บทที่ 105: วสันตฤดูวารีอุ่น เป็ดรู้ก่อนใคร

หลังจากได้รับข่าวจากม่ายเสี่ยวตงแล้ว หลิงโหยวก็รีบเดินทางไปยังทิศทางของคณะกรรมการพรรคมณฑลทันที ส่วนรถกำลังวิ่งอยู่บนถนน โทรศัพท์ของหลิงโหยวก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง หลิงโหยวหยิบขึ้นมาดู ชื่อที่บันทึกไว้บนสายเรียกเข้าแสดงว่าเป็น “ผู้อำนวยการโจว” สามคำ เขาจึงรีบจอดรถข้างทาง

เขารับสายแล้วกล่าว “สวัสดีครับผู้อำนวยการโจว”

โจวเทียนตงใช้น้ำเสียงที่เป็นทางการมากกล่าว “คุณหมอหลิงครับ ท่านผู้บัญชาการจะคุยกับคุณครับ”

หลิงโหยวจึงกล่าวคำว่าดี ครู่ต่อมา เสียงของท่านผู้เฒ่าฉินก็ดังขึ้นมา “เธอคงจะลืมไปแล้วใช่ไหมว่ายังมีตาเฒ่าอย่างฉันอยู่อีกคน?”

หลิงโหยวหัวเราะ “ท่านผู้เฒ่าพูดอะไรอย่างนั้นครับ เด็กน้อยจะกล้าลืมท่านได้อย่างไรกันครับ ผมก็โทรหาผู้อำนวยการโจวทุกสัปดาห์เพื่อสอบถามอาการของท่านอยู่นะครับ”