บทที่ 208 ใบอนุญาตผลิตรถยนต์

การยื่นขอใบอนุญาตผลิตรถยนต์ จำเป็นต้องผ่านเงื่อนไขบังคับหลายประการ ไม่ว่าจะเป็นขนาดสินทรัพย์ขององค์กร งบลงทุนด้านการวิจัยและพัฒนา การสำรองบุคลากรทางเทคนิค การสร้างฐานการผลิต... ด้วยพื้นฐานของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลในปัจจุบัน แม้เรื่องเงินทุนจะไม่ใช่ปัญหา แต่ในด้านอื่นๆ พวกเขาก็เหมือนกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง ขืนไปยื่นขอตอนนี้ มีหวังโดนตีตกกลับมาแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ "ดูท่าทาง เข้าทางประตูหน้าคงไม่ได้แล้ว" หม่าอวี่เถิงพึมพำกับตัวเอง

แน่นอนว่า นโยบายมีไว้บังคับใช้ กลยุทธ์มีไว้รับมือ บริษัทเอกชนอีกรายที่มีความกระหายอยากสร้างรถยนต์เหมือนกันอย่าง ฉีรุ่ยก็เคยคิดค้นวิธี "อ้อมค้อมเพื่อกอบกู้สถานการณ์" ขึ้นมา พวกเขาเลือกที่จะเอาตัวเองไปแขวนไว้ใต้ร่มเงาของ ม่อตูออโต้กรุ๊ปซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจที่มีรากฐานมั่นคงและประวัติดีงาม สิ่งที่ต้องแลก คือการโอนหุ้นบริษัท 20 เปอร์เซ็นต์ ให้กับม่อตูออโต้กรุ๊ปแบบฟรีๆ และทำการผลิตรวมถึงจำหน่ายภายใต้ชื่อยี่ห้อ "ม่อตูฉีรุ่ย" ผลตอบแทนที่ได้คือ ม่อตูออโต้กรุ๊ปได้มอบช่องทางการจัดจำหน่ายและการสนับสนุนหลังการขายอันล้ำค่าให้กับผลิตภัณฑ์ของฉีรุ่ย ช่วยให้พวกเขาผ่านพ้นช่วงเริ่มต้นที่ยากลำบากที่สุดมาได้ แต่วิธีการนี้ หม่าอวี่เถิงตัดทิ้งออกจากตัวเลือกตั้งแต่แรก ล้อเล่นหรือเปล่า? ให้เอาแบรนด์รถยนต์ที่เขาสร้างมากับมือ แบ่งหุ้น 20 เปอร์เซ็นต์ให้คนอื่นฟรีๆ เนี่ยนะ? แบบนั้นมันทรมานยิ่งกว่าเฉือนเนื้อตัวเองเสียอีก!

ที่สำคัญกว่านั้นคือ รูปแบบความร่วมมือที่กรรมสิทธิ์ไม่ชัดเจนแบบนี้ ดูเหมือนจะเป็นทางลัด แต่ความจริงซ่อนภัยร้ายไว้เพียบ ในอนาคตเมื่อบริษัทเติบโตขึ้น ปัญหาขัดแย้งเรื่องหุ้น เรื่องแบรนด์ และเรื่องสิทธิ์ในการควบคุมบริหาร จะต้องตามมาเป็นขบวนแน่นอน สิ่งที่เขาต้องการสร้าง คือ "เล่ยเถิงออโต้" ที่บริสุทธิ์ผุดผ่องและเป็นของเขาโดยสมบูรณ์! เขาไม่มีวันยอมให้แบรนด์ต้องแปดเปื้อนสีสันที่ไม่ชัดเจนตั้งแต่ตอนถือกำเนิดเด็ดขาด

เมื่อตัดวิธีขอใบอนุญาตโดยตรงและการไปขอแขวนป้ายชื่อร่วมกับคนอื่นทิ้งไป ก็เหลือเพียงหนทางสุดท้าย และเป็นหนทางที่ตรงไปตรงมาที่สุด เข้ากับสไตล์การทำงานของหม่าอวี่เถิงที่สุด การเข้าซื้อกิจการ! ซื้อบริษัทที่มีใบอนุญาตผลิตรถยนต์อยู่แล้วมาดื้อๆ เลย! เมื่อคิดได้ดังนี้ หม่าอวี่เถิงก็ตัดสินใจเด็ดขาด เขากดปุ่มเรียกเลขาฯ "เสิ่นฮ่าว เข้ามาหน่อย"

ไม่นานนัก เสิ่นฮ่าวก็ผลักประตูเข้ามา ในมือยังถือเอกสารที่เพิ่งจัดเรียงเสร็จใหม่ๆ "บอสครับ" หม่าอวี่เถิงมองเลขาฯ ที่ดูสุขุมและเก่งกาจขึ้นทุกวันของเขา จู่ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นมา "เสี่ยวฮ่าว ผมจำได้ว่าคุณจบจากมหาวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ฮาร์บิน เอกเครื่องกลใช่ไหม?" เสิ่นฮ่าวชะงักไปเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ บอสถึงถามเรื่องนี้ แต่เขาก็รีบตอบกลับทันที "ใช่ครับบอส สาขาการออกแบบและผลิตเครื่องจักรกลและระบบอัตโนมัติครับ"