บทที่ 177 ได้เวลาปล่อยของ

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นว่าแม้ปากของหลี่ลี่ซินจะพร่ำบ่นถึงความกังวล แต่ในแววตากลับเปล่งประกายด้วยความเจ้าเล่ห์และความมั่นใจ เขาก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ "พอเถอะ ผู้อำนวยการหลี่ เลิกเล่นละครต่อหน้าผมได้แล้ว" เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มองเธอด้วยท่าทีสบายๆ "ปูพื้นมาซะนาน บอกแผนของคุณมาตรงๆ เลยดีกว่า"

หลี่ลี่ซินได้ยินดังนั้น ความเคร่งเครียดบนใบหน้าก็ "แตกโพละ" ทันที เผยให้เห็นรอยยิ้มกว้างสดใส "ฮิๆ บอสหม่ารู้ทันดิฉันตลอดเลยนะคะ" เธอขยับตัวเข้ามาใกล้ กดเสียงต่ำลง น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความเฉียบคมอันเยือกเย็น "ท่านประธานคะ พวกโซนี่คิดว่าเก็บเศษอาหารเดนตายของเราไปกินแล้วจะรอด หรือถึงขั้นเพ้อฝันว่าจะกลับมายิ่งใหญ่ได้อีกครั้ง..." "ดิฉันคิดว่า ถึงเวลาที่เราต้องงัดไม้ตายออกมาแล้วค่ะ!"

"โอ้? ไม้ตายที่ว่าคืออะไรล่ะ?" หม่าอวี่เถิงถามอย่างสนใจ ดวงตาของหลี่ลี่ซินสว่างวาบจนน่าตกใจ "ท่านประธานคะ ดิฉันคิดว่า... ถึงเวลาที่เราจะเอา แบตเตอรี่ลิเธียมโพลิเมอร์ ที่เราซ่อนมาเกือบครึ่งปี ออกมาเปิดตัวอย่างเป็นทางการแล้วค่ะ!" "เราไม่จำเป็นต้องปิดบังอำพรางอีกต่อไป ตอนนี้ได้เวลาใช้ไพ่ตายใบนี้ ส่งมอบการโจมตีครั้งสุดท้ายให้พวกมันแล้วค่ะ!"

เมื่อเห็นหม่าอวี่เถิงรอฟัง หลี่ลี่ซินก็เริ่มร่ายรายละเอียดความคิดของเธอต่อทันที "แผนของดิฉันคือ การโจมตีสองทางพร้อมกัน ค่ะ!" "อย่างแรก เราจะเปิดตัวผลิตภัณฑ์ปฏิวัติวงการอย่างแบตเตอรี่ลิเธียมโพลิเมอร์สู่ตลาดอย่างเป็นทางการ ผลิตภัณฑ์ตัวนี้จะอาศัยจุดเด่นที่เหนือกว่าอย่างสิ้นเชิง ทั้งความบางเบา ความหนาแน่นของพลังงานที่สูงกว่า และความปลอดภัยที่ดีกว่า เพื่อล็อกเป้าตลาดระดับไฮเอนด์ที่สุดครับ!" "ไม่ว่าจะเป็นยักษ์ใหญ่มือถืออย่างโนเกีย หรือโมโตโรลา หรือผู้ผลิตสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ระดับพรีเมียมเจ้าอื่นๆ พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธผลิตภัณฑ์ที่เปลี่ยนยุคสมัยแบบนี้ได้ลง" "เราจะใช้มัน เพื่อนิยามมาตรฐานใหม่ของแบตเตอรี่ลิเธียมระดับไฮเอนด์ ในส่วนนี้ สิ่งที่เราต้องการคือกำไร คือแบรนด์ และคือกำแพงทางเทคโนโลยีค่ะ!"

หม่าอวี่เถิงนั่งฟังเงียบๆ พยักหน้าเป็นระยะ ความคิดของหลี่ลี่ซิน ตรงกับใจเขาพอดี "อย่างที่สอง" หลี่ลี่ซินชูนิ้วที่สองขึ้นมา น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นดุดัน "ในขณะที่เราใช้แบตเตอรี่โพลิเมอร์ยึดครองตลาดบน แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนรุ่น แอล 1 และ แอล 2 ที่เรามีอยู่เดิม สามารถลดราคาลงไปได้อีกค่ะ!" "ลดราคาอีกเหรอ?" หม่าอวี่เถิงมองเธออย่างสนใจ "คุณกะจะลดเท่าไหร่?" "กดราคาให้ชนเพดานต้นทุนของพวกเขาเลยค่ะ ให้พวกเขาไม่สามารถทำกำไรจากการผลิตแบตเตอรี่ลิเธียมได้เลย!"