บทที่ 395 การประชุมอุตสาหกรรมรถยนต์นั่งส่วนบุคคล

หม่าอวี่เถิงเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง พบว่าเข็มนาฬิกาชี้ไปที่เวลาห้าโมงเย็นแล้ว

จึงปิดแฟ้มเอกสารลงและหยิบเสื้อคลุมขึ้นมา

"วันนี้พอแค่นี้เถอะ ผมกลับก่อนล่ะ"

เหลียนอวี่โป๋รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ในความทรงจำของเขา หม่าอวี่เถิงแทบจะไม่เคยเลิกงานเร็วขนาดนี้มาก่อน

หม่าอวี่เถิงไม่ได้อธิบายอะไร เพียงแต่มุมปากปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยนที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น