บทที่ 209 ขุดคนไม่สำเร็จ

อย่างไรก็ตาม ความเป็นจริงก็ได้ฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของหม่าอวี่เถิง จนหน้าชาไปหมดอย่างรวดเร็ว สองสัปดาห์ต่อมา เหอเวยตี้เดินเข้ามาในห้องทำงานของหม่าอวี่เถิงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "บอสครับ สถานการณ์... ไม่ค่อยสู้ดีนักครับ"

"ว่ามา" หม่าอวี่เถิงวางเอกสารในมือลง "เราได้ติดต่อวิศวกรเป้าหมายจากค่ายรถยนต์ร่วมทุนยักษ์ใหญ่ไปแล้วกว่าร้อยคน ตั้งแต่ระดับผู้อำนวยการฝ่ายลงไปจนถึงวิศวกรระดับปฏิบัติการ..." เหอเวยตี้หยุดเว้นจังหวะ แล้วพูดด้วยความยากลำบาก "จนถึงตอนนี้ มีแค่สิบกว่าคนที่ตอบกลับมาว่าขอลองพิจารณาดูก่อน แต่คนที่แสดงเจตจำนงชัดเจนว่ายินดีจะมาร่วมงานกับเรา... ไม่มีเลยแม้แต่คนเดียวครับ"

"ทำไม?" หม่าอวี่เถิงขมวดคิ้ว เหอเวยตี้ยิ้มเจื่อนๆ "สาเหตุหลักมีอยู่สองข้อครับ"

"ข้อแรก อุตสาหกรรมยานยนต์ไม่เหมือนกับเซมิคอนดักเตอร์ ตอนนี้ตลาดรถยนต์ในประเทศกำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นอย่างรุนแรง ผลประกอบการของค่ายรถร่วมทุนระดับหัวแถวหลายเจ้าดีมากๆ ทั้งโบนัสสิ้นปี เงินปันผล และสวัสดิการต่างๆ รวมกันแล้ว รายได้จริงของพวกเขาสูงมากครับ"

"ข้อเสนอเงินเดือนที่เรายื่นให้ แม้จะดึงดูดใจ แต่ยังไม่มากพอที่จะทำให้พวกเขายอมทิ้งทุกอย่าง เพื่อมาเดิมพันอาชีพการงานกับเราครับ"