บทที่ 248 กลับสู่ฉิน! หวังเจี่ยน: จากนี้ตระกูลหวังจะสนับสนุนเจ้าอย่างเต็มที่!

จ้าวเฟิงก้าวเดินเข้ามาในตำหนักจางไถอย่างองอาจ เมื่อเห็นอิ๋งเจิ้ง จ้าวเฟิงก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย: "กระหม่อมขอคารวะฝ่าบาทพะย่ะค่ะ"

ส่วนอิ๋งเจิ้งยังคงทำหน้านิ่งและจ้องมองจ้าวเฟิงด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง หลังจากที่จ้องมองจ้าวเฟิงอยู่นานครู่ใหญ่ "นับว่าเก่งกาจไม่น้อยเลยนะ" "พาคนเพียงหนึ่งหมื่นนายก็กล้าบุกเข้าไปถึงแดนคนต่างเผ่าในแดนเหนือ" อิ๋งเจิ้งกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เมื่อเห็นท่าทีของอิ๋งเจิ้งเช่นนี้ จ้าวเฟิงย่อมรู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังโกรธ และโกรธที่เขามุทะลุเสี่ยงอันตรายเกินไป หากเป็นความกริ้วโกรธที่แท้จริง วันนี้อิ๋งเจิ้งคงไม่แสดงท่าทีเช่นนี้ออกมาแน่ บางทีอาจจะไม่ยอมพบหน้าเขาด้วยซ้ำ จ้าวเฟิงจึงตัดสินใจปล่อยตัวตามสบาย เขาเหยียดกายตรงแล้วนั่งลงข้างๆ อิ๋งเจิ้งทันที

"ฝ่าบาท" "เรื่องนี้ฝ่าบาทเข้าใจกระหม่อมผิดแล้วพะย่ะค่ะ" "สถานการณ์ในสนามรบแดนเหนือเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา การเปลี่ยนแปลงของคนต่างเผ่าเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา" "ศึกครั้งนี้แม้จะอันตราย แต่กระหม่อมก็สามารถแลกมาด้วยความสงบสุขในแดนเหนือถึงสิบปี ในสิบปีนี้พวกคนต่างเผ่าตงหูจะไม่มีโอกาสรุกล้ำลงใต้มายังแผ่นดินเราได้อีก" จ้าวเฟิงกล่าวด้วยความตื่นเต้น

"ความสงบสิบปี เจ้าคิดว่าข้าสนงั้นหรือ?" อิ๋งเจิ้งยังคงเย็นชา น้ำเสียงเย็นเยียบ