บทที่ 252 อิ๋งเจิ้ง: เจ้ามีความเห็นอย่างไรต่อฟูซู?

ในฐานะที่ชุนอวี่เยว่เป็นหัวหน้าลัทธิขงจื้อแห่งมหาฉิน มีชื่อเสียงขจรขจายและมีลูกศิษย์ลูกหาอยู่ทั่วทุกหนแห่ง บัดนี้เขากลับต้องไปกล่าวขอขมาต่อชายที่เป็นเพียงแม่ทัพฝ่ายบู๊ แถมยังต้องเดินทางไปถึงที่จวน เพื่อให้แม่ทัพผู้นี้ให้อภัยถึงจะถือว่าจบเรื่อง สำหรับชุนอวี่เยว่แล้ว นี่ถือเป็นความอัปยศอดสูอย่างยิ่ง! แต่เขาก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เพื่อตัวเขาเอง และเพื่อฟูซู!

ณ ตำหนักจางไถ! อิ๋งเจิ้งกับจ้าวเฟิงพูดคุยกันไปพลางจัดการฎีกาไปด้วย เวลาล่วงเลยไปเรื่อยๆ ในไม่ช้าก็ถึงเวลาเสวย

"ฝ่าบาท”

“เครื่องเสวยเตรียมพร้อมแล้วพะย่ะค่ะ จะให้ตั้งโต๊ะเลยหรือไม่?" เสียงของจ้าวเกาดังขึ้นจากนอกตำหนัก

"เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ”