บทที่ 178 ความผิดหวังของเจิงเส้าจวิน

ด้วยความตื่นเต้นอย่างที่สุด เจิงเส้าจวินก้าวยาวๆ แทบจะพุ่งตัวไปถึงหน้าประตูห้องทำงานประธานกรรมการ เขาไม่ทันได้เคาะประตูด้วยซ้ำ ผลักบานประตูห้องทำงานเข้าไปทันที "ท่านประธานเหลียง! ผู้จัดการเฉิน! พวกเราทำสำเร็จแล้วครับ!!" เขาตะโกนก้องด้วยความดีใจ พลางพุ่งตัวเข้าไปในห้อง

ภายในห้องทำงาน เหลียงอวี่หง ประธานกรรมการ และ เฉินจี้หัว ผู้จัดการทั่วไป กำลังนั่งหันหน้าเข้าหากันด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม เหมือนกำลังปรึกษาหารือเรื่องอะไรบางอย่างอยู่ การบุกเข้ามาของเจิงเส้าจวิน ทำให้ทั้งสองสะดุ้งตกใจ "เส้าจวิน? คุณ..." เหลียงอวี่หงขมวดคิ้ว กำลังจะเอ่ยปากตำหนิ แต่เจิงเส้าจวินที่กำลังตื่นเต้นถึงขีดสุด ไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติบนใบหน้าของทั้งสองคนเลย เขาก้าวสามขุมเข้าไปที่โต๊ะทำงาน แล้ววางตัวอย่างแบตเตอรี่ในมือลงบนโต๊ะเสียงดัง ปัง! "ท่านประธานเหลียง! ดูนี่ครับ!" เขาชี้ไปที่แบตเตอรี่ก้อนนั้น น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น "แบตเตอรี่ลิเธียมโพลิเมอร์! เราแก้ปัญหาแบตบวมได้แล้วครับ!" "ผ่านการทดสอบขั้นสุดท้าย อายุการใช้งานเกินห้าร้อยรอบ อัตราการขยายตัวต่ำกว่ามาตรฐานอุตสาหกรรม! เราครอบครองเทคโนโลยีแบตเตอรี่ลิเธียมระดับท็อปของโลกแล้วครับ!" "พวกเรา... เหยียบเล่ยเถิงอินดัสเตรียลไว้ใต้ฝ่าเท้าได้แล้ว!"

เหลียงอวี่หงมองแบตเตอรี่ตัวอย่างบนโต๊ะที่เป็นตัวแทนความหวังในอนาคตของเอ็นทีแอล ด้วยสีหน้าซับซ้อน เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สบตากับเฉินจี้หัวที่นั่งอยู่ข้างๆ ในแววตาของทั้งคู่ เต็มไปด้วยความขมขื่นและจนปัญญา เนิ่นนานผ่านไป เหลียงอวี่หงถอนหายใจยาวเหยียด เขาหยิบเอกสารฉบับหนึ่งจากข้างมือ ค่อยๆ เลื่อนไปตรงหน้าเจิงเส้าจวิน "เส้าจวิน..." เสียงของเขาแหบพร่าและไร้เรี่ยวแรง "พวกเรา... ช้าไปแล้ว"

รอยยิ้มบนหน้าเจิงเส้าจวิน แข็งค้างไปทันที "ช้าไปแล้ว? หมาย... หมายความว่ายังไงครับ?" เหลียงอวี่หงชี้ไปที่เอกสารฉบับนั้น มันคือรายงานการตรวจสอบสิทธิบัตร "เล่ยเถิงแบตเตอรี่... ยื่นจดสิทธิบัตรเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องไปตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว พวกเขาแก้ปัญหาแบตบวมได้นานแล้ว เพียงแต่... ซ่อนเอาไว้ยังไม่เอาออกมาโชว์" "พอผมได้ข่าว ก็รีบให้ฝ่ายกฎหมายตรวจสอบทันที แนวทางเทคโนโลยีสำคัญหลายอย่างที่เราใช้ มีส่วนซ้อนทับกับสิทธิบัตรของพวกเขาจำนวนมาก" เสียงของเหลียงอวี่หง ราวกับค้อนปอนด์ที่ทุบลงกลางใจเจิงเส้าจวินทีละคำ "พูดง่ายๆ ก็คือ ต่อให้เราทำออกมาได้... ก็ละเมิดสิทธิบัตรของพวกเขาอยู่ดี" "ผลิตภัณฑ์ของเรา ไม่มีทางวางขายในตลาดได้เลย"

ตูม! เจิงเส้าจวินรู้สึกเหมือนสมองระเบิด ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกฟ้าผ่า เขาเซถอยหลังไปสองก้าว มองเอกสารสิทธิบัตรฉบับนั้นด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ทำไมถึงเป็นแบบนี้? นี่มันคือผลงานที่ทีมของเขาทุ่มเทแรงกายแรงใจวิจัยกันหามรุ่งหามค่ำ เลือดตาแทบกระเด็นเชียวนะ! เขาคว้าเอกสารฉบับนั้นขึ้นมา กวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็ว ยิ่งอ่าน ใจก็ยิ่งจมดิ่ง ยิ่งอ่าน มือก็ยิ่งสั่นระริก เป็นเรื่องจริง... เส้นทางเทคโนโลยีที่ระบุไว้ข้างบน เหมือนกับทิศทางที่เขานำทีมฝ่าฟันมาถึงเจ็ดแปดส่วน!