บทที่ 96

โปรโมตอีเวนต์ (1)

วันรุ่งขึ้น ทีม Spark ปิดกล้องการถ่ายทำไปด้วยความผูกพันที่อบอุ่นและแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

ถึงผมจะรู้สึกอับอายมากกว่าเดิมนิดหน่อยก็เถอะ

ความรู้สึกเหมือนกับเขียนข้อความยืดยาวหย่อนลงกล่องรับความคิดเห็นของพนักงาน แล้วเพิ่งมารู้ทีหลังว่าชื่อตัวเองถูกพิมพ์หราอยู่บนนั้นด้วย

เพราะอีชองฮยอนที่เอาแต่เกาะหนึบผมเป็นโคอาลาไม่มีทีท่าว่าจะยอมลงจากหลัง ผมเลยต้องพยายามอดกลั้นแทบแย่ที่จะไม่ถอดเสื้อยืดออกแล้วพูดว่า 'ไม่ต้องปิดบังหรอก วันนี้ฉันจะโชว์ท่อนบนซะเลย!'

หลังจากอิ่มอร่อยกับรามยอนมื้อเช้า—ทั้งที่พวกเรามีกันตั้งหกคน แต่พีดีดันบอกให้ต้มแค่ห้าห่อ ทำให้พวกเด็ก ๆ แอบหน้าจ๋อยไปนิด—เซอร์ไพรส์ที่น่ายินดีก็รอพวกเราอยู่เมื่อกลับมาถึง

"ทุกคน แผนอัลบั้มใหม่ผ่านอนุมัติแล้วนะ!"

"เย้!"

ระหว่างที่พวกเราออกไปอาบเหงื่อถ่ายทำรายการเซลฟ์แคมอีพีสองกันบนภูเขา UA ก็ได้จัดการเตรียมงานทั้งหมดสำหรับการคัมแบ็กไว้เสร็จสรรพ

ดูเหมือนว่าทีมงานจะทนดู Spark ล้มลุกคลุกคลานต่อไปไม่ไหวแล้ว ก็เลยสร้างปาฏิหาริย์ปั่นงานทันเส้นตายอันกระชั้นชิดได้สำเร็จ

ขอบคุณครับ พวกเราจะตอบแทนบุญคุณนี้ด้วยความสำเร็จ ไม่ใช่ผมหรอกนะ แต่เป็นพวกเด็ก ๆ Spark ต่างหาก

และสิ่งที่ต้อนรับผมอย่างกระตือรือร้นตอนกลับมาถึง ก็ไม่ได้มีแค่งานที่จัดการเสร็จเรียบร้อยแล้วเท่านั้น

[คิดว่าจะรอดไปได้เหรอหลังจากทำตัวเป็นศัตรูกับคนในวงการ? ไอ้พวกจองหองอย่างแกไม่มีวันเจริญหรอก นั่นแหละอนาคตของแก]

[ไม่ร้อนรนบ้างเหรอที่ตัวเองไม่มีฝีมือ? ดีแต่หลบอยู่หลังคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้วคอยเล่นตุกติก โคตรน่าสมเพช อย่าใช้ชีวิตแบบนี้เลย]

[แกน่ะ หัดจัดการภาพลักษณ์ของตัวเองให้ดี ๆ หน่อย แกไม่รู้หรอกว่าวงการนี้มันแคบแค่ไหน... ข่าวลือแพร่สะพัดไปหมดแล้ว แกเข้าใจสถานะของศิลปินรุ่นพี่กับบรรดาผู้อำนวยการบ้างไหม?]

[จำเอาไว้ว่ามีสายตามากมายกำลังจับจ้องบริษัทนี้อยู่ รุ่นน้องของชังจุนฮูกับคนรู้จักของฉัน... ทุกคนกำลังจับตาดูอยู่]

ยูฮันซูส่งข้อความมาหาผมตั้งมากมายภายในเวลาแค่สองวัน

สะกดคำก็ผิด ๆ ถูก ๆ จนแทบจะอ่านไม่ออก เขายังส่งข้อความมาสไตล์เดียวกับผู้จัดการนัมไม่มีผิด บางทีเขาอาจจะไปลงเรียนคอร์สส่งข้อความแบบนี้มาจริง ๆ ก็ได้

ที่สำคัญกว่านั้น หมอนี่โง่แบบนี้มาตลอดเลยหรือเปล่าเนี่ย?

อย่างน้อยตอนที่ต่อยหน้าผม เขาก็ยังมีหัวคิดพอที่จะเรียกผมไปในที่ที่ไม่มีกล้องวงจรปิด

ดูเหมือนว่าในชีวิตนี้คนคนนี้จะไม่เคยโดนคนที่มีอำนาจน้อยกว่าเอาเรื่องมาก่อนเลย ดูจากการที่เขากล้าทิ้งข้อความไว้เป็นหลักฐานมัดตัวเองโต้ง ๆ แบบนี้

เพื่อเป็นการตอบแทนความหน้าไม่อายของเขา ผมจัดการแคปและสำรองข้อมูลข้อความของยูฮันซูไว้ทั้งหมด

นอกจากปัญหาเรื่องข้อความขยะพวกนี้แล้ว ทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น

ยกเว้นก็แต่เรื่องเดียว นั่นคือการอัดเสียง

ตั้งแต่จบช่วง OJT มา ทักษะการแร็ปของอีชองฮยอนก็พัฒนาขึ้นอย่างบ้าคลั่ง และเขาก็คอยคุมคนอื่นอย่างเข้มงวดตามมาตรฐานใหม่ที่สูงลิบของตัวเอง

"อีวอลฮยอง พวกเราลองประสานเสียงตรงนี้ดูสักรอบดีไหมครับ! ผมว่าตอนร้องสดก็ต้องทำด้วยแน่เลย! น่าตื่นเต้นสุด ๆ ไปเลย!"

"ซองบินฮยอง ช่วยพยายามร้องไฮโน้ตให้นิ่งกว่านี้อีกนิดได้ไหมครับ ฮยองทำได้อยู่แล้ว!"

นอกเหนือจากพัคจูอูผู้เป็นอัจฉริยะด้านการร้องแล้ว สมาชิกอีกสี่คนที่เหลือต่างก็ต้องมาทนรับฟีดแบ็กสุดเข้มงวดของอีชองฮยอนระหว่างการอัดเสียง

คู่มักเน่ที่เคยซี้กันสุด ๆ กลับต้องมานั่งเถียงกันสามนาทีหลังร้องจบไปแต่ละท่อน

โบราณเขาว่าไว้ ยิ่งทะเลาะกันก็จะยิ่งโต ถ้าเป็นเรื่องจริง ภายในสิ้นสัปดาห์นี้เจ้าพวกนี้คงโตจนส่วนสูงปาเข้าไป 190 เซนติเมตรแล้วล่ะ

เท่านั้นยังไม่พอ ตอนนี้ผมต้องมาช่วยดูการคุมอัดเสียงร่วมกับอีชองฮยอนด้วย ผมก็เลยต้องมาคอยจู้จี้จับผิดการอัดเสียงของสมาชิกวง Spark แบบเรียงตัว

'ช่วยดูการคุมอัดเสียงเนี่ยนะ? ผมเนี่ยนะ?'

"นายเคยให้ฟีดแบ็กกับทีม A&R ตอนทำเพลง "Flowering" แล้วใช่ไหมล่ะ การมาคอยบอกต่อกันไปมามันไร้ประสิทธิภาพ เพราะงั้นฉันว่าอีวอล นายไปดูการคุมอัดเสียงเองแล้วปรับจูนกับพวกเด็ก ๆ ไปเลยน่าจะดีกว่านะ"

...มันก็เลยลงเอยแบบนี้นี่แหละ ด้วยเหตุนี้ผมถึงต้องมารับหน้าที่คนคอยเช็กคีย์เสียงแบบไม่คาดคิด แถมยังได้รับความรู้ใหม่เรื่องดนตรีมาซะล้นสมอง

แต่ถึงอย่างนั้น ภายใต้การนำของปรมาจารย์ด้านดนตรีอย่างคุณอีชองฮยอน เพลงที่สองอย่าง "With List" ก็เสร็จสมบูรณ์อย่างยอดเยี่ยม

"อีชองฮยอน ตอนนายแต่งเพลงแบบนั้นออกมา นายเผื่อเรื่องเต้นกับร้องสดไว้ด้วยหรือเปล่า"

"แน่นอนอยู่แล้ว คิดว่าฉันจะโฟกัสแค่เรื่องร้องโดยไม่สนเรื่องท่าเต้นกับจังหวะเลยหรือไง"

จากนั้นก็ถึงคราวการล้างแค้นแบบเลือดสาดของชเวเจโฮและคังกียอน

มันเป็นช่วงเวลาที่โคตรจะโปรดักทีฟ มาถึงจุดนี้ผมก็เริ่มลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยเป็นพนักงานออฟฟิศมาก่อนหรือเปล่า

ผมไถโทรศัพท์ดูนู่นนี่จนเสร็จ ระหว่างดื่มเครื่องดื่มเกลือแร่ที่คุณนิวรีอุตส่าห์ใจดีซื้อมาตุนไว้ในห้องซ้อมเพื่อเป็นการขอบคุณ

ตอนนี้ สิ่งที่ต้องทำก็คือเอามันไปคืนผู้จัดการเหมือนอย่างเคย

อ้อ แล้วก็ต้องคุยกับคุณโปโลให้จบด้วย

โปโลซอนแบ วง Hellas

[คุณอีวอล]

[Spark กำลังจะคัมแบ็กเหรอ??]

[เมื่อคืนมีข้อความแจ้งข่าวเรื่องนี้น่ะ]

ผม

[สวัสดีครับซอนแบ!

กำหนดการที่แน่นอนยังไม่ได้ข้อสรุปครับ

แต่เรากำลังจะปล่อยข่าวประชาสัมพันธ์เร็ว ๆ นี้ครับ!!]

โปโลซอนแบ วง Hellas

[โอ้]

[ทำงานหนักเลยนะครับ]

[ก็นะ ช่วงเดบิวต์แรก ๆ มันก็จะวุ่นวายแบบนี้แหละ ㅋㅋㅋㅋ]

ในขณะที่ในหัวกำลังคิดว่า 'คนคนนี้ทักมาหาผมทำไมเนี่ย' แต่นิ้วของผมกลับพิมพ์ส่งข้อความขอบคุณสำหรับคำชม และบอกไปว่าเป็นเกียรติมากที่ได้ไปร่วมรายการวิทยุเมื่อคราวก่อนเสร็จสรรพ

หลังจากเราส่งข้อความโต้ตอบกันอีกสองสามประโยค คุณโปโลก็ทักขึ้นมาว่า

โปโลซอนแบ วง Hellas

[คราวหน้าคุณจะใส่ที่คาดผมมาอีกหรือเปล่าครับ?]

[ถ้าใส่ ผมจะได้เตรียมใจไว้ก่อน]

สมกับเป็นไอดอลที่เคยขึ้นไปถึงจุดสูงสุด เขาไม่พลาดรายละเอียดใด ๆ ที่เป็นกระแสเลยแม้แต่นิดเดียว

สำหรับแขกรับเชิญ การไปออกรายการวิทยุถือเป็นงานพิเศษ แต่สำหรับดีเจหลักแล้วไม่ใช่ สำหรับพวกเขา มันก็แค่วันทำงานธรรมดาอีกวันหนึ่ง

แน่นอนว่าการจะสร้างกระแสจากการทำแค่งานตามปกติของตัวเองนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

ดูเหมือนว่าเขาจะไปเห็นมีมจากที่ไหนสักแห่งที่ตั้งชื่อว่า 'โดนตกด้วยที่คาดผมทำมือกลางรายการสด'

หลังจากอัดรายการเสร็จ เขายังถึงกับโพสต์ลงโซเชียลของตัวเองด้วยซ้ำว่าเขา 'ถูกมนตร์สะกด' จนต้องไปซื้อที่คาดผมสีทองมาใส่ให้ตุ๊กตาที่ได้รับเป็นของขวัญจากแฟนคลับ

ผมขอคารวะเลย พลังความเป็นไอดอลที่ไม่ยอมพลาดแม้แต่เรื่องแบบนี้

ผม

[ผมจะทำให้เหนือความคาดหมายเลยครับ!]

แต่ไม่มีทางหรอกที่ผมจะยอมให้เขาทำแบบนั้น

ผมไม่มีทางยอมให้กระแสความสนใจจากสื่อถูกดีเจที่ดังอยู่แล้วแย่งไปหรอก แม้แต่นิดเดียวก็ไม่ยอม

จากนั้น ผมก็ได้รับข้อความตอบกลับจากคุณโปโลอย่างรวดเร็ว

โปโลซอนแบวง Hellas

[55555555555]

[ฉันจะตั้งตารอดูเลย 5555555]

[ฉันยังจำแฟชั่นสุดยอดที่นายใส่ตอนมาออกรายการเทปวง Parte ได้อยู่นะ ^^]

ในขณะเดียวกัน ผมก็เริ่มคิดหนักขึ้นมา

ผมทำเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?

หรือบางทีหมอนี่... แค่อยากจะแกล้งผมเฉย ๆ

* * *

"เฮ้อ"

แพ็กแฮวอนที่เพิ่งเลิกเรียนทิ้งตัวลงบนเตียงราวกับชีสละลาย

"ชีวิตน่าเบื่อจัง"

แพ็กแฮวอนถอนหายใจ

แพ็กแฮวอนที่อุตส่าห์ไปห้องอ่านหนังสือเพื่อทบทวนบทเรียนในวันหยุดสุดสัปดาห์ กลับพ่ายแพ้ต่อความง่วงอย่างราบคาบ จนต้องยอมโบกธงขาวกลับบ้านมาตั้งแต่กลางวันแสก ๆ

ถ้าเพียงแต่จะมีใครเอาเรื่องน่าตื่นเต้นมาให้เธอบ้างก็คงดี

ถ้าเพียงแต่จะมีใครส่งคอนเทนต์เด็ด ๆ ที่รับประกันความสนุกมาให้ แล้วบอกเวลาเป็นนาทีและวินาทีเป๊ะ ๆ ว่าตอนไหนเด็ดสุด...

ขณะที่คิดแบบนั้น แพ็กแฮวอนก็กดรีเฟรชหน้าฟีดโซเชียลของตัวเองไปเรื่อย ๆ อย่างไม่จบไม่สิ้น

แต่ก็ไม่มีโพสต์อะไรใหม่ ๆ อัปโหลดขึ้นมาเลย

พวกแฟนเพจที่เคยสัญญาว่าต่อให้โลกแตกก็จะมาอัปเดตทุกรายละเอียดหายไปไหนกันหมดนะ? หน้าฟีดถึงได้เงียบกริบขนาดนี้

จังหวะที่แพ็กแฮวอนสาบานกับตัวเองว่าจะเล่นมือถือต่ออีกแค่สามนาทีเป๊ะ ๆ แล้วค่อยไปอาบน้ำ

หลังจากกดรีเฟรชหน้าจอเป็นครั้งที่ยี่สิบเจ็ด โพสต์ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนก็ปรากฏขึ้น

เวลาอัปโหลดคือเมื่อ 3 วินาทีที่แล้ว บัญชีออฟฟิเชียลของ Spark ที่เธอเพิ่งกดติดตามไปหมาด ๆ หลังจากยอมรับกับตัวเองว่าเป็นแฟนคลับ มาพร้อมกับเครื่องหมายติ๊กถูกสีฟ้าการันตี

'คอนเทนต์มาแล้ว!'

แพ็กแฮวอนหุบปากฉับแล้วกระเด้งตัวลุกพรวดเหมือนปลาขาดน้ำ

ถึงแม้คอนเทนต์ส่วนตัวของเมมเบอร์แต่ละคนจะถูกอัปโหลดให้ดูเป็นประจำจนถึงสัปดาห์ที่แล้ว แต่แพ็กแฮวอนก็ยังกระหายเหยื่อชิ้นใหม่อยู่เสมอ นี่แหละวิถีแฟนคลับ

'ขอให้เป็นการคัมแบ็กทีเถอะ ขอให้เป็นเพลงใหม่ด้วย...'

แพ็กแฮวอนอธิษฐานอย่างแรงกล้า

ถ้าค่ายต้นสังกัดเป็นค่ายไอดอลทั่วไป เธอคงไม่ต้องมานั่งกังวลแบบนี้ แต่ในเมื่อ Spark เป็นไอดอลวงแรกของบริษัท มันจึงมีความไม่แน่นอนอยู่เต็มไปหมด

≫ @spArk_official

ทุกคน เห็นกันไหม?

แคปชันนั้นมาพร้อมกับรูปที่ถ่ายจากพื้นเสยขึ้นไปบนท้องฟ้า

แม้ว่าตอนนี้จะเพิ่งเดือนเมษายน แต่วันที่ในช่วงต้นเดือนพฤษภาคมกลับถูกประทับเอาไว้ตรงมุมรูป

แคปชันที่คลุมเครือกับรูปที่ไม่มีสมาชิกคนไหนเลย ทำให้แฮวอนมั่นใจอยู่อย่างหนึ่ง

คอนเทนต์

มันคือการคัมแบ็ก!

UA กำลังมอบของขวัญวันเด็กที่แม้แต่พ่อกับแม่ก็เลิกให้ไปตั้งนานแล้ว แฮวอนคิดอย่างเบิกบานใจ ขณะความไร้เดียงสาในวัยเด็กที่เลือนหายไปนานผุดกลับขึ้นมาอีกครั้ง

จากนั้น หน้าฟีดของเพื่อน ๆ แพ็กแฮวอนที่มักจะอ้างว่าตัวเองแก่เกินกว่าจะเล่นโซเชียลมีเดียแล้วก็เริ่มอัปเดตเช่นกัน

นั่นสิ แพ็กแฮวอนมองเพื่อน ๆ ที่ตื่นเต้นกันตามคาด แล้วเข้าไปร่วมวงแตกตื่นด้วย

≫ @minamhunter

ไม่นะ ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย

แต่ฉันได้กลิ่นดินนิดหน่อยนะ

└ ไปโดนฝังตอนไหนเนี่ย ㅋㅋㅋㅋㅋ

└ แต่เอาจริงมันเหมือนพวกเขากำลังถูกฝังทั้งเป็นเลยนะ

"นี่แหละชีวิต... นี่แหละชีวิต......"

แพ็กแฮวอนยิ้มอย่างพึงพอใจ

พอพี่ชายถามอย่างรำคาญว่าเมื่อไหร่จะอาบน้ำ เธอสวนกลับไปว่า 'หุบปากแล้วไปอาบก่อนเลย หรือจะไปทำอะไรก็ไป!' สำหรับแพ็กแฮวอนแล้ว นี่คือช่วงเวลาที่เธอต้องจดจ่ออย่างเต็มที่

พรจากคอนเทนต์ใหม่ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น

≫ @spArk_official

มีใครจำได้บ้างไหมว่าพวกเขาพูดอะไรไว้ตรงนี้?

แคปชันที่ชวนให้คิดถึงอดีตนั้นช่างสมบูรณ์แบบ

เธอจำไม่ค่อยได้หรอก แต่ไม่รู้ทำไมถึงพอนึกออก แฮวอนพึมพำกับตัวเองพลางเปิดดูรูปที่แนบมากับโพสต์

มันเป็นเศษกระดาษเก่ายับยู่ยี่ที่มีรอยขีดเขียนหวัด ๆ หลากสีสันถึงหกสี

ลายมือในนั้นยุ่งเหยิงราวกับใช้มือซ้ายเขียน ทำให้ยากจะแกะอ่านได้ในทันที

แพ็กแฮวอนรอคอยอย่างมีความสุขให้บรรดาแฟนคลับที่ชื่นชอบการตีความคำใบ้โผล่มา

และแล้วในวันถัดมา ทีเซอร์ก็ปล่อยออกมา

เริ่มต้นด้วยเสียงตีกลองรัว ๆ ตามมาด้วยท่วงทำนองเร้าใจที่ให้ความรู้สึกแตกต่างจากเพลงเดบิวต์อย่าง "Flowering" โดยสิ้นเชิง

ชองซองบินยืนอยู่หน้ากระดานไวท์บอร์ดที่เขียนข้อความว่า 'สุดยอดภารกิจเวลาสนุก!'

จากนั้นภาพก็ตัดไปเป็นมุมสูง เผยให้เห็นเหล่าเมมเบอร์กำลังนั่งล้อมวงกันที่โต๊ะประชุม

เนื่องจากมุมกล้อง ทำให้ไม่สามารถจับภาพเมมเบอร์ทุกคนได้ครบในจอเดียว แต่ไม่นานภาพก็ตัดสลับไปยังเฟรมอื่น

ทีเซอร์เผยให้เห็นเหล่าเมมเบอร์กำลังเต้นอยู่หน้าเครื่องเล่นสีสันสดใส ตัดสลับอย่างรวดเร็วกับภาพของแต่ละคนที่กำลังจัดเตรียมสัมภาระอยู่ที่บ้าน แล้วภาพก็เฟดออกไป

เมื่อหน้าจอกลับมาสว่างอีกครั้ง เหล่าเมมเบอร์ก็ไปยืนเรียงแถวหน้ากระดานกันอยู่ที่ทางเข้าสวนสนุกอันกว้างใหญ่

พวกเขากำลังทำสีหน้าเคร่งขรึม ทั้งที่สวมที่คาดผมสีสันฉูดฉาดสุดฮาที่พัคจูอูเป็นคนเลือกให้

ทับลงบนภาพนั้น ปรากฏชื่อที่เขียนด้วยตัวอักษรสีขาวโย้เย้คล้ายรอยสีเทียน ซึ่งชวนให้นึกถึงโพสต์ทีเซอร์ที่เป็นลายมือเขียนลวก ๆ :

"รายชื่อผู้ร่วมทาง"

และแพ็กแฮวอนซึ่งดูทีเซอร์จบไปถึงสามรอบก็ปรบมือออกมา

ให้ 100 คะแนนสำหรับวิชวลของเด็ก ๆ

ให้ 100 คะแนนสำหรับลูกโป่งฮีเลียมสุดน่ารักที่ผูกไว้รอบข้อมือ

และบวกคะแนนโบนัสให้กับทำนองเพลงที่ติดหู ซึ่งรับรองว่าจะต้องทำให้แฟนคลับเคป็อปรุ่นเดอะรู้สึกตื่นเต้นแน่นอน

รวมแล้วมันคือทีเซอร์ระดับ 300 คะแนนจากคะแนนเต็ม 100 แพ็กแฮวอนรู้สึกตื้นตันใจมาก

แม้แต่บรรดาเพื่อนร่วมวงการของฮันเตอร์หนุ่มหล่อก็ยังเข้ามาถามว่า 'คุณมิฮอนคะ เตรียมกระสุนไว้พอหรือเปล่า' มันเป็นคำชมที่ยอดเยี่ยมที่สุด เพราะนั่นหมายความว่าอัลบั้มนี้คุ้มค่าแก่การเปย์

แต่แพ็กแฮวอนยังไม่พอใจอยู่แค่นั้น

สำหรับแฟนคลับพันธุ์แท้แล้ว ความเสี่ยงที่น่ากลัวที่สุดคือการมองทุกอย่างผ่านฟิลเตอร์สีชมพู ดังนั้น แพ็กแฮวอนจึงบุกเข้าไปในเว็บบอร์ดบันเทิงที่เธอไม่ได้แวะเวียนไปมาพักใหญ่