บทที่ 251 อิ๋งเจิ้ง: หอสุราเซียนจิ๋วนั่นเป็นของเจ้าสินะ!

เสียงของจ้าวเกาดังก้องไปทั่วท้องพระโรง สำหรับราชโองการฉบับนี้ ตั้งแต่สมัยที่จ้าวเฟิงยังคงอยู่ที่แคว้นเยี่ยน ก็เคยมีการประกาศไปครั้งหนึ่งแล้ว ดังนั้นการประกาศในครั้งนี้ที่แต่งตั้งเป็นจวินด้วยวิถีบู๊ จึงไม่ได้สร้างความตื่นตะลึงให้แก่เหล่าขุนนางมากนัก เพราะเป็นเรื่องที่กำหนดไว้นานแล้ว

"กระหม่อมจ้าวเฟิง ขอบพระทัยในพระมหากรุณาธิคุณพะย่ะค่ะ”

“กระหม่อมจะไม่มีวันทำให้ฝ่าบาทผิดหวังอย่างแน่นอน" จ้าวเฟิงกล่าวพร้อมโค้งคำนับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

สำหรับรางวัลเหล่านี้ จ้าวเฟิงน้อมรับไว้ด้วยความเต็มใจ สามารถสรุปสั้นๆ ได้ว่า เป็นสิ่งที่เขาควรได้รับ ทุกสิ่งล้วนแลกมาด้วยชีวิตและการห้ำหั่นในสนามรบ อาจจะมีพระเมตตาจากองค์ราชาอยู่บ้าง แต่โดยเนื้อแท้แล้ว มันคือสิ่งที่เขาเอาชีวิตเข้าแลกมา นับตั้งแต่สมัยเป็นทหารฝ่ายส่งกำลังบำรุง เขาก็อาศัยการต่อสู้ฝ่าฟันขึ้นมาทีละก้าว

"นี่คือสิ่งที่เจ้าสมควรได้รับจากผลงานความดีความชอบ" ใบหน้าของอิ๋งเจิ้งปรากฏรอยยิ้ม