บทที่ 258 เหลียนอวี่โป๋เริ่มงาน

ไม่นานนัก อาหารเมนูปลาที่ส่งกลิ่นหอมฉุยก็ถูกทยอยนำมาเสิร์ฟบนโต๊ะ

มีทั้งปลานึ่งซีอิ๊ว ปลาตุ๋นน้ำแดง และปลาทอดกรอบ

ยังมีซุปปลาสีขาวขุ่นราวกับน้ำนมที่เคี่ยวจากหัวและก้างปลา โรยหน้าด้วยต้นหอมซอย รสชาติสดหวานจนแทบจะกลืนลิ้นลงไป

ทว่า เมื่อเผชิญหน้ากับอาหารมื้อใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์เช่นนี้ หม่าหมิงกลับกินโดยไม่รู้รสชาติ

เขาพุ้ยข้าวเข้าปากลวกๆ สองสามคำ ก็หยิบสมุดบันทึกเล่มเล็กออกมาขีดๆ เขียนๆ ปากก็พึมพำงึมงำไม่หยุด