บทที่ 452 พญาวานรศิลาเข้าสู่มหาฉิน นิกายพุทธคำนวณพลาด

ภายใต้การเฝ้าสังเกตการณ์ของสองพ่อลูกจ้าวเฟิง

พวกเขายังมิได้ลงมือกระทำการใดๆ ในเวลานี้

พญาวานรศิลายืนอยู่บนแพไม้ ปะทะกับลมทะเลที่พัดเข้าใส่ใบหน้า สัมผัสถึงเกลียวคลื่นอันเชี่ยวกรากใต้เท้า ในแววตาเต็มไปด้วยความฝันและความคาดหวังต่อเส้นทางที่ยังไม่รู้ผลลัพธ์เบื้องหน้า

วาสนาแห่งการบำเพ็ญเพียร

แล้วก็ผู้อาวุโส