บทที่ 165 พระราชทานนามอู่อัน! อิ๋งเจิ้งตกตะลึง: ยาเม็ดวิเศษนี้มีพิษหรือ?

"หลี่ซือช่างวางแผนได้แยบยลนัก"

"ตนเองเป็นเสนาบดีอาญาอยู่ในราชสำนัก เดิมทีหลี่โหยวบุตรชายก็เป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น คอยปกครองดูแลเมืองปลาเตี้วจวิ้น ทว่ายามนี้กลับเปลี่ยนจากบุ๋นเป็นบู๊ หนึ่งตระกูลมีทั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายการทหาร ซ้ำยังส่งบุตรชายไปเป็นขุนพลใต้บังคับบัญชาของจ้าวเฟิงอีก"

"เช่นนี้แล้ว หากวันหน้าเกิดเหตุไม่คาดฝันเมื่อองค์ชายใหญ่ขึ้นครองราชย์ ด้วยบารมีของจ้าวเฟิงย่อมจะปกป้องหลี่โหยวไว้ได้ ช่วยให้สายเลือดตระกูลหลี่มิให้ขาดสิ้น"

"หลี่ซือ... ช่างร้ายกาจนัก..."

เมื่อได้ยินอิ๋งเจิ้งประกาศแต่งตั้งหลี่โหยวเป็นจู่เจียง ขุนนางหลายคนในราชสำนักต่างก็ตกตะลึง