บทที่ 247 อิ๋งเจิ้ง: จงไสหัวเข้ามา!

เมื่อเสียงของอิงปู้สิ้นสุดลง หานซิ่นและผู้ที่ตามมาสมทบในภายหลังต่างมองตามไปยังจุดนั้น สีหน้าของทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง

"นี่เป็นฝีมือของนายท่านจริงๆ หรือ?" หานซิ่นถึงกับยืนอึ้ง

"ฟันต้นไม้หลายร้อยต้นขาดสะบั้นด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียว ระยะสายตาที่มองเห็นนี่เกรงว่าจะไม่ต่ำกว่าสองร้อยจั้ง" หลี่มู่เงยหน้ามองตรงไปข้างหน้า พลางประเมินพลังของวิถีกระบี่ในครานี้

"นายท่านฟันกระบี่ออกไปได้ไกลถึงสองร้อยจั้ง แต่การระเบิดของปราณกระบี่นั้นเป็นเพียงพลังของการโจมตีปิดท้ายเท่านั้น" ซือหม่าซั่งกล่าวเสริมขึ้น

หลี่มู่สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินตรงไปข้างหน้าทันที ทุกคนต่างเป็นคนฉลาด จึงเข้าใจเจตนาของหลี่มู่ได้ในทันที แล้วพากันเดินตามไป แม้แต่เสียวเหอก็ไม่เว้น เขาต้องการเห็นด้วยตาตนเองว่าพลังของนายท่านเมื่อครู่นี้ไปถึงระดับใดกันแน่