บทที่ 113 เข้ารับตำแหน่ง

ใช้เวลาเดินทางประมาณสี่สิบห้าสิบนาที รถก็ลงจากถนนหลักของอำเภอเข้าสู่ถนนลูกรังที่เป็นหลุมเป็นบ่อ

คนบนรถถูกสภาพถนนเขย่าจนตัวเซไปมา หลิงโหยวเพิ่งจะเข้าใจว่าทำไมผู้อำนวยการเกาถึงไม่อยากมาส่งเขาด้วยตัวเอง เพราะถนนแบบนี้แค่คนอายุมากหน่อยได้นั่งครั้งเดียวก็คงจะปวดเมื่อยไปทั้งตัว

ระยะทางสิบกว่าลี้แต่กลับใช้เวลาไปกว่าครึ่งชั่วโมงเพราะสภาพถนนที่ไม่ดี

และเมื่อใกล้จะเข้าสู่ตัวตำบลและมองเห็นอาคารที่ทำการของรัฐบาลได้แล้ว ก็เห็นว่ามีชาวบ้านกว่าร้อยชีวิตยืนกันอยู่เต็มสองข้างทางในชุดเสื้อผ้าสีสันสดใส

ทางฝั่งผู้นำของตำบล ผู้อำนวยการสำนักงานประจำตำบล เตียวหย่งกุ้ย เมื่อเห็นรถมาถึงก็ตะโกนเสียงดังว่า “บรรเลงเลย บรรเลง!”