บทที่ 345 ภาพชีวิตประจำวันในเขตที่พักพนักงาน

ทุกคนได้รับมอบหมายภารกิจที่ชัดเจนและหนักหน่วง บรรยากาศภายในห้องประชุมจึงอบอวลไปด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานกันอย่างน่าประหลาด ระหว่างความตึงเครียดถึงขีดสุดและความตื่นเต้นถึงขีดสุด

หม่าอวี่เถิงลุกขึ้นยืน หันหน้าไปทางผู้เข้าร่วมประชุมทุกคน

"ทุกท่านครับ"

เสียงของเขาดังผ่านลำโพงและก้องกังวานไปทั่วห้องประชุม

"ผมรู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้มันบ้าบิ่น แต่เราไม่มีภาระทางประวัติศาสตร์ และนี่แหละคือต้นทุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา"