บทที่ 104: ชุบมือเปิบ

เช้าวันรุ่งขึ้น หลิงโหยวก็ได้พาเซวียย่าเหยียนไปยังกรมสาธารณสุข เพื่อไปพบกับฉู่จื่อเจี้ยน ในคืนก่อนหน้านี้ หลิงโหยวได้กำชับเซวียย่าเหยียนอีกครั้งหนึ่งถึงความชอบในเรื่องชาของฉู่จื่อเจี้ยน ให้เขาทำการบ้านเกี่ยวกับเรื่องใบชาให้มากขึ้น ส่วนเซวียย่าเหยียนก็ได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับใบชามาทั้งคืน

ในการพูดคุยสั้นๆ กับฉู่จื่อเจี้ยน เซวียย่าเหยียนก็ได้ใช้เสน่ห์ของ “พนักงานออฟฟิศ” ที่มีคุณสมบัติครบถ้วนของตนเอง เอาชนะใจฉู่จื่อเจี้ยนได้ ที่หลิงโหยวแนะนำเซวียย่าเหยียนให้ฉู่จื่อเจี้ยน ก็เพราะว่าเซวียย่าเหยียนเหมาะสมกับงานประเภทนี้จริงๆ และก่อนหน้านี้ตอนที่คนทั้งสองคุยกัน เซวียย่าเหยียนก็ได้กล่าวถึงว่ารองผู้อำนวยการโรงพยาบาลมณฑล ฉีอ้ายหมินได้ยื่นใบลาออกต่อโรงพยาบาลแล้ว ถูกบริษัท D-ยาแห่งหนึ่งจ้างไปด้วยเงินเดือนสูงลิ่ว ถ้างั้นตำแหน่งผู้ช่วยรองผู้อำนวยการของเซวียย่าเหยียนโดยธรรมชาติแล้วก็จะสิ้นสุดลง อย่างไรเสียรองผู้อำนวยการคนใหม่ก็ยากที่จะใช้คนที่คนก่อนหน้าทิ้งไว้

ส่วนในอีกไม่กี่วันต่อมา งานสร้างสุขอนามัยทั่วทั้งมณฑลก็กำลังเตรียมพร้อมอย่างเข้มงวด เตรียมพร้อมรับการมาเยือนอย่างกะทันหันของคณะทำงานตรวจสอบการสร้างสุขอนามัยได้ทุกเมื่อ

ที่อาคารคณะกรรมการพรรคมณฑลเจียงหนิง ซ่างหย่วนจื้อกำลังดูร่างคำปราศรัยในการประชุมอยู่ที่ห้องทำงาน ตอนนั้นเองโทรศัพท์ส่วนตัวของเขาก็ดังขึ้น เมื่อมองดูชื่อที่บันทึกไว้แล้ว เขาก็ยิ้มแล้วรับสาย “ท่านผู้ว่าการฉินครับ ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ ผมก็กำลังเตรียมจะรอให้ท่านเข้ารับตำแหน่งแล้วค่อยไปแสดงความยินดีกับท่านอยู่พอดีเลยครับ”

คนที่โทรมาก็คือฉินซงไป่นั่นเอง เขาหัวเราะเบาๆ “ท่านเลขาธิการซ่างที่มณฑลเจียงหนิงทำการใหญ่ ผมก็ได้ยินมานานแล้วครับ นี่ไม่ใช่ว่าตั้งใจจะมาขอคำชี้แนะจากท่านหรอกครับ”