บทที่ 257 โลกของฉัน

"นายเคยคิดไหมว่า เกมแบบไหนกันที่นับว่าเป็นระดับ 'ปรากฏการณ์'?"

"หือ?" หม่าหมิงชะงักไป คำถามนี้เขาไม่เคยคิดให้ลึกซึ้งมาก่อนจริงๆ

เขาเพียงแค่รู้สึกแบบเหมารวมว่า เกมที่สนุกและขายดี นั่นแหละคือระดับปรากฏการณ์

"ภาพกราฟิกสวยที่สุด?" หม่าอวี่เถิงโยนคำถามออกมาอย่างไม่รีบร้อน

"ระบบการเล่นซับซ้อนที่สุด? หรือเนื้อเรื่องลึกซึ้งกินใจที่สุด?"