บทที่ 333 การปลอบโยนของภรรยา

หม่าอวี่เถิงจ้องเขม็งไปที่เหลียนอวี่โป๋ แววตาลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งความบ้าคลั่ง

"จดจำความอัปยศในวันนี้ไว้ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เหลยถิงอินดัสทรีจะถูกคนอื่นบีบคอ"

"เอาสัญญาฉบับนี้ไปใส่กรอบ แล้วแขวนไว้ที่ผนังศูนย์วิจัยและพัฒนา! ผมต้องการให้วิศวกรทุกคนได้เห็นมันเป็นสิ่งแรกในทุกเช้าที่มาทำงาน!"

"ไสหัวไปทำงานได้แล้ว!"

เหลียนอวี่โป๋ไม่เคยเห็นหม่าอวี่เถิงระเบิดอารมณ์รุนแรงขนาดนี้มาก่อน ด้วยความเกรงกลัวต่อรังสีอำมหิต เขาจึงรีบเก็บเอกสารบนพื้นแล้วหนีตะเพิดออกจากห้องทำงานไป