บทที่ 107: มุ่งสู่มณฑลเหอตง

ทั้งคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากทั้งสามคนทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว เซวียย่าเหยียนและหลิงอวิ๋นก็ได้ลางานและลาเรียนตามลำดับ

ตอนเช้าก็ได้จัดกระเป๋าเดินทางให้หลิงโหยวอีกครั้งหนึ่ง แล้วก็ขับรถไปยังสนามบิน

ตอนที่กำลังจะขึ้นเครื่อง หลิงอวิ๋นก็กางแขนออกโผเข้ากอดหลิงโหยว “รอหนูปิดเทอมแล้วจะไปหาพี่ที่มณฑลเหอตงนะคะ”

หลิงโหยวตบหลังของเธอเบาๆ แล้วกล่าว “ได้ แต่ว่าปิดเทอมก็ต้องดูแลสถานพยาบาลให้ดี ไปเยี่ยมคุณปู่เว่ยกับคุณย่าซุนบ่อยๆ นะ ถ้ามีเรื่องอะไรก็โทรหาพี่ หรือไม่ก็ไปปรึกษากับพี่ย่าเหยียนของเธอ ห้ามเอาแต่ใจนะ”

หลิงอวิ๋นพยักหน้า “หนูทราบแล้วค่ะ พี่ก็พูดมาแปดร้อยรอบแล้ว”