคุณภาพที่สุด บทวิเคราะห์ที่ลึกซึ้งที่สุด และข้อมูลที่น่าสนใจที่สุด ไปแย่งชิงผู้ใช้ของพวกเขามา!" "ผมจะทำให้ชาวเน็ตตงต้าทุกคน ชินกับการอ่านข่าวผ่านพีพี แทนที่จะเป็น ซินล่าง (Sina), หวั่งอี้ (Netease) หรือ โซหู (Sohu) ครับ!"

หม่าหมิงร่ายแผนการใหญ่ทั้งสามข้อออกมาในรวดเดียว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น เขามองหม่าอวี่เถิง แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง เหมือนนักเรียนที่กำลังรอคำชมจากคุณครู ทว่า หม่าอวี่เถิงเพียงแค่นั่งฟังเงียบๆ สีหน้าแทบไม่เปลี่ยนแปลง เขาไม่พูดอะไรออกมาทันที แต่ยกถ้วยชาขึ้นจิบอีกคำ ภายในห้องทำงานตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ