บทที่ 108: ภูมิอากาศ

หลังจากพักผ่อนที่ห้องเวรยามสักครู่ ก็เห็นชายวัยสี่สิบต้นๆ รูปร่างปานกลาง สันจมูกโด่ง สวมแว่นตาที่ดูสุภาพเรียบร้อยคนหนึ่งเดินมาที่หน้าประตูห้องเวรยาม

“ใช่ท่านนายกเทศมนตรีหลิงหรือเปล่าครับ?”

หลิงโหยวได้ฟังก็รีบวางแก้วชาที่ใช้แล้วทิ้งในมือลง ชะโงกศีรษะออกไปมองข้างนอก เมื่อเห็นผู้มาเยือนแล้ว เขาก็รีบลุกขึ้นยืน เดินออกไปกล่าว “ผมคือหลิงโหยวครับ”

ชายคนนั้นยื่นมือออกไปแล้วยิ้ม “ผมคือเลขานุการของท่านผู้ว่าการฉินครับ ชีเหล่ย เมื่อเช้านี้ก็คือผมที่โทรหาท่านครับ”

หลิงโหยวก็จับมือกับอีกฝ่ายแล้วกล่าว “สวัสดีครับท่านผู้อำนวยการชี”