บทที่ 230 ประกาศแผนการถือหุ้นสำหรับพนักงานทุกคน

"ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม? สี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์?"

"ให้เปล่าพวกเราเลยเหรอ?"

"ประธานหม่าบ้าไปแล้วหรือเปล่า!!" ด้านล่างเวทีเกิดความโกลาหลโดยสิ้นเชิง ผู้คนลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เหล่าคนงานที่นั่งอยู่ในสถานที่จัดงานย่อยถึงกับกระโดดตัวลอย ทำแก้วเหล้าและถ้วยชามบนโต๊ะหกระเนระนาดโดยไม่สนใจไยดี ทั่วทั้งงานตกอยู่ในความเงียบสงัดราวกับป่าช้าชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงฮือฮา ทุกคนนึกว่าตัวเองหูฝาด สี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์? นั่นมันเกือบครึ่งบริษัทเชียวนะ! แถมพนักงานระดับล่างสุดยังได้รับสิทธิ์ถือหุ้นนี้ด้วย?!

ใช่แล้ว หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วน หม่าอวี่เถิงตัดสินใจขยายขอบเขตการจูงใจให้ครอบคลุมพนักงานทุกคนในกลุ่มบริษัท รวมถึงพนักงานฝ่ายผลิตหน้างานทุกคน เขานึกถึง "พี่ตง" (หลิวเฉียงตง แห่ง JD.com) เจ้าพ่ออีคอมเมิร์ซผู้มีต้นกำเนิดจากรากหญ้าในอีกห้วงเวลาหนึ่ง ในช่วงที่บริษัทเติบโตอย่างรวดเร็ว พี่ตงก็เคยประกาศอย่างฮึกเหิมว่าพนักงานทุกคนที่ร่วมต่อสู้มาด้วยกันคือพี่น้องของเขา แม้ว่าในภายหลัง การแข่งขันทางธุรกิจที่โหดร้ายและแรงกดดันจากผลประกอบการ จะทำให้เขาต้องนิยามคำว่า "พี่น้อง" ใหม่ โดยกล่าวว่า "คนที่ผลงานแย่ต่อเนื่อง ไม่เคยทุ่มเท ไม่ใช่พี่น้องของผม" แต่หม่าอวี่เถิงเชื่อว่า ในช่วงเริ่มต้น เจตนารมณ์ดั้งเดิมของพี่ตงนั้นจริงใจ เขายังจำได้ว่า ในห้วงเวลานั้น คนที่มาส่งพัสดุที่บ้านเขาเป็นสิบปี ก็ยังคงเป็นพนักงานส่งของคนเดิม ถ้าไม่ใช่เพราะสวัสดิการดีพอ คงไม่มีใครยอมอดทนทำงานในตำแหน่งระดับล่างที่เหนื่อยยากขนาดนั้นได้นานขนาดนี้ เขา หม่าอวี่เถิง ก็จะทำแบบเดียวกัน เขาต้องการให้คนงานเก่าแก่ที่ร่วมสู้มาตั้งแต่สมัยพ่อของเขา หม่ากั๋วเหลียง และคนที่ยอมหลั่งเหงื่อทำงานหนักเพื่อบริษัทอย่างซื่อสัตย์ ได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่าที่สุดในระหว่างที่กลุ่มเหลยถิงอินดัสทรีเติบโตอย่างก้าวกระโดด

"ทุกท่านเงียบก่อนครับ" หม่าอวี่เถิงเพิ่มระดับเสียงขึ้นอีกครั้ง เพื่อกดเสียงอื้ออึงในงานให้สงบลง "โปรดฟังผมพูดให้จบ"