นทที่ 225 สัมภาษณ์รอบสอง

จังหวะการพูดของเสิ่นฮ่าวราบเรียบและชัดเจน เขาสรุปรายงานการทำงานในช่วงไม่กี่วันมานี้ ตั้งแต่การจัดตั้งสำนักงานไปจนถึงกระบวนการสัมภาษณ์ผู้สมัครอย่างกระชับและได้ใจความ "...วันนี้สัมภาษณ์ผู้สมัครไปทั้งหมดสามท่านครับ เป้าหมายคือหาผู้รับผิดชอบศูนย์วิจัยและพัฒนา"

"หนึ่งในนั้นชื่อ หวางต้าหย่ง อดีตรองผู้อำนวยการฝ่ายวิเคราะห์การออกแบบของเจเนอรัล มอเตอร์ส จบปริญญาเอกวิศวกรรมยานยนต์จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน"

"ไม่ว่าจะภูมิหลังด้านเทคนิคหรือประสบการณ์การบริหาร ล้วนตรงกับความต้องการของเราอย่างมาก ส่วนอีกสองท่าน ผมเห็นว่ายังห่างชั้นอยู่ครับ" เสิ่นฮ่าวเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะสรุปความเห็นของตน "ข้อเสนอแนะของผมคือ ผู้ที่จะมารับตำแหน่งนี้ จำเป็นต้องให้ทางสำนักงานใหญ่ หรือตัวบอสเองเป็นคนตัดสินใจขั้นสุดท้ายครับ"

ปลายสายเงียบไปหลายวินาที หม่าอวี่เถิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ นิ้วมือเคาะโต๊ะเบาๆ โดยไม่รู้ตัว รองผู้อำนวยการเชื้อสายจีนของจีเอ็ม ถูกปลดเพราะการเมืองภายในและการลดขนาดโครงการ บทละครฉากนี้ เขาคุ้นเคยดีเหลือเกิน ในอีกสิบกว่าปีข้างหน้า เมื่อตงต้าผงาดขึ้นมาและภาคอุตสาหกรรมของอเมริกากลวงเปล่า จะมี "หวางต้าหย่ง" ปรากฏตัวขึ้นอีกนับไม่ถ้วน พวกเขาคือบุคลากรชั้นยอดที่อเมริกาฟูมฟักขึ้นมา แต่ด้วยเหตุผลร้อยแปดพันเก้าทำให้ไม่สามารถเติบโตต่อในระบบนั้นได้ สุดท้ายจึงต้องหอบเอาความสามารถและประสบการณ์ข้ามมหาสมุทรกลับมา กลายเป็นเชื้อเพลิงอันล้ำค่าที่สุดสำหรับการยกระดับอุตสาหกรรมของตงต้า การสร้างรถยนต์ คือหมากตาที่สำคัญที่สุดของเหลยถิงอินดัสทรีในทศวรรษหน้า และผู้รับผิดชอบศูนย์วิจัยแห่งนี้ ก็คือ 'ตัวปืนใหญ่' ที่ใช้เปิดกระดานหมากตานี้ จะเดินพลาดไม่ได้เด็ดขาด การจัดการของเสิ่นฮ่าวเหมาะสมมาก เขาไม่ใช้อำนาจที่ได้รับมอบหมายมาอย่างพร่ำเพรื่อ และส่งคืนอำนาจการตัดสินใจสุดท้ายกลับมา แต่เรื่องนี้ จะให้ตัดสินใจผ่านโทรศัพท์และเรซูเม่ไม่กี่แผ่นคงไม่ได้ เขาต้องไปเจอหวางต้าหย่งคนนี้ด้วยตัวเอง

"ผมเข้าใจแล้ว" หม่าอวี่เถิงเอ่ยปาก ความเหนื่อยล้าพลันมลายหายไปสิ้น "คุณทำได้ดีมาก รั้งตัวหวางต้าหย่งคนนั้นไว้ บอกเขาว่าเราขอเวลาประเมินภายในสักสองสามวัน อย่าให้บริษัทอื่นแย่งตัวไปได้ล่ะ"