บทที่ 227 การเลือกโมเดลรถ

แนวคิดชุดนี้ เป็นตรรกะแบบ 'ก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง' ของค่ายรถยนต์ดั้งเดิมล้วนๆ ฟังดูไร้ที่ติ ทว่าหม่าอวี่เถิงกลับยิ้ม และเสนอความเห็นที่ต่างออกไป "เหล่าหวาง คุณอาจจะยังไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ตลาดของตงต้าในปัจจุบันเท่าไหร่" เขาเริ่มอธิบายอย่างใจเย็น "ในตงต้า รถแฮทช์แบ็กมีสถานะที่น่ากระอักกระอ่วนอยู่ครับ เพราะในสมัยก่อนรัฐบาลควบคุมใบอนุญาตผลิตรถเก๋งเข้มงวดมาก หลายบริษัทเพื่อหลีกเลี่ยงการขออนุญาต จึงอาศัยช่องโหว่ไปผลิตรถแฮทช์แบ็กที่ในสมัยนั้นถูกจัดหมวดหมู่ให้เป็นรถบรรทุกแทน"

"นั่นทำให้มีรถแฮทช์แบ็กราคาถูกทะลักเข้าสู่ตลาดจำนวนมาก อย่างเช่น ชาราด หรือ อัลโต้ บรรดาค่ายรถต่างก็แข่งขันตัดราคากันในตลาดกลุ่มนี้จนเลือดตากระเด็น"

"นานวันเข้า ก็เกิดค่านิยมที่ฝังรากลึกในใจชาวบ้านว่า: รถแฮทช์แบ็ก คือคำพ้องความหมายของคำว่า ราคาถูกและเกรดต่ำ"

"ดังนั้น ถ้าเราอยากได้รับการยอมรับในตลาด และขายได้ราคาดี เราจำเป็นต้องทำรถเก๋งซีดาน (รถเก๋ง 4 ประตู) ครับ"

การวิเคราะห์ของหม่าอวี่เถิง ทำให้หวางต้าหย่งอึ้งไป ข้อมูลเหล่านี้ เป็นสถานการณ์ตลาดที่คนอเมริกันอย่างเขาไม่ค่อยรู้ "รถเก๋งซีดาน..." หวางต้าหย่งพึมพำกับตัวเอง เริ่มกลับมาคิดทบทวนใหม่