บทที่ 214 ในที่สุดก็เป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง

ในขณะเดียวกัน เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือของหม่าอวี่เถิงก็แทบจะดังไม่หยุดหย่อน "ท่านประธานหม่า! ยินดีด้วยครับ ยินดีด้วย! คราวนี้ท่านคือ 'ทั่วหล้าใครบ้างไม่รู้จัก' ของจริงเลยนะเนี่ย!" ปลายสายคือน้ำเสียงอันดังลั่นและเสียงหัวเราะที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ หม่าอวิ๋น แห่งเมืองหลินอัน "อาจารย์หม่าชมเกินไปแล้วครับ ก็แค่ชื่อเสียงจอมปลอม" หม่าอวี่เถิงตอบรับตามมารยาท "ฮ่าๆๆ ท่านประธานหม่าถ่อมตัวเกินไปแล้ว! วันไหนมาหลินอัน ผมจะเลี้ยงชาหลงจิ่งที่ดีที่สุดเลย!"

วางสายไป ยังไม่ทันจะได้พักหายใจ สายของ ติงซานสือ ก็โทรเข้ามาอีก "อวี่เถิง นายยิ่งมายิ่งร้ายกาจนะ ปีนี้พุ่งขึ้นไปอยู่อันดับหนึ่งของทำเนียบคนรวยเลย"

"ของนอกกายทั้งนั้น พวกเราทำอุตสาหกรรมการผลิต จะไปสุขสบายอิสระเสรีเหมือนพวกนายที่ทำอินเทอร์เน็ตได้ยังไง"

"พูดถึงเรื่องนี้ ต้องขอบคุณเงินทุนสนับสนุนของนายก่อนหน้านี้จริงๆ ที่ทำให้เกม 'ต้าฮว่าซีโหยว' ของเราวางตลาดได้ราบรื่น"

"ตอนนี้ผลตอบรับจากตลาดถือว่าไม่เลวเลย ตัวเลขในรายงานการเงินสิ้นปีน่าจะออกมาสวย คาดว่าปีหน้าราคาหุ้นบริษัทเราน่าจะดีดกลับไปยืนเหนือ 1 ดอลลาร์ได้ ในที่สุดก็ไม่ต้องกังวลเรื่องเสี่ยงโดนถอดออกจากตลาดหลักทรัพย์แล้ว" สำหรับการระดมทุนแบบเจาะจงของหม่าอวี่เถิงก่อนหน้านี้ ติงซานสือยังคงซาบซึ้งใจ เพราะตอนนั้นมันคือช่วงความเป็นความตายของหว่างอี้จริงๆ "งั้นผมก็ต้องขอบคุณพี่ติงที่พาผมรวยด้วยนะครับ"