บทที่ 451 จินฉานจื่อเข้ามหาฉิน พญาวานรศิลาออกเดินทาง

เสียงทอดถอนใจของจ้าวเฟิงกังวานไปนอกกุฏิอันเงียบสงบอย่างแผ่วเบา ราวกับแฝงไว้ด้วยความอ้างว้างและจนใจผ่านกาลเวลา

ตอนที่ได้พบกับจินฉานจื่อครั้งแรก

เป็นตอนที่นิกายพุทธส่งเขามาจัดการกับตน ในเวลานั้นจ้าวเฟิงเพิ่งจะมีพลังอยู่ในระดับวิถีแห่งวรยุทธ์สูงสุดขั้นยอดกุม และมีพลังต่อสู้เทียบเท่ากับขอบเขตกึ่งนักบุญเท่านั้น

แต่หลังจากที่ทั้งสองได้ประลองกำลังกัน

จินฉานจื่อถูกจ้าวเฟิงพามายังดินแดนมนุษย์ของมหาฉิน และได้สัมผัสกับพุทธธรรมของมหาฉินอย่างแท้จริง