บทที่ 166 กลับคืนสู่แผ่นดินจ้าว!

"คารวะท่านซั่งเจียงจวิน"

เมื่อหลี่ซือมาถึง ก็รีบประสานมือทำความเคารพจ้าวเฟิงทันที

"ถวายบังพรท่านซั่งเจียงจวิน" หลี่โหยวรีบค้อมตัวลงคำนับอย่างนอบน้อม

ในยามนี้หลี่โหยวเพิ่งจะมีอายุเพียงยี่สิบต้นๆ ยังดูอ่อนเยาว์นัก หากว่ากันตามอาวุโสแล้ว เขาแทบไม่มีโอกาสที่จะได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งจู่เจียงเลย

นี่เป็นเพราะหลี่ซือยอมสละหน้าตาของตนเอง อาศัยความดีความชอบที่เขาสร้างไว้ให้แก่มหาฉินมากมาย จึงได้รับพระเมตตาจากฝ่าบาทอนุญาตให้แต่งตั้งบุตรชายขึ้นรับตำแหน่งนี้