นทที่ 229 งานประจำปีของกลุ่มบริษัทปี 2002

หม่าอวี่เถิงต้องการประกาศแผนการสร้างแรงจูงใจด้วยการให้พนักงานทุกคนถือหุ้นในงานประจำปี เรื่องนี้ เขาจำเป็นต้องนั่งแท่นบัญชาการด้วยตัวเอง และเตรียมการทุกอย่างให้พร้อมสรรพ

"เสิ่นฮ่าว" หม่าอวี่เถิงเรียกเลขาที่คอยติดตามเขาเงียบๆ มาตลอด "ครับบอส" เสิ่นฮ่าวขานรับทันที "ไปจองตั๋วเครื่องบินกลับเผิงเฉิงเที่ยวบินที่เร็วที่สุด" หม่าอวี่เถิงมองเกล็ดหิมะที่โปรยปรายนอกหน้าต่าง แล้วเอ่ยช้าๆ "ทางฝั่งดีทรอยต์ ฝากให้เหล่าหวางดูแลไปก่อน ได้เวลากลับบ้านกันแล้ว"

......

อากาศเดือนมกราคมของเผิงเฉิงมีความชื้นอันเป็นเอกลักษณ์ของเมืองทางใต้ ซึ่งแตกต่างจากลมหนาวบาดผิวของดีทรอยต์อย่างสิ้นเชิง งานประจำปีของนิคมอุตสาหกรรมเหลยถิง จัดขึ้นก่อนสิ้นปีตามธรรมเนียมปฏิบัติ เพียงแต่ด้วยขนาดของพนักงานในเครือที่ขยายตัวอย่างรวดเร็ว ลานกว้างกลางแจ้งที่เคยจุคนได้ทั้งหมด บัดนี้ไม่เพียงพอเสียแล้ว สถานที่จัดงานหลักในปีนี้จึงตั้งอยู่ที่โรงอาหารชั้นสองของอาคารสำนักงานตึก A ที่นี่ถูกดัดแปลงง่ายๆ ให้มีเวทีขนาดไม่ใหญ่นัก ด้านล่างอัดแน่นไปด้วยผู้บริหารและตัวแทนพนักงานดีเด่นจากทุกสายงานกว่าหนึ่งพันคน

ส่วนพนักงานที่เหลือ กระจายตัวกันอยู่ตามโรงอาหารของโรงงานและอาคารสำนักงานต่างๆ ในนิคมอุตสาหกรรม เบียร์เย็นเจี๊ยบและอาหารร้อนๆ วางอยู่เต็มโต๊ะ ทุกคนต่างแหงนหน้าจ้องมองโทรทัศน์ที่แขวนอยู่ด้านหน้าโรงอาหาร บนหน้าจอ กำลังถ่ายทอดสดภาพบรรยากาศจากสถานที่จัดงานหลัก ส่วนบริษัท เหลยถิงลิเธียม ที่อยู่ไกลถึงเมืองซินอวี๋ นั้นไกลเกินเอื้อม นอกจากผู้บริหารและตัวแทนพนักงานดีเด่นแล้ว คนอื่นไม่สามารถมาร่วมงานประจำปีของกลุ่มบริษัทได้ คงต้องรออีกสองวัน ค่อยจัดงานภายในแยกต่างหาก ซึ่งหม่าอวี่เถิงก็จะบินไปร่วมงานด้วยตัวเองเช่นกัน