บทที่ 461 ในสายตาผู้บำเพ็ญเซียนแดนเหนือ มหาฉินคือมาร

ไท่ป๋อจินซิงสูดลมหายใจเข้าลึก

จากนั้นก็เล่าถึงภาพเหตุการณ์อันน่าสลดใจที่ราชสำนักมหาฉินส่งกองทัพมาบุกทำลายด่านสำคัญของสวรรค์เทียนถิง จนเป็นเหตุให้ทหารสวรรค์และขุนพลสวรรค์สามแสนนายต้องแหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน และยอดฝีมือระดับต้าหลัวจินเซียนสามท่านที่ประจำการอยู่ต้องดับสูญไป ให้พระตถาคตตัวเป่าฟังอย่างละเอียดทุกประการ

แต่ทว่า

ไท่ป๋อจินซิงก็สมกับที่เป็นขุนนางคนสำคัญของสวรรค์เทียนถิงจริงๆ ทุกถ้อยคำที่เขากล่าวออกมา ล้วนแฝงไว้ด้วยความโศกเศร้าอย่างสุดซึ้ง และดังกังวานไปทั่วบรรยากาศอันน่าเกรงขามและเคร่งขรึมของวัดต้าเหลยอิน

จนทำให้พระพุทธรูปหลายรูปต่างก็พากันหันมามองด้วยความสนใจ