บทที่ 166

ควบคุมจิตใจ (2)

หลังจากได้รับความช่วยเหลือจากระบบ ปัญหาการอาเจียนหลังมื้ออาหารก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง

ผมไม่ได้รู้สึกแย่อะไรเป็นพิเศษ แล้วก็ไม่ได้เอาเรื่องไม่เป็นเรื่องมาคิดฟุ้งซ่าน ความรู้สึกเหมือนตอนที่เพิ่งย้อนเวลากลับมาอายุยี่สิบปีใหม่ๆ เลย

'ดูเหมือนว่าสภาพจิตใจที่ค่อนข้างมั่นคงตอนที่ย้อนเวลากลับมา จะเป็นเพราะความทรงจำของผมยังกลับมาไม่ครบนี่เอง'

ถ้าผมย้อนกลับมาพร้อมกับความทรงจำที่ครบถ้วน ผมคงใช้เวลาแต่ละวันจมอยู่กับความรู้สึกสมเพชตัวเอง ถ้ามองในแง่นั้น สิ่งที่ระบบเลือกทำก็ถือว่าถูกต้องแล้ว ถึงผมจะไม่อยากยอมรับก็เถอะ