ตอนที่ 164
บทที่ 165
minibunny · 10,147 ตัวอักษร
ควบคุมจิตใจ (1)
ผมหลับตาไปนานแค่ไหนแล้วนะ
ในช่วงเวลาอันเลือนรางระหว่างความตื่นกับความหลับใหล เสียงที่คุ้นเคยก็ดังก้องขึ้นท่ามกลางความมืดมิด
"เด็กสมัยนี้จิตใจอ่อนแอกันจริง ๆ ความคิดความอ่านก็ไม่ได้เรื่อง เปราะบางกันขนาดนี้แล้วจะเอาตัวรอดกันได้ยังไง"
น้ำเสียงทื่อ ๆ หยาบกระด้าง และเจือไปด้วยอารมณ์
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น