บทที่ 81 ข่าวร้ายที่ถาโถม

สิ้นเสียงคำประกาศกร้าว ทั้งห้องประชุมเงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก ทุกคนต่างถูกสะกดด้วยรังสีความเด็ดเดี่ยวของหม่าอวี่เถิง แม้แต่เฉินหลี่ ทนายความอาวุโสที่ผ่านร้อนผ่านหนาวในสมรภูมิธุรกิจมาโชกโชน วินาทีนี้ยังรู้สึกเลือดในกายพลุ่งพล่าน เขามองหม่าอวี่เถิง พยักหน้าให้อย่างหนักแน่น "ดี! ท่านประธานครับ มีคำพูดนี้ของท่าน โอกาสชนะคดีของเราก็เพิ่มขึ้นอีกสามส่วน!"

ไฟในการต่อสู้ของเขาถูกจุดติดจนลุกโชน "ผมจะรีบติดต่อไปยังสำนักงานกฎหมายชั้นนำในสามประเทศที่ผมรู้จักเดี๋ยวนี้ครับ!"

"ที่สหรัฐอเมริกา เราสามารถติดต่อ ควินน์ เอ็มมานูเอลหรือ เคิร์กแลนด์ แอนด์ เอลลิส พวกเขามีประสบการณ์โชกโชนในคดีสิทธิบัตร"

"ทางฝั่งยุโรป เฟรชฟิลด์ส หรือ โฮแกน โลเวลล์ส ล้วนเป็นตัวเลือกที่ดี..."

ชื่อแต่ละชื่อที่หลุดออกมาจากปากของเฉินหลี่ ล้วนเป็นชื่อที่ดังก้องโลกในแวดวงกฎหมายระหว่างประเทศ สงครามสิทธิบัตรข้ามชาติที่ไม่เคยมีมาก่อน ได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ ณ วินาทีนี้ ทันทีที่การประชุมจบลง เฉินหลี่ก็เริ่มงานทันทีในห้องทำงานชั่วคราวที่เล่ยเถิงอินดัสเตรียลจัดเตรียมไว้ให้ เขาโทรศัพท์ทางไกลข้ามประเทศอย่างไม่หยุดหย่อน เพื่อสร้างทีมทนายความที่ครอบคลุมทั้งสหรัฐอเมริกา ยุโรป และญี่ปุ่น อย่างรวดเร็ว ฝ่ายกฎหมายและฝ่ายเทคนิคของเล่ยเถิงอินดัสเตรียล ภายใต้การบัญชาการของเขา ก็เริ่มรวบรวมเอกสารทางเทคนิคและบันทึกการติดต่อสื่อสารที่มีจำนวนมหาศาล เพื่อเตรียมกระสุนดินดำสำหรับสงครามที่กำลังจะมาถึง ทั้งบริษัทเปรียบเสมือนเครื่องจักรสงครามที่มีความแม่นยำสูง เริ่มเดินเครื่องด้วยความเร็วเต็มพิกัด

ทว่า ในขณะที่เล่ยเถิงอินดัสเตรียลกำลังเตรียมพร้อมรับศึก โซนี่ก็ไม่ได้หยุดนิ่ง การโจมตีระลอกที่สอง ได้คืบคลานเข้ามาอย่างเงียบเชียบ และการโจมตีครั้งนี้ อำมหิตและอันตรายยิ่งกว่าหมายศาลเสียอีก

"ท่านประธานคะ! โซนี่แบตเตอรี่ลงมืออีกแล้วค่ะ!" หลี่ลี่ซินผลักประตูห้องทำงานหม่าอวี่เถิงเข้ามา ในมือถือเอกสารข่าวภาษาต่างประเทศที่เพิ่งออกมาจากเครื่องแฟกซ์สดๆ ร้อนๆ "ดูนี่สิคะ!"

หม่าอวี่เถิงรับเอกสารมา สายตาจับจ้องไปที่รายงานข่าวจากสื่อการเงินกระแสหลักของสหรัฐฯ ฉบับบนสุด พาดหัวข่าวตัวโต บาดตาบาดใจ 《หัวขโมยเทคโนโลยีจากตะวันออก? โซนี่ฟ้องบริษัทตงต้า 'เล่ยเถิงอินดัสเตรียล' ข้อหาละเมิดสิทธิบัตรแบตเตอรี่ลิเธียม!》

เนื้อหาข่าวเขียนด้วยถ้อยคำปลุกปั่นอย่างถึงที่สุด ทั้งที่ศาลยังไม่ทันได้เปิดพิจารณาคดี แต่ระหว่างบรรทัดของบทความ กลับพิพากษาโทษให้เล่ยเถิงอินดัสเตรียลไปเรียบร้อยแล้ว ทุกตัวอักษรแฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งและอคติที่มีต่อบริษัทจากตงต้า วาดภาพให้เล่ยเถิงอินดัสเตรียลเป็นพวกไร้ยางอายที่เติบโตมาจากการลอกเลียนแบบ และขโมยผลงานวิจัยอันยากลำบากของโซนี่ไป

หม่าอวี่เถิงตีหน้านิ่ง พลิกไปดูฉบับที่สอง มาจากยุโรป พาดหัวเปลี่ยนแค่เปลือก แต่ไส้ในเหมือนเดิม 《งานรื่นเริงของนักก๊อบปี้? แบตเตอรี่ลิเธียมของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลจมปลักในโคลนตมสิทธิบัตร!》

ฉบับที่สาม มาจากญี่ปุ่น 《ความอัปยศของจักรวรรดิ! เทคโนโลยีหลักของโซนี่ถูกบริษัทตงต้าขโมย!》

แต่ละบทความล้วนร้ายกาจ แต่ละประโยคล้วนทิ่มแทงหัวใจ โซนี่ไม่ได้เลือกสื่อแท็บลอยด์เล็กๆ แต่จงใจเลือกสื่อกระแสหลักที่มีอิทธิพลสูงสุดในสามภูมิภาค พวกเขาไม่ได้ต้องการแค่แหย่เล่น แต่ต้องการตอกตรึงเล่ยเถิงอินดัสเตรียลไว้กับเสาแห่งความอัปยศ และทำลายภาพลักษณ์แบรนด์เล่ยเถิงให้เหม็นเน่าในคราวเดียว!

"สงครามสื่อ..." หม่าอวี่เถิงวางเอกสารลง น้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ หลี่ลี่ซินสีหน้าเคร่งเครียด "ใช่ค่ะท่านประธาน! นี่คือการสาดโคลนผ่านสื่อชัดๆ! พวกเขาต้องการทำให้ชื่อเสียงเราป่นปี้ ทำให้สินค้าของเราขายไม่ออกในตลาดต่างประเทศ!"

เสียงเธอยังไม่ทันขาดคำ ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง คราวนี้เป็นผู้จัดการฝ่ายกฎหมาย พอเห็นสีหน้าเขา หม่าอวี่เถิงก็รู้ทันทีว่าสิ่งที่นำมาไม่ใช่ข่าวดี "ท่านประธานครับ..." หม่าอวี่เถิงเงยหน้ามอง "ว่ามา"

"เพิ่งได้รับแจ้งข่าวใหม่ครับ ซันโย แบตเตอรี่ ก็ยื่นฟ้องเราข้อหาละเมิดสิทธิบัตร ทั้งในญี่ปุ่น สหรัฐฯ และยุโรปเหมือนกันครับ!"

อะไรนะ?! ในห้องประชุม เฉินหลี่ที่เพิ่งมาถึงและผู้บริหารคนอื่นๆ ต่างพากันตะลึงงัน ซันโย? ยักษ์ใหญ่แบตเตอรี่จากญี่ปุ่นอีกราย! เสียงของผู้จัดการฝ่ายกฎหมายสั่นเครือ "ข้อหาฟ้องร้องคล้ายกับโซนี่มากครับ คือละเมิดสิทธิบัตรแบตเตอรี่เหมือนกัน"

ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบสงัด ถ้าบอกว่าการฟ้องของโซนี่คือการลอบสังหารที่วางแผนมาอย่างดี การลงมาแจมของซันโย ก็คือการ "ซ้ำเติมคนล้ม" อย่างหน้าด้านๆ! พวกเขาคงเห็นโซนี่เปิดฉากแล้ว เลยคิดว่าเป็นโอกาสทองที่จะรุมกินโต๊ะทำลายธุรกิจแบตเตอรี่ลิเธียมของเล่ยเถิงอินดัสเตรียล จึงตัดสินใจ "ตามน้ำ" ทันที

กริ๊งงง— เสียงโทรศัพท์มือถือของหลี่ลี่ซินดังขึ้นทำลายความเงียบ เธอมองเบอร์โทร แล้วกล่าวขอโทษก่อนจะเดินออกไปรับสายข้างนอก ครู่ต่อมา เธอเดินกลับมาหาหม่าอวี่เถิงด้วยใบหน้าดำคล้ำ "ท่านประธานคะ เรื่องใหญ่แล้วค่ะ! เมื่อกี้ทาง โนเกีย และ อีริคสัน โทรมา แจ้งว่าเนื่องจากเราติดคดีสิทธิบัตร เพื่อความปลอดภัยของห่วงโซ่อุปทาน พวกเขาตัดสินใจ ยกเลิกออเดอร์แบตเตอรี่ แอล 2 ของเราค่ะ!"

ก่อนหน้านี้ทั้งสองบริษัทเพิ่งจะเซ็นสัญญาจองซื้อและเตรียมจ่ายเงินมัดจำหลังทดสอบ แอล 2 เสร็จ ไม่นึกเลยว่าจะเกิดจุดเปลี่ยนในเวลานี้ ข่าวนี้ สร้างความเสียหายรุนแรงยิ่งกว่าการฟ้องร้องของซันโยเสียอีก การสาดโคลนทางสื่อ การรุมล้อมของคู่แข่ง สุดท้ายผลลัพธ์จะไปตกอยู่ที่ตลาด การระงับความร่วมมือของโนเกียและอีริคสัน คือผลร้ายที่ชัดเจนที่สุด! สองบริษัทนี้คือลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลในขณะนี้ แม้พวกเขาจะยกเลิกแค่ออเดอร์ แอล 2 แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว คาดว่าหลังจากส่งมอบ แอล 1 ล็อตปัจจุบันครบ พวกเขาก็คงระงับการสั่งซื้อชั่วคราวเช่นกัน

ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ มันจะเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ ลูกค้าเจ้าอื่นที่กำลังรอดูท่าที พอเห็นท่าทีของสองยักษ์ใหญ่ ก็ย่อมถอยหนีแน่นอน ตลาดต่างประเทศของเล่ยเถิงอินดัสเตรียล อาจจะพังทลายลงในชั่วพริบตา! จบกัน งานนี้จบเห่ของจริง

ท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียดจนหายใจไม่ออก โทรศัพท์ของหลี่ลี่ซินก็ดังขึ้นอีกครั้ง เธอมองหน้าจอ แวบแรกอยากจะกดทิ้งเพราะกลัวเป็นข่าวร้ายอีก แต่เธอก็ตัดสินใจรับสาย "ฮัลโหล สวัสดีค่ะ..." ไม่กี่วินาทีต่อมา สีหน้าของหลี่ลี่ซินก็เปลี่ยนเป็นประหลาดใจระคนยินดี หลังจากวางสาย เธอเงยหน้ามองหม่าอวี่เถิง แล้วพูดขึ้น "ท่านประธานคะ... โมโตโรล่า ค่ะ!"

หัวใจของทุกคนเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากคอหอย โมโตโรล่าคือลูกค้าระดับนานาชาติรายแรกของพวกเขา ทั้งสองฝ่ายร่วมมือกันด้วยดีมาตลอด หรือว่าแม้แต่พาร์ตเนอร์ที่เคยร่วมกันสร้างเล่ยเถิงอินดัสเตรียลขึ้นมา ก็จะมาซ้ำเติมกันในเวลานี้ด้วย?

"ทางโมโตโรล่าบอกว่า พวกเขาเห็นข่าวแล้ว และรู้เรื่องคดีของโซนี่กับซันโยแล้ว"

"แต่ว่า... ฝ่ายกฎหมายของพวกเขาได้ทำการศึกษาเทคนิคและสิทธิบัตรที่เราส่งให้ก่อนหน้านี้อย่างละเอียดแล้ว พวกเขาเชื่อว่า เราไม่ได้ละเมิดสิทธิบัตร!"

"ดังนั้น พวกเขาจะยังคงสั่งซื้อแบตเตอรี่ลิเธียมของเราต่อไปครับ ไม่ว่าจะเป็นรุ่น แอล 1 หรือ แอล 2!"

ข่าวนี้ช่วยให้ทุกคนในที่นั้นถอนหายใจออกมาได้อย่างโล่งอก และทำให้ร่างกายที่เกร็งเขม็งมาตลอดของหม่าอวี่เถิง ผ่อนคลายลงได้บ้าง เขาหยิบปากกาบนโต๊ะ เขียนคำว่า "โมโตโรล่า" ลงบนกระดาษเปล่าอย่างหนักแน่น น้ำใจครั้งนี้... เขาจดจำไว้แล้ว